είχε βρεθεί απαγχονισμένος

Υπόθεση Τσαλικίδη: Δικαίωση για τους συγγενείς, δολοφονήθηκε, δεν αυτοκτόνησε

22/06/18 • 09:38 | UPD 22/06/18 • 09:38

Δεκατρία χρόνια και δύο εισαγγελικές έρευνες χρειάστηκαν προκειμένου η υπόθεση Τσαλικίδη να περάσει για πρώτη φορά στο στάδιο της ανάκρισης.

Υστερα από συνεχείς αγώνες, οι οποίοι έφτασαν μέχρι και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, η οικογένεια του πρώην στελέχους της Vodafone Κώστα Τσαλικίδη, το όνομα του οποίου συνδέθηκε με τις τηλεφωνικές υποκλοπές, βρίσκεται ένα βήμα πιο κοντά στο επιθυμητό για αυτήν αποτέλεσμα, δηλαδή την ανεύρεση των υπευθύνων για το θάνατο του νεαρού υπαλλήλου.

Η Εισαγγελία Πρωτοδικών της Αθήνας άσκησε ποινική δίωξη σε βαθμό κακουργήματος για ανθρωποκτονία από πρόθεση κατά αγνώστων και πλέον η δικογραφία «χρεώθηκε» σε ανακριτή. Χρειάστηκαν επτά μήνες έρευνας από τον εισαγγελέα Εφετών Γρηγόρη Πεπόνη, προκειμένου η εισαγγελική λειτουργός Σωτηρία Παπαγεωργακοπούλου να προχωρήσει στην κακουργηματική δίωξη.

Ο Κ. Τσαλικίδης βρέθηκε απαγχονισμένος στο σπίτι του στον Κολωνό στις 9 Μαρτίου του 2005, λίγο πριν ξεσπάσει το περιβόητο σκάνδαλο των τηλεφωνικών υποκλοπών με την εγκατάσταση παράνομου λογισμικού, με τους συγγενείς του να ζητούν πλήρη έρευνα αφού ουδέποτε αποδέχθηκε ότι ο 39χρονος άνδρας αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή του.

Τον περασμένο Νοέμβριο ξεκίνησε η τρίτη κατά σειρά έρευνα των εισαγγελικών αρχών, αφού το ΕΔΔΑ επιδίκασε αποζημίωση για ηθική βλάβη, ύψους 54.000 ευρώ (μαζί με τα δικαστικά έξοδα), στην οικογένεια του Κ. Τσαλικίδη, καθώς έκρινε πως οι ελληνικές αρχές παρέλειψαν να διενεργήσουν επαρκή έρευνα για το θάνατό του.

Η οικογένεια του υπαλλήλου της Vodafone προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο το 2014 και στη δικαστική απόφαση που ακολούθησε αναφέρονταν τα σημεία στα οποία οι αρχές έκαναν πλημμελή έρευνα, ενώ θα έπρεπε να είχαν ρίξει περισσότερο φως.

Καταγράφονται διάφορες αντιφάσεις, όπως μεταξύ άλλων η φαινομενική έλλειψη κινήτρου για αυτοκτονία, η οποία επιβεβαιώθηκε στην ψυχιατρική έκθεση, και το θραυσμένο υοειδές οστούν, ένα εύρημα που παραπέμπει σε στραγγαλισμό, τα οποία δεν ελήφθησαν υπόψη.

Επιπλέον, διαπιστώθηκε μια εντυπωσιακή διαφοροποίηση μεταξύ της αρχικής αυτοψίας, η οποία κατέληγε στο συμπέρασμα ότι ο θάνατος είχε επέλθει συνεπεία απαγχονισμού, και των νέων εγκληματολογικών πορισμάτων που καταρτίστηκαν μετά την εκταφή του σώματος και κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία θανάτου δεν ήταν σαφής. Πράγματι, δεν ήταν σαφές πού βασίστηκε η απόφαση του εισαγγελέα να μην ασκήσει δίωξη ή να μη διατάξει περαιτέρω μέτρα έρευνας. Η εντολή να περατωθεί η έρευνα, με απλή αναφορά των νέων πορισμάτων, δεν περιείχε καμία αιτιολογία ή ανάλυση των διαθέσιμων αποδεικτικών στοιχείων. Δεν ελήφθησαν ποτέ μέτρα όπως η αναπαράσταση του περιστατικού, η εγκληματολογική εξέταση του τόπου θανάτου ή η σύνταξη νέου εγκληματολογικού πορίσματος που θα μπορούσε να αναφέρει τις ασυνέπειες.

Να σημειωθεί ότι στο παρελθόν έχουν πραγματοποιηθεί δύο έρευνες για το ζήτημα.

Η πρώτη ξεκίνησε από τον τότε εισαγγελικό λειτουργό, Ιω. Διώτη, μετά το θάνατο του 39χρονου μόνο για να μπει στο αρχείο ως αυτοκτονία. Το 2012 η υπόθεση άνοιξε ξανά από τον εισαγγελέα Χαρ. Λακαφώση.

Πραγματοποιήθηκε εκταφή της σορού αλλά τελικά η δικογραφία μπήκε για δεύτερη φορά στο αρχείο, όπου και παρέμεινε μέχρι τον περασμένο Νοέμβριο. Και στις δύο έρευνες η Ελληνική Δικαιοσύνη είχε καταλήξει πως ο θάνατος Τσαλικίδη και η υπόθεση των υποκλοπών δεν συνδέονται.
Παρ’ όλα αυτά οι δύο από τους τρεις ιατροδικαστές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία θανάτου δεν είχε εντελώς διασαφηνιστεί.

Αντωνία Ξυνού
axynou@e-typos.com
Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου