Τραγική ειρωνεία: Όταν ο αδερφός του Σμηναγού Μπαλταδώρου θρηνούσε για δύο άλλους Έλληνες πιλότους

16/04/18 • 19:05 | UPD 16/04/18 • 22:07

Μια φωτογραφία μέσα από το πιλοτήριο ενός Mirage με τον αδερφό του και άτυχο χειριστής της ΠΑ Γιώργο Μπαλταδώρο ανέβασε ο Χρήστος Μπαλταδώρος και συγκίνησε όλη την Ελλάδα ανέβασε ο δεύτερο στο Facebook. 

Στην φωτογραφία διακρίνεται ο ίδιος με τον αδερφό του μέσα στο πιλοτήριο ενός μαχητικού ενώ την ίδια στιγμή δεκάδες κόσμου γράφουν στα σχόλια, εκφράζοντας τα συλλυπητήρια τους.

Posted by Xristos Mpaltadoros on Saturday, 14 April 2018

Αυτό όμως που προκαλεί ρίγος είναι πως πριν από περίπου περίπου τρία χρόνια μετά και την πτώση ενός Ελληνικού F-16 στην Ισπανία όπου τότε βρήκαν τραγικό θάνατο ακόμα δύο Έλληνες πιλότοι. Τότε ο Χρήστος Μπαλταδώρος είχε «ανεβάσει» μια φωτογραφία που παραπέμπει σε πένθος στο Facebook. Ενώ τον ρωτούσαν στα σχόλια τι ακριβώς έγινε αυτός απάντησε πως « αν ζεις τα πράγματα λίγο πιο κοντά από τους υπόλοιπους στεναχωριέσαι  λίγο παραπάνω, και αναφέρομαι για τους δύο πιλότους».

Στις 26 Ιανουαρίου του 2015 ένα μαχητικό της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας συνετρίβη την ώρα που απογειωνόταν για να πάρει μέρος σε μια εκπαιδευτική άσκηση του NATO στη νότια Ισπανία, πέφτοντας πάνω σε άλλα αεροπλάνα – έτοιμα για απογείωση – τα οποία βρίσκονταν σε χώρο στάθμευσης αεροσκαφών ο τραγικός απολογισμός ήταν δέκα νεκροί και δεκαεννιά τραυματίες.

Από την φωτογραφία βλέπουμε πόσο ενωμένες είναι οι οικογένειες των Ελλήνων πιλότων και πως νιώθουν στον πόνο του άλλου.

Posted by Xristos Mpaltadoros on Tuesday, 27 January 2015

Την ίδια συγγενείς αδικοχαμένων πιλότων που μίλησαν στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής ανέφεραν πως πόνεσαν σαν να έχασαν τον δικό τους άνθρωπο, μετά την πτώση του Mirage 200-5  την περασμένη εβδομάδα.

Συγγενείς πεσόντων μιλούν «Ε.Τ.»: Είναι σαν να χάσαμε ξανά τον άνθρωπό μας

Αγωνία και να μην επιβεβαιωθεί ο ενδόμυχος φόβος πως τελικά ο δικός τους άνθρωπος είναι εκείνος που αυτή τη φορά έχασε τη ζωή του από πτώση αεροσκάφους είναι τα πρώτα συναισθήματα που βιώνουν όσοι έχουν συγγενείς στις Ε.Δ. Η είδηση του θανάτου του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου ξύπνησε πικρές μνήμες.

Πέρασαν 22 χρόνια από την ημέρα που η οικογένεια του Χριστόδουλου Καραθανάση έμελλε να μάθει μέσω τηλεόρασης (!) τον άδικο χαμό του. Μπορεί ο καιρός να έχει περάσει και οι συνθήκες να είναι διαφορετικές, ωστόσο οι συγγενείς των θυμάτων εντοπίζουν αρκετές ομοιότητες με το χαμό του 34χρονου σμηναγού. Οπως σημειώνουν στον Ελεύθερο Τύπο της Κυριακής, το μόνο που εύχονται είναι τα λόγια να μη μείνουν λόγια, σαν τις υποσχέσεις που δέχτηκαν και οι ίδιοι κάποτε.

«Δεν μας δόθηκε ποτέ αποζημίωση, τη σύνταξη την πήραμε μετά από μεγάλη γραφειοκρατία και το σημαντικότερο είναι πως κανείς δεν έχει έρθει να μας πει τι ακριβώς συνέβη και ο πατέρας μου έχασε τη ζωή του», λέει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής ο Γιάννης Καραθανάσης, που ήταν ενός έτους όταν έχασε τον πατέρα του, υποπλοίαρχο Χρ. Καραθανάση. Παρότι η Ελλάδα το 1996 βρισκόταν σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση, φαίνεται πως δεν στήριξε στο βαθμό που χρειαζόταν τους συγγενείς των πεσόντων, παρά μόνο έδωσε τα απολύτως προβλεπόμενα. Πλέον, η σύνταξη που λαμβάνει έχει μειωθεί, ενώ θα κοπεί μόλις συμπληρώσει το 24ο έτος του.

Παρήγορο, όπως τονίζει ο κ. Καραθανάσης, είναι πως «ο ελληνικός λαός, σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται μια γροθιά και μας στηρίζει με κάθε δυνατό τρόπο. Η ανθρωπιά δεν έχει χαθεί». Το μήνυμα που θέλει να περάσει είναι πως όσοι χάνονται για την πατρίδα τους πρέπει να τυγχάνουν καλύτερης μεταχείρισης όσο βρίσκονται εν ζωή.
Ανάλογη οργή έχει και η αδερφή του Χριστόδουλου Καραθανάση, Κωνσταντίνα. Πριν ακόμα ολοκληρωθεί η διαδικασία ταφής, όλοι εκφέρουν άποψη σαν «ειδήμονες» και δεν αφήνουν τους συγγενείς να συνειδητοποιήσουν τι ακριβώς έχει συμβεί.

Οπως λέει η κ. Καραθανάση, ακόμη και ο τρόπος που έμαθε η σύζυγος το χαμό του σμηναγού (μέσω twitter, από τον υπουργό Αμυνας Πάνο Καμμένο) φανερώνει ότι ακόμη τα πράγματα συνεχίζουν να γίνονται με προχειρότητα. Για την ίδια, η είδηση για τον Γιώργο Μπαλταδώρο έσκασε σαν βόμβα. «Είχε την ίδια ηλικία με τον αδερφό μου, είχε παιδιά όπως ο αδερφός μου, αγαπούσε την πατρίδα του όπως ο αδερφός μου» λέει με θλίψη.

Στις 04:30 το ξημέρωμα της 31ης Ιανουαρίου 1996 ελικόπτερο του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού σηκώνεται από τη φρεγάτα «Ναυαρίνο» υπό άσχημες καιρικές συνθήκες, με εντολή να εξακριβώσει την πληροφορία ότι Τούρκοι κομάντος αποβιβάστηκαν στη Μικρή Υμια. Ενώ βρίσκεται μεταξύ των βραχονησίδων Πίτα και Καλόλιμνος, αναφέρεται βλάβη και χάνεται από τα ραντάρ. Μαζί του χάνονται ο υποπλοίαρχος Χριστόδουλος Καραθανάσης, ο υποπλοίαρχος Παναγιώτης Βλαχάκος και ο αρχικελευστής Εκτορας Γιαλοψός.

Η οικογένεια Σιαλμά

Σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση είναι και η οικογένεια του Νικόλαου Σιαλμά, που σκοτώθηκε κοντά στον Αγιο Ευστράτιο, κατά τη διάρκεια αποστολής αναχαιτίσεως τουρκικών αεροσκαφών, στις 18 Ιουνίου 1992.
«Τα θερμά μου συλλυπητήρια στην οικογένεια του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου. Οποτε συμβαίνουν τέτοια περιστατικά αναβιώνουμε τη δική μας απώλεια. Δυστυχώς ή ευτυχώς, αυτοί οι άνθρωποι έχουν τάξει τη ζωή τους να πετάνε και να μας κρατάνε ελεύθερους προκειμένου τα σύνορά μας να είναι διασφαλισμένα. Αυτό έχει μεγάλο ρίσκο και από ό,τι φαίνεται πολλές απώλειες» αναφέρει στον «Ε.Τ.» της Κυριακής ο αδερφός του Νικόλαου Σιαλμά, Κωνσταντίνος.

Η μοιραία πτήση

Τα μάτια όλων βουρκώνουν όταν η κουβέντα γυρίζει στο χαμό του ήρωα των Ενόπλων Δυνάμεων Γιώργου Μπαλταδώρου. Στη γειτονιά του, στην Πετρούπολη, ήταν γνωστός για την αγάπη του στο επάγγελμά του, την αισιοδοξία του και την τρυφερότητά του προς τη σύζυγό του, Μαίρη και τα δύο τους παιδιά, ένα αγόρι 11 χρόνων και ένα κορίτσι 9 ετών. Με κάτι λιγότερες από 1.000 ώρες στους ελληνικούς αιθέρες, οι συνάδελφοί του και οι διοικητές του τον χαρακτήρισαν ως έναν από τους ικανότερους και εμπειρότερους Ελληνες χειριστές μαχητικών αεροσκαφών. Η μοίρα τού έπαιξε άσχημο παιχνίδι, καθώς η πτήση της Πέμπτης θα ήταν η τελευταία του 34χρονου σμηναγού. Μετά θα επέστρεφε στη βάση του, την Τανάγρα και στην οικογένειά του, που είχε να τη συναντήσει πριν από το Πάσχα.

Οσον αφορά στην Πολεμική Αεροπορία, τόσο τα παιδιά του αδικοχαμένου σμηναγού όσο και τα παιδιά του Κωνσταντίνου Ηλιάκη «υιοθετήθηκαν» από την Ελληνική Βουλή, αλλά είναι οι μόνοι από τους δεκάδες νεκρούς ήρωες της Π.Α. που η οικογένειά τους «αγκαλιάστηκε» από την Πολιτεία. «Για τους υπόλοιπους νεκρούς έχει οριστεί μία αποζημίωση και αποδίδεται στη χήρα του εκλιπόντος σύνταξη, κρίνοντας το νεκρό αεροπόρο στον ανώτατο βαθμό. Με την πρόσφατη αλλαγή στο νόμο Κατρούγκαλου, μετά από αρκετές κινητοποιήσεις, δόθηκε μία λύση στην κατάφωρη αδικία που έκοβε τις συντάξεις από αυτές τις γυναίκες» λέει στον «Ε.Τ.» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Αποστράτων Πολεμικής Αεροπορίας αντιπτέραρχος (Ι) Κωνσταντίνος Ιατρίδης.