«Δεν νομίζω ότι ο Τραμπ θέλει να πραγματοποιήσει εισβολή στη Γροιλανδία. Ο Μάρκο Ρούμπιο μιλώντας με ρεπουμπλικανούς βουλευτές είπε ότι ενδεχομένως θα ήθελαν να την αγοράσουν, αλλά πρέπει να δούμε τι ακριβώς σημαίνει» αυτό, δήλωσε ο Ιταλός υπουργός Εξωτερικών Αντόνιο Ταγιάνι σε εκπομπή της δημόσιας τηλεόρασης της Rai.
Ο Ταγιάνι απέδωσε την αρχική συζήτηση σε δηλώσεις του Αμερικανού γερουσιαστή Μάρκο Ρούμπιο και τόνισε ότι, κατά την άποψή του, δεν υπάρχει πρόθεση στρατιωτικής ενέργειας από την αμερικανική πλευρά. Η αναφορά μεταδόθηκε από την Rai και προκάλεσε διπλωματικές αντιδράσεις στις πρωτεύουσες της Δανίας και άλλων ευρωπαϊκών κρατών, που ζήτησαν διευκρινίσεις για το περιεχόμενο και τους σκοπούς που θα μπορούσαν να εξυπηρετούνται σε επίπεδο πολιτικής και ασφάλειας.
«Ο Ρούμπιο, όπως δήλωσε ο ίδιος, θα συναντήσει την πολιτική ηγεσία της Δανίας με στόχο να συζητήσουν το θέμα της Γροιλανδίας», πρόσθεσε ο Ταγιάνι, σημειώνοντας ότι τέτοιες επαφές αποτελούν μέρος της διπλωματικής διαχείρισης ενός ευαίσθητου ζητήματος. Στο πλαίσιο της τοποθέτησής του ο Ταγιάνι υπενθύμισε ότι «ως Ιταλία, μαζί με άλλες ευρωπαϊκές χώρες υπενθυμίσαμε ότι τη μοίρα της Γροιλανδίας την αποφασίζουν η Γροιλανδία και η Δανία. Η Αρκτική είναι βασικής σημασίας για την ασφάλεια όλων μας στη Δύση. Παραμένουν ως έχουν όμως, η ανεξαρτησία, η εδαφική ακεραιότητα, το απαραβίαστο των συνόρων της Γροιλανδίας».
Αναλυτές επισημαίνουν ότι η Γροιλανδία, αυτόνομη χώρα εντός του Βασιλείου της Δανίας με σημαντικό βαθμό αυτοδιοίκησης, διαθέτει στρατηγική θέση στην Αρκτική και φυσικούς πόρους που αυξάνουν το γεωπολιτικό ενδιαφέρον. Το ενδεχόμενο αγοράς ή μεγαλύτερης αμερικανικής παρουσίας έχει πυροδοτήσει δημόσιες συζητήσεις περί ασφάλειας, επενδύσεων και ενεργειακού σχεδιασμού. Η δανική κυβέρνηση έχει υπογραμμίσει τον ίδιο ρόλο αποφάσεων ανάμεσα σε Κοπεγχάγη και Νούκ, ενώ οι διεθνείς διπλωματικές επαφές που ανέφερε ο Ρούμπιο, καθώς και οι δημόσιες τοποθετήσεις της ιταλικής διπλωματίας, καταδεικνύουν ότι το θέμα αντιμετωπίζεται σε επίπεδο συνομιλίας και διευκρινίσεων, όχι ως πρόταση μονομερούς αλλαγής καθεστώτος.
