Πορτρέτο που είχαν κλέψει οι Ναζί βρέθηκε στο σπίτι της οικογένειας του ηγέτη των Ολλανδών SS

Ο πίνακας με τίτλο “Πορτρέτο μιας Νεαρής Κοπέλας”, του Ολλανδού καλλιτέχνη Toon Kelder, πιστεύεται ότι βρισκόταν για δεκαετίες στο σπίτι της οικογένειας του Hendrik Seyffardt, όπως δήλωσε ο ερευνητής τέχνης Arthur Brand, χαρακτηρίζοντας την υπόθεση «την πιο παράξενη της καριέρας μου».

Η υπόθεση έχει προκαλέσει συγκρίσεις με παρόμοιο περιστατικό το 2025, όταν ένας πίνακας του 18ου αιώνα, επίσης από τη λεηλατημένη συλλογή του Εβραίου εμπόρου τέχνης Jacques Goudstikker, εντοπίστηκε σε αγγελία ακινήτου στην Αργεντινή.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση, ο Brand δήλωσε ότι τον προσέγγισε ένας άνδρας που ανακάλυψε δύο σοκαριστικά οικογενειακά μυστικά: ότι είναι απόγονος του Seyffardt και ότι η οικογένειά του διατηρούσε επί χρόνια λεηλατημένα έργα τέχνης.

Ο συγγενής ανέφερε ότι είχε δει τον πίνακα να κρέμεται στον διάδρομο της εγγονής του Seyffardt.

Ο Seyffardt, ένας από τους υψηλόβαθμους Ολλανδούς συνεργάτες των Ναζί, διοικούσε μονάδα των Waffen-SS στο ανατολικό μέτωπο πριν δολοφονηθεί από την αντίσταση το 1943. Η κηδεία του έγινε με ναζιστικές τιμές στη Χάγη, ενώ στεφάνι είχε αποστείλει και ο Αδόλφος Χίτλερ.

Σύμφωνα με τον Brand, η εγγονή του Seyffardt αρχικά παραδέχτηκε ότι ο πίνακας ήταν «εβραϊκό λεηλατημένο έργο τέχνης από τον Goudstikker» και ότι «δεν πωλείται».

Ωστόσο, άλλο μέλος της οικογένειας επιθυμούσε η υπόθεση να δημοσιοποιηθεί και απευθύνθηκε στον Brand, ο οποίος έχει ερευνήσει πολλές υποθέσεις κλεμμένης τέχνης. Ο ίδιος δήλωσε στην εφημερίδα De Telegraaf: «Ντρέπομαι. Ο πίνακας πρέπει να επιστραφεί στους κληρονόμους του Goudstikker».

Σύμφωνα με την ολλανδική εφημερίδα, η οικογένεια συζητά πλέον την επιστροφή του έργου, υποστηρίζοντας ότι δεν γνώριζε την προέλευσή του. «Τον παρέλαβα από τη μητέρα μου. Τώρα καταλαβαίνω ότι πρέπει να επιστραφεί», φέρεται να είπε συγγενής.

Ο Brand ξεκίνησε έρευνα και διαπίστωσε ότι ο πίνακας έφερε ετικέτα της συλλογής Goudstikker στο πίσω μέρος και τον αριθμό “92” στο πλαίσιο. Εντόπισε επίσης δημοπρασία του 1940, όπου μέρος της λεηλατημένης συλλογής είχε πουληθεί, και εκεί καταγραφόταν το έργο ως Νο 92.

Ο ανώτατος ναζί Hermann Göring είχε λεηλατήσει ολόκληρη τη συλλογή του Goudstikker όταν ο έμπορος τέχνης διέφυγε στην Αγγλία το 1940. Ο Brand εκτιμά ότι ο Seyffardt απέκτησε τον πίνακα εκείνη την περίοδο και ότι στη συνέχεια πέρασε κληρονομικά στην οικογένεια.

Οι δικηγόροι των απογόνων του Goudstikker επιβεβαίωσαν ότι πρόκειται για λεηλατημένο έργο και ζήτησαν την επιστροφή του. Το μέλος της οικογένειας που αποκάλυψε την υπόθεση επιθυμεί επίσης την παράδοσή του, όμως οι αρχές δεν μπορούν να παρέμβουν λόγω παραγραφής.

Η ολλανδική επιτροπή αποκατάστασης έργων τέχνης επίσης δεν έχει εξουσία να επιβάλει επιστροφές σε ιδιώτες.

Ο Brand δήλωσε ότι η δημοσιοποίηση της υπόθεσης είναι ίσως ο μόνος τρόπος για να επιστραφεί το έργο στους νόμιμους κληρονόμους.

Ο ίδιος, γνωστός ως «Ιντιάνα Τζόουνς του κόσμου της τέχνης», ανέφερε: «Έχω εντοπίσει πολλά ναζιστικά κλεμμένα έργα στο παρελθόν, ακόμη και σε μουσεία όπως το Λούβρο. Αλλά αυτό, που βρέθηκε στην οικογένεια ενός Ολλανδού διοικητή των Waffen-SS, ξεπερνά τα πάντα».