Ωστόσο, αρκετές χώρες επέλεξαν να διατηρήσουν μια σταθερή ώρα όλο το έτος και να μην εφαρμόζουν την εναλλαγή. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση η δημόσια συζήτηση για την κατάργηση των αλλαγών συνεχίστηκε επί χρόνια, αλλά πολλά κράτη εκτός Ευρώπης παραμένουν χωρίς εποχικές μεταβολές: παραδείγματα σε εθνικό επίπεδο είναι η Ιαπωνία, η Κίνα, η Ινδία και η Ισλανδία, ενώ η Ρωσία προχώρησε τη δεκαετία του 2010 σε μόνιμες ρυθμίσεις που απέφεραν τη μη εναλλαγή. Στην Αφρική οι περισσότερες χώρες δεν εφαρμόζουν θερινή ώρα, όπως και σε μεγάλα τμήματα της Μέσης Ανατολής. Επίσης,  η Αριζόνα και η Χαβάη δεν αλλάζουν ρολόγια· πρόκειται όμως για διαφορετική κλίμακα από την εθνική άρνηση εφαρμογής.

Οι λόγοι που προβάλουν κυβερνήσεις, επιστήμονες και επιχειρηματικοί φορείς είναι πολλαπλοί. Από ιατρική σκοπιά, μελέτες συνδέουν τη μεταβολή της ώρας με προσωρινές διαταραχές στον κιρκάδιο ρυθμό, αύξηση διαταραχών ύπνου και, σε ορισμένες έρευνες, με προσωρινή άνοδο περιστατικών καρδιαγγειακής φύσης τις ημέρες μετά την αλλαγή.  Και τελικά κάποιες κυβερνήσεις στην επιλογή της σταθερότητας. Σε γεωγραφικό επίπεδο τα κράτη κοντά στον ισημερινό έχουν μικρές εποχικές μεταβολές στο μήκος της ημέρας, γεγονός που περιορίζει τα υποτιθέμενα οφέλη της αλλαγής ώρας· για αυτόν τον λόγο χώρες της Αφρικής και της Ασίας επέλεξαν να μην εφαρμόζουν τη ρύθμιση. Οικονομικά επιχειρήματα περιλαμβάνουν διευκόλυνση στον προγραμματισμό επιχειρήσεων και δημόσιων υπηρεσιών, απλούστευση στη διαχείριση ωραρίων στις μεταφορές και στους χρηματοοικονομικούς χρόνους συναλλαγών, καθώς και μείωση της διοικητικής πολυπλοκότητας.