Ο Τραμπ, ο οποίος είχε προτείνει για πρώτη φορά ένα τέτοιο πλαφόν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας, επανέφερε την ιδέα σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα Truth Social την περασμένη εβδομάδα, δηλώνοντας ότι οι Αμερικανοί «ληστεύονται» από επιτόκια που φτάνουν έως και το 30%.

Ο Τραμπ επανήλθε στο θέμα και την Κυριακή, λέγοντας ότι οι εταιρείες πιστωτικών καρτών έχουν «πραγματικά καταχραστεί το κοινό».

«Βάζουμε ανώτατο όριο για έναν χρόνο στο 10%. Και αυτό είναι όλο. Το γνωρίζουν», δήλωσε ο Τραμπ σε δημοσιογράφους μέσα στο Air Force One.

Παρότι στις ΗΠΑ υπάρχει διακομματική στήριξη για τη μείωση του κόστους που επιβάλλουν οι εταιρείες καρτών, ειδικοί προειδοποιούν ότι τα σχέδια του Τραμπ ενδέχεται να έχουν και ακούσιες συνέπειες, όπως τον περιορισμό της πρόσβασης ορισμένων καταναλωτών στην πίστωση.

Γιατί ο Τραμπ δεσμεύεται να επιβάλει πλαφόν στα επιτόκια;

Οι Αμερικανοί οφείλουν τεράστια ποσά στις εταιρείες πιστωτικών καρτών.

Το ανεξόφλητο χρέος από πιστωτικές κάρτες ανερχόταν σε 1,23 τρισεκατομμύρια δολάρια τον Σεπτέμβριο, από 1,17 τρισεκατομμύρια το προηγούμενο έτος, σύμφωνα με το Κέντρο Μικροοικονομικών Δεδομένων της Ομοσπονδιακής Τράπεζας της Νέας Υόρκης.

Το ποσό αυτό δεν περιλαμβάνει άλλες συνηθισμένες μορφές χρέους που επιβαρύνουν τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, όπως τα δάνεια αυτοκινήτων και τα στεγαστικά δάνεια.

Ανά καταναλωτή, το μέσο χρέος πιστωτικής κάρτας ανερχόταν σε 6.555 δολάρια τον Νοέμβριο, σύμφωνα με την TransUnion, αμερικανικό οργανισμό πιστοληπτικής αξιολόγησης.

Καθώς το χρέος αυξανόταν, αυξανόταν και το κόστος δανεισμού.
Το μέσο επιτόκιο διαμορφωνόταν στο 22,83% τον Αύγουστο, από 16,28% το 2020, σύμφωνα με τη Federal Reserve.

Το κόστος ζωής αποτελεί μείζον ζήτημα για τους Αμερικανούς ψηφοφόρους και η προσιτότητα αναμένεται να είναι κεντρικό θέμα στις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου.

Παρότι η επανεκλογή του Τραμπ αποδόθηκε σε μεγάλο βαθμό στη λαϊκή οργή για τον υψηλό πληθωρισμό, οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των Αμερικανών δεν είναι ικανοποιημένη από τον χειρισμό του κόστους ζωής από τον ίδιο.

Πέρα από τις πιστωτικές κάρτες, ο Τραμπ έχει ανακοινώσει σχέδια για μείωση των επιτοκίων στεγαστικών δανείων και για απαγόρευση αγοράς μονοκατοικιών από θεσμικούς επενδυτές.

Ποιες είναι οι λεπτομέρειες του σχεδίου Τραμπ;

Ο Τραμπ έχει δώσει ελάχιστες λεπτομέρειες.

Για να είναι νομικά δεσμευτικό ένα πλαφόν στα επιτόκια, θα απαιτηθεί νομοθεσία από το Κογκρέσο, σύμφωνα με τον Μπράιαν Σίρερ, διευθυντή πολιτικής ανταγωνισμού και ρυθμιστικής πολιτικής στο Vanderbilt Policy Accelerator.

«Δεν μπορεί να το επιβάλει νομικά με εκτελεστικό διάταγμα. Ωστόσο, υπάρχουν διακομματικά νομοσχέδια στη Βουλή και τη Γερουσία που θα μπορούσε να προωθήσει», δήλωσε στο Al Jazeera.

Τη Δευτέρα, ο Τραμπ εξέφρασε τη στήριξή του στον νόμο Credit Card Competition Act of 2023, ένα διακομματικό νομοσχέδιο που εισήγαγε ο Δημοκρατικός γερουσιαστής Ντικ Ντέρμπιν και υποστηρίζει ο Ρεπουμπλικανός γερουσιαστής Ρότζερ Μάρσαλ.

Το νομοσχέδιο στοχεύει στις κρυφές «χρεώσεις swipe» που επιβάλλουν οι Visa και Mastercard σε καταναλωτές και εμπόρους.

Άλλη πρόταση, ο νόμος 10 Percent Credit Card Interest Rate Cap Act, κατατέθηκε πέρυσι από τον ανεξάρτητο γερουσιαστή Μπέρνι Σάντερς και τον Ρεπουμπλικανό γερουσιαστή Τζος Χόλεϊ, αλλά έχει μπλοκαριστεί στο Κογκρέσο λόγω αντιδράσεων από τη βιομηχανία πιστωτικών καρτών.

Ένα βασικό ερωτηματικό αφορά την εφαρμογή των μέτρων. Το νομοσχέδιο Σάντερς–Χόλεϊ, για παράδειγμα, θα βασιζόταν στο Γραφείο Χρηματοοικονομικής Προστασίας Καταναλωτών (CFPB) και στην Ομοσπονδιακή Επιτροπή Εμπορίου για τον έλεγχο των πιστωτών, με αστικές κυρώσεις για παραβάσεις.

Ωστόσο, ο Τραμπ είχε περικόψει τους προϋπολογισμούς και των δύο οργανισμών πέρυσι, ενώ η κυβέρνησή του θεωρείται ιδιαίτερα εχθρική προς το CFPB. Ο Ράσελ Βόουτ, διευθυντής του Γραφείου Προϋπολογισμού του Λευκού Οίκου, δήλωσε τον Οκτώβριο ότι σκοπεύει να καταργήσει την υπηρεσία.

Ποια είναι τα οφέλη από ένα πλαφόν στα επιτόκια;

Ένα ανώτατο όριο 10% στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών θα μπορούσε να εξοικονομήσει στους Αμερικανούς 100 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, σύμφωνα με ανάλυση του Σεπτεμβρίου από τον Σίρερ.

Ωστόσο, η ίδια ανάλυση προειδοποιεί για αρνητικές συνέπειες, προβλέποντας ότι οι εταιρείες καρτών θα μειώσουν τον δανεισμό σε πελάτες με «μέτρια» ή «χαμηλή» πιστοληπτική αξιολόγηση και θα περιορίσουν τα προγράμματα ανταμοιβών.

Σύμφωνα με την ίδια μελέτη, ένα πλαφόν 15% ή 18% δεν θα οδηγούσε σε μείωση του δανεισμού, ενώ θα απέφερε εξοικονόμηση 48 ή 16 δισ. δολαρίων αντίστοιχα.

Τι λένε οι επικριτές;

Εκπρόσωποι της βιομηχανίας υποστηρίζουν ότι το πλαφόν θα στερήσει την πρόσβαση στην πίστωση από καταναλωτές με χαμηλότερα πιστωτικά σκορ.

Ο Συνασπισμός Ηλεκτρονικών Πληρωμών (EPC) δήλωσε ότι πάνω από το 80% των λογαριασμών πιστωτικών καρτών θα μπορούσε να «κλείσει ή να περιοριστεί σοβαρά», επηρεάζοντας 175–190 εκατομμύρια πελάτες.

Το Ινστιτούτο Τραπεζικής Πολιτικής (BPI) εκτίμησε ότι έως και τα δύο τρίτα των καταναλωτών που μεταφέρουν υπόλοιπα κάθε μήνα θα έβλεπαν τα πιστωτικά τους όρια να περιορίζονται ή να καταργούνται.

Έχει εφαρμοστεί ξανά κάτι τέτοιο;

Στις ΗΠΑ υπάρχουν ήδη περιορισμοί επιτοκίων για συγκεκριμένες ομάδες.
Οι στρατιωτικοί, για παράδειγμα, καλύπτονται από ανώτατο όριο 6%, ενώ οι ομοσπονδιακές πιστωτικές ενώσεις υπόκεινται σε πλαφόν 18%.

Σε πολιτειακό επίπεδο, το Άρκανσο θέσπισε το 2011 όριο 17% στα επιτόκια πιστωτικών καρτών. Τα αποτελέσματα ήταν μικτά, καθώς μελέτη του 2022 διαπίστωσε ότι δημιουργήθηκε «πιστωτική έρημος» για καταναλωτές με χαμηλή πιστοληπτική ικανότητα και ότι ορισμένοι αναγκάστηκαν να διασχίζουν τα σύνορα άλλων πολιτειών για χρηματοοικονομικές υπηρεσίες.