Ο Πούτιν θα σταματήσει μόνο όταν σβήσει την ουκρανική ταυτότητα

Ο αγώνας της Ουκρανίας για ανεξαρτησία είναι ένας από τους παλαιότερους στην ευρωπαϊκή Ιστορία. Ηδη από τις αρχές του 18ου αιώνα, ο Γάλλος συγγραφέας Βολταίρος παρατήρησε ότι «η Ουκρανία πάντα επιδίωκε την ελευθερία». Το κύριο εμπόδιο ήταν παραδοσιακά η Ρωσία. Καθ’ όλη τη διάρκεια της τσαρικής και της σοβιετικής εποχής, διαδοχικές γενιές Ρώσων ηγεμόνων επιδίωξαν όχι μόνο να ελέγξουν πολιτικά την Ουκρανία, αλλά και να σβήσουν το ουκρανικό έθνος.

Με το πέρασμα των αιώνων, οι μέθοδοι της Ρωσίας κυμαίνονταν από περιορισμούς στην ουκρανική γλώσσα, στον πολιτισμό και την ταυτότητα έως τη σκόπιμη μαζική λιμοκτονία ολόκληρων κοινοτήτων. Το πνεύμα αυτών των πολιτικών αντικατοπτρίζεται σε ένα διαβόητο ρωσικό αυτοκρατορικό διάταγμα του 1863, το οποίο απαγόρευε την ουκρανική λογοτεχνία και δήλωνε ότι «ξεχωριστή ουκρανική γλώσσα δεν υπήρξε ποτέ, δεν υπάρχει και δεν θα υπάρξει». Οι αυτοκρατορικές φιλοδοξίες της Ρωσίας στην Ουκρανία επέζησαν από την πτώση της Σοβιετικής Ενωσης και επανεμφανίστηκαν με μανία επί Πούτιν.

Ο «τσάρος» του Κρεμλίνου θεωρεί την Ουκρανία μέρος της αυτοκρατορικής ενδοχώρας της Ρωσίας. Αρχικά, ο Πούτιν επιχείρησε να υπονομεύσει το ουκρανικό κράτος εκ των έσω. Οταν αυτό απέτυχε, επέλεξε τη βία. Η κρίσιμη στιγμή ήρθε τον Φεβρουάριο του 2014, όταν τα ρωσικά στρατεύματα κατέλαβαν τη Χερσόνησο της Κριμαίας. Ακολούθησε μια στρατιωτική επέμβαση στην περιοχή Ντονμπάς, η οποία έθεσε τις βάσεις για την πλήρους κλίμακας εισβολή του 2022.

Την παραμονή της εισβολής, ο Πούτιν παρουσίασε τη δική του ιστορική εκδοχή για την Ουκρανία, η οποία λίγο-πολύ συνοψιζόταν στο ότι η Ουκρανία δεν πρέπει να υπάρχει.

Παράλληλα, άρχισε να παρομοιάζει την εισβολή με τις αυτοκρατορικές κατακτήσεις του Μεγάλου Πέτρου κάνοντας αναφορές για επιστροφή των «ιστορικών εδαφών» της Ρωσίας. Το καλοκαίρι του 2025, ο δικτάτορας του Κρεμλίνου αισθάνθηκε αρκετά σίγουρος για να δηλώσει την πεποίθησή του ότι «όλη η Ουκρανία είναι δική μας».

Οι ενέργειες του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία αντικατοπτρίζουν στενά το γενοκτόνο αντι-ουκρανικό μήνυμα του Πούτιν. Σε περιοχές που έχουν πέσει υπό τον έλεγχο του Κρεμλίνου, όλα τα ίχνη της ουκρανικής γλώσσας, του πολιτισμού, της ιστορίας και της ταυτότητας διαγράφονται αδίστακτα. Χιλιάδες Ουκρανοί συνελήφθησαν και κρατούνται σε μια τρομοκρατική εκστρατεία τύπου Στάλιν που οι παρατηρητές των Ηνωμένων Εθνών έχουν χαρακτηρίσει ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητας. Οσοι παραμένουν αναγκάζονται να δέχονται ρωσικά διαβατήρια.

Οι αυτοκρατορικοί στόχοι του Πούτιν είναι απολύτως σαφείς και απηχούν αιώνες ρωσικής αντίθεσης στην ουκρανική κρατική υπόσταση. Υπό αυτές τις συνθήκες, όλες οι συζητήσεις για μια ειρήνη μέσω διαπραγματεύσεων είναι μάταιη.