Ο 33χρονος εγγονός του Κάστρο είναι εξαιρετικά δραστήριος influencer στα σόσιαλ μίντια, ενώ διατηρεί και τη δική του επιχείρηση ως ιδιοκτήτης νυχτερινού κέντρου. Σε μια περίοδο βαθιάς οικονομικής κρίσης, με συχνές διακοπές ρεύματος, ελλείψεις βασικών αγαθών και αυξανόμενη κοινωνική δυσαρέσκεια, ο Σάντρο Κάστρο παρουσιάζει στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μια ζωή που απέχει σημαντικά από την καθημερινότητα των περισσότερων πολιτών. Με βίντεο που συχνά αγγίζουν τα όρια της σάτιρας, δεν διστάζει να σχολιάσει την πολιτική κατάσταση, να σαρκάσει τον Αμερικανό πρόεδρο, Ντόναλντ Τραμπ, σχετικά με τα σενάρια «αγοράς» της Κούβας ή εισβολής που κατά καιρούς εκφράζει – την ώρα που η αμερικανική κυβέρνηση οδηγεί την Κούβα στην οικονομική κατάρρευση.

Η ζωή τουΟι υπόλοιποι συγγενείς της δυναστείας Κάστρο κρατούν πιο χαμηλό προφίλ, ωστόσο ο ίδιος έχει τουλάχιστον 150.000 «ακολούθους» στο Instagram. Παρά την εικόνα του προνομιούχου γόνου, ο ίδιος υποστηρίζει ότι αντιμετωπίζει τις ίδιες δυσκολίες με τους υπόλοιπους Κουβανούς. Περιγράφει μια καθημερινότητα γεμάτη προβλήματα, όπως η έλλειψη ηλεκτρικού ρεύματος και βασικών υπηρεσιών, τονίζοντας ότι τα βίντεό του έχουν στόχο να προσφέρουν λίγη ανακούφιση και χιούμορ μέσα σε μια δύσκολη πραγματικότητα. «Δεν θα αστειευόμουν ποτέ με μια κατάσταση, στην οποία κι εγώ ταλαιπωρούμαι», δήλωσε σε χθεσινή συνέντευξή του στο CNN.

Ισχυρίζεται πως η οικογένειά του δεν διαθέτει επαύλεις ή γιοτ και λέει ότι δεν έχει καν βενζίνη να βάλει στο αυτοκίνητό του. Το περιεχόμενο όμως που αναρτά στο Διαδίκτυο δείχνει να πηγαίνει πολύ καλύτερα από τον Κουβανό που παίρνει μέσο μισθό 20 δολάρια τον μήνα. Το νυχτερινό κέντρο διασκέδασης σε κεντρική λεωφόρο της Αβάνας τού κόστισε «μόνο» 50.000 δολάρια, όπως είπε – ένα ποσό που ξεπερνά κάθε φαντασία για τους περισσότερους Κουβανούς. «Τα λίγα που έχω είναι χάρη στις θυσίες μου», λέει.

 Κριτική

Ομως, η επίδειξη ενός τρόπου ζωής με πρόσβαση σε αγαθά που για πολλούς θεωρούνται πολυτέλεια εντείνει την κριτική εις βάρος του. Από τη μία πλευρά, επικρίνεται από Κουβανούς εξόριστους του 1959 ως σύμβολο υποκρισίας, καθώς επωφελείται από ένα σύστημα που ιστορικά απέρριπτε τον καπιταλισμό. Από την άλλη, δέχεται πυρά και από υποστηρικτές της Επανάστασης, οι οποίοι τον κατηγορούν ότι υπονομεύει τις αρχές της.

Στη συνέντευξή του στο αμερικανικό Μέσο Ενημέρωσης, δεν δίστασε να ασκήσει κριτική στον νυν πρόεδρο της Κούβας, Μιγκέλ Ντίαζ-Κάνελ, υποστηρίζοντας πως «δεν κάνει καλή δουλειά». Παράλληλα, υποστήριξε την ανάγκη μεταρρυθμίσεων, λιγότερης γραφειοκρατίας και ανοίγματος της οικονομίας, επισημαίνοντας ότι πολλοί Κουβανοί επιθυμούν ένα σύστημα που να συνδυάζει την εθνική κυριαρχία με στοιχεία καπιταλισμού.

Μάλιστα, εμφανίστηκε θετικός σε μια πιθανή συμφωνία με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπονοώντας ότι μια συνεργασία με τον Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά την οικονομική πορεία της χώρας. «Οι Καρντάσιαν, η Πάρις Χίλτον και αυτός εκμεταλλεύονται τον φθόνο που προκαλούν το στιλ “κοιτάξτε τον υπέροχο τρόπο ζωής μου”», αναφέρει ο Τεντ Χένκεν, καθηγητής Aνθρωπολογίας.

Ερωτηθείς αν βοηθάει το να είσαι Κάστρο στην Κούβα, λέει: «Το όνομά μου είναι το όνομά μου. Φυσικά και είμαι περήφανος για το όνομά μου. Αλλά δεν βλέπω αυτή τη βοήθεια για την οποία μιλάς. Είμαι απλώς ένας ακόμα πολίτης».