«Θέλω να φύγω ήσυχα πια και να σταματήσω να υποφέρω, τελεία», είπε η Καστίγιο λίγες μέρες πριν από το θάνατό της, σε συνέντευξη στο ισπανικό κανάλι ειδήσεων Antena 3.

Η υπόθεσή της πυροδότησε έντονη συζήτηση στην Ισπανία, ειδικά μετά τη μετάδοση της συνέντευξης – τόσο μεταξύ όσων υποστήριζαν την απόφασή της, όσο και μεταξύ όσων της έστελναν μηνύματα στα κοινωνικά δίκτυα προτρέποντάς την να μην επιλέξει την ευθανασία.

Μια ζωή γεμάτη πόνο

Στην συνέντευξη, η Καστίγιο εξήγησε ότι η απόφασή της είχε τις ρίζες της σε μια ταραχώδη οικογενειακή ζωή μετά τον χωρισμό των γονιών της, όταν εκείνη ήταν 13 ετών. Η Καστίγιο πέρασε κάποιο διάστημα σε κέντρο φροντίδας υπό επίβλεψη και διαγνώστηκε με ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή και οριακή διαταραχή προσωπικότητας.

Επίσης, περιέγραψε τρία περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης: Το ένα φέρεται να διαπράχθηκε από έναν πρώην σύντροφό της, το δεύτερο σε ένα νυχτερινό κέντρο διασκέδασης, όπου, όπως είπε, δύο άνδρες τη βίασαν, και το τρίτο σε ένα μπαρ, στο οποίο εμπλέκονταν τρεις νεαροί άνδρες.

Όπως είπε, δεν κατήγγειλε ποτέ κανένα από αυτά τα περιστατικά. Λίγες μέρες μετά το δεύτερο περιστατικό, τον Οκτώβριο του 2022, επιχείρησε να αυτοκτονήσει. Επέζησε της απόπειρας, αλλά έμεινε παραπληγική και αναγκασμένη να χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο.

Αυτό αποτέλεσε το σημείο καμπής που την οδήγησε να σκεφτεί την ευθανασία.

«Μου είναι πολύ δύσκολο να κοιμηθώ, και εκτός αυτού, έχω πόνους στην πλάτη και στα πόδια», είπε η Καστίγιο. Tόνισε επίσης ότι η ταλαιπωρία δεν ήταν μόνο σωματική. Πριν ζητήσει ευθανασία, «ο κόσμος μου ήταν πολύ σκοτεινός… Δεν είχα στόχους, δεν είχα σκοπούς, τίποτα», είπε.

Η ευθανασία της πραγματοποιήθηκε στο κέντρο φροντίδας Sant Pere de Ribes, όπου πέρασε τις τελευταίες μέρες της ζωής της.

Μια περιπετειώδης νομική διαδρομή με φόντο την ευθανασία

Η υποβοηθούμενη αυτοκτονία είναι νόμιμη στην Ισπανία από τον Ιούνιο του 2021. Για την Καστίγιο, η υποβολή της αίτησης ήταν μόνο η αρχή μιας πολύπλοκης διαδρομής – κυρίως επειδή η οικογένειά της αντιτάχθηκε στην απόφασή της.

Το αίτημά της είχε εγκριθεί στις 18 Ιουλίου 2024 από την Επιτροπή Εγγύησης και Αξιολόγησης της Καταλονίας. Η επιτροπή έκρινε ότι πληρούσε όλες τις νομικές προϋποθέσεις, καθώς βρισκόταν σε «μη αναστρέψιμη κλινική κατάσταση», η οποία προκαλούσε «σοβαρή εξάρτηση, πόνο και αναπηρία». Όλα αυτά την εμπόδιζαν να ζει αυτόνομα και επηρέαζαν αρνητικά την καθημερινή της ζωή.

Όμως τον Αύγουστο του ίδιου έτους, ο πατέρας της – κατόπιν συμβουλής της ακροδεξιάς θρησκευτικής ομάδας «Χριστιανοί Δικηγόροι» – ξεκίνησε μια νομική μάχη για να σταματήσει τη διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι η ίδια δεν ήταν σε θέση να λάβει μια τέτοια απόφαση.

«Δεν σεβάστηκε την απόφασή μου και ποτέ δεν θα το κάνει», είπε η Καστίγιο για τον πατέρα της.

Από τότε, ο πατέρας της ξεκίνησε μια μακρά νομική διαδικασία που καθυστέρησε την ευθανασία της Νοέλι για 20 μήνες, περνώντας από πέντε δικαστικά επίπεδα: Ένα δικαστήριο της Βαρκελώνης, το Ανώτατο Δικαστήριο της Καταλονίας, το Ανώτατο Δικαστήριο, το Συνταγματικό Δικαστήριο και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Κανένα από αυτά τα όργανα δεν αντιτάχθηκε στην απόφαση της νεαρής γυναίκας. Όλα έκριναν ότι πληρούσε τις προϋποθέσεις και ήταν ικανή να αποφασίσει να πεθάνει.

«Καταλαβαίνω ότι είναι πατέρας, ότι δεν θέλει να χάσει μια κόρη», ανέφερε η Καστίγιο στη συνέντευξή της. Πρόσθεσε ότι ένιωθε σύγχυση επειδή δεν είχε στενή σχέση μαζί του. «Με αγνοεί. Γιατί λοιπόν θέλει να με κρατήσει ζωντανή; Για να με κρατήσει σε νοσοκομείο;», είπε.

Ο αγώνας που έδωσε η Καστίγιο της επέτρεψε τελικά να υλοποιήσει την απόφασή της. «Τελικά το έκανα, και τώρα ίσως μπορώ επιτέλους να ησυχάσω», είπε. «Δεν αντέχω πια αυτή την οικογένεια, δεν αντέχω πια τον πόνο, δεν αντέχω όλα αυτά που με βασανίζουν στο μυαλό μου».

Η Καστίγιο αποχαιρέτησε όλη την οικογένειά της και ζήτησε να μείνει μόνη της στις τελευταίες της στιγμές, σύμφωνα με το CNN. «Δεν θέλω κανέναν μέσα» στο δωμάτιό της, είπε. «Δεν θέλω να με δουν να κλείνω τα μάτια μου».

Αν όλα είχαν πάει σύμφωνα με το σχέδιο, η Νοέλια θα είχε πεθάνει στις 2 Αυγούστου 2024. Αυτή ήταν η ημερομηνία που είχε αρχικά προγραμματιστεί η ευθανασία της. Μετά από 601 μέρες κατάφερε να βγει από τον νομικό λαβύρινθο στον οποίο την ενέπλεξε ο πατέρας της, κρατώντας την ζωντανή παρά τη θέλησή της.