Οι λεπτομέρειες από τη μεγαλύτερη σε διάρκεια αποστολή βομβαρδισμού μεγάλης κλίμακας B-2 στην ιστορία μόλις τώρα έρχονται στο προσκήνιο, καθώς το Fox News Digital απέκτησε πρόσβαση στην αεροπορική βάση Whiteman και τους διοικητές που ηγήθηκαν της επιχείρησης Midnight Hammer, η οποία χτύπησε το Ιράν.

Ο Συνταγματάρχης Josh Wiitala και οι πιλότοι του αποκάλυψαν πώς 4.000 άτομα εργάστηκαν με απόλυτη μυστικότητα για να στείλουν επτά βομβαρδιστικά B-2 σε αποστολή 30 ωρών πάνω από το Ιράν, στοχεύοντας τα υπόγεια πυρηνικά εργαστήρια της χώρας. Για πρώτη φορά, χρησιμοποιήθηκαν σε επιχειρησιακές συνθήκες οι βόμβες GBU-57 Massive Ordnance Penetrators (MOP), βάρους 30.000 λιβρών.

«Ήταν μια αποστολή άψογης εκτέλεσης», δήλωσε ο Wiitala.
«Πιστεύω πως θα καταγραφεί ως μία από τις πιο καθοριστικές επιθέσεις της εποχής μας».

«Έχουμε μια κουλτούρα χαμηλής παρατηρησιμότητας — όλοι εργάζονται μυστικά για να εκτελέσουν την αποστολή», δήλωσε ο Wiitala στο Fox News Digital, μιλώντας δημόσια για πρώτη φορά από τις επιθέσεις του Ιουνίου . «Ήταν όλη η ομάδα που συνεργάστηκε αξιοποιώντας τα μαθήματα από χρόνια ασκήσεων».

Ενώ χιλιάδες υποστήριξαν την αποστολή μέσω συντήρησης, πυρομαχικών, επιχειρήσεων και ιατρικού προσωπικού, 14 από τους «αρκετές δωδεκάδες» πιλότους που εκπαιδεύτηκαν στο stealth βομβαρδιστικό B-2 ταξίδεψαν τελικά σε εχθρικό έδαφος για να ρίξουν τους 30.000 λιβρών βόμβες GBU-57 Massive Ordnance Penetrators (MOP) στις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν.

Κατά την επιλογή του πληρώματος, ο συνταγματάρχης Γουιτάλα δήλωσε ότι έδωσε απόλυτη προτεραιότητα στην εμπειρία. «Αυτή η ομάδα είχε συμμετάσχει σε Red Flag μετά από Red Flag, άσκηση μετά από άσκηση», είπε. «Τους παρακολουθούσα να προετοιμάζονται και σκεφτόμουν πόσες επαναλήψεις είχαν κάνει, πόσο καιρό είχαν εκπαιδευτεί γι’ αυτό. Ήταν ένα πολύ έμπειρο πλήρωμα».

Ο συνταγματάρχης δεν θέλησε να μπει σε λεπτομέρειες όπως: πόση προειδοποίηση έλαβαν τα πληρώματα, αν χρησιμοποιήθηκαν ηλεκτρονικά αντίμετρα ή άλλες τεχνικές παραπλάνησης, ή αν υπήρχε μετρήσιμη απόδειξη ότι οι βόμβες πέτυχαν τους στόχους τους. Αυτές οι πληροφορίες παραμένουν απόρρητες, αφήνοντας τους εξωτερικούς παρατηρητές να βασίζονται σε δορυφορικές εικόνες και ανεξάρτητες αναλύσεις για επαλήθευση.

Ο Γουιτάλα είπε πως η ομάδα που επιλέχθηκε ήταν «ενθουσιασμένη» για την αποστολή. «Αυτό που τους είπα ήταν: “Πιστεύω πως αυτή η επιδρομή θα μείνει στην ιστορία ως μία από τις πιο σημαντικές της εποχής μας.” Το κατάλαβαν πλήρως – αντιλήφθηκαν τον ιστορικό χαρακτήρα της αποστολής».

Οι πιλότοι επέστρεψαν εξαντλημένοι από την 30ωρη αποστολή, σύμφωνα με τον Γουιτάλα – ήταν η μεγαλύτερη αποστολή μαζικού βομβαρδισμού με επτά αεροσκάφη που έχει πραγματοποιηθεί. Κάθε αεροσκάφος είχε δύο πιλότους, οι οποίοι εναλλάσσονταν στην ξεκούραση ανά 45 λεπτά έως μία ώρα, ειδικά κατά τη διάρκεια των πολύπλοκων ανεφοδιασμών εν πτήσει. Μερικοί είχαν μαζί τους κιβώτια με ενεργειακά ποτά για να παραμείνουν σε εγρήγορση.

Η μεγαλύτερη αποστολή μάχης στην ιστορία της αεροπορίας είχε διάρκεια 44,3 ώρες, όταν πιλότοι χτύπησαν στόχους της Αλ Κάιντα και των Ταλιμπάν μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Οι χρόνοι ξεκούρασης περιλαμβάνουν την προσπάθεια των πιλότων να ξαπλώσουν στο μικρό μεταλλικό δάπεδο πίσω από τα καθίσματά τους.

Ο ανεφοδιασμός εν πτήσει, σύμφωνα με τον Γουιτάλα, «είναι το πιο δύσκολο κομμάτι πτήσης που απαιτεί απόλυτο χειρισμό του αεροσκάφους με το χέρι». Η διαδικασία περιλαμβάνει την ευθυγράμμιση του B-2 σε απόσταση μόλις 3 μέτρων κάτω από ένα τάνκερ KC-135, KC-10 ή KC-46, όπου ένας σωλήνας και ένα ακροφύσιο από το κάτω μέρος του τάνκερ συνδέονται με το άνοιγμα ανεφοδιασμού στην κορυφή του B-2. Το B-2 πρέπει να πετά παράλληλα κάτω από το τάνκερ για 15 έως 30 λεπτά ώστε να πάρει έως και 167.000 λίβρες καυσίμου (περίπου 75.700 κιλά).

Ο Γουιτάλα δήλωσε ότι η «μεγαλύτερη στιγμή» της 22χρονης καριέρας του στην Πολεμική Αεροπορία ήταν η ασφαλής επιστροφή των πιλότων. «Όταν ήξερα ότι το πλήρωμα ήταν ασφαλές, ότι βρίσκονταν πλέον σε φιλικό εναέριο χώρο και ήταν εντάξει. Αυτό ήταν το πιο σημαντικό για μένα. Όσον αφορά την επιτυχία της αποστολής, ρίχθηκαν 14 όπλα στον στόχο. Ήταν απλώς μια άψογη εκτέλεση. Ήμουν απίστευτα περήφανος για το πώς τα κατάφεραν και για όλους, όλους τους 4.000 ανθρώπους εδώ που, μέσα από εκατοντάδες ειδικότητες, στήριξαν και υλοποίησαν αυτή την αποστολή.»

Το B-2 είναι το μόνο μακράς εμβέλειας αεροσκάφος stealth που μπορεί να μεταφέρει τις βόμβες διάτρησης καταφυγίων των 30.000 λιβρών. Ωστόσο, το αεροσκάφος των 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων αρχίζει να γερνά: 20 μονάδες είναι σε υπηρεσία σχεδόν 30 χρόνια. Σε συνδυασμό με την ταχεία εξέλιξη των αμυντικών συστημάτων — σμήνη drones, πυραύλους εδάφους-αέρος μεγάλης εμβέλειας και εξελιγμένους αισθητήρες — το B-2 φαίνεται να έχει σχεδιαστεί για μια προηγούμενη γενιά πολέμου στον αέρα.

«Συνεχώς εξελίσσουμε τον τρόπο με τον οποίο χρησιμοποιούμε το αεροσκάφος», δήλωσε ο Γουιτάλα. «Παραμένει ένα πολύ αποτελεσματικό αεροσκάφος, αλλά το B-21 είναι το επόμενο βήμα».

Το B-21 αναμένεται να είναι πιο οικονομικό, με κόστος κάτω από 1 δισεκατομμύριο δολάρια ανά μονάδα, και η Πολεμική Αεροπορία σχεδιάζει να αγοράσει τουλάχιστον 100, με πιθανότητα η παραγγελία να φτάσει ως και τις 145 μονάδες.

Οι Massive Ordnance Penetrators (MOPs) αποθηκεύονται στη βάση, μαζί με βόμβες των 500 και 2.000 λιβρών. Συντηρούνται έτσι ώστε να είναι έτοιμες για χρήση ανά πάσα στιγμή. Οι τεχνικοί φόρτωσης όπλων εκπαιδεύονται για 21 ημέρες ώστε να πιστοποιηθούν στη συντήρηση και τη φόρτωση των βομβών των 30.000 λιβρών, οι οποίες «κουμπώνουν» στο σώμα του B-2 σε δύο μεταλλικά σημεία επαφής, σύμφωνα με τον αρχιλοχία Frank Espinoza, υπεύθυνο όπλων της 509ης Μοίρας Συντήρησης.

Όσοι διαχειρίζονται τα όπλα εκπαιδεύονται κάθε μήνα στη φόρτωση των βομβών για αποστολές. Όταν ρίπτονται, διεισδύουν βαθιά στο έδαφος πριν εκραγούν. Οι υπόγειες εγκαταστάσεις του Ιράν αποτέλεσαν τον πρώτο στόχο μάχης για αυτές τις βόμβες.

Δεκαπέντε χρόνια δοκιμών και πολλαπλές εκδόσεις οδήγησαν στην τελική επιχειρησιακή μορφή των MOP. Η τελική έκδοση έχει πλέον δοκιμαστεί επί σειρά ετών, σύμφωνα με τον Εσπινόζα.

Οι βόμβες ρίχτηκαν σε δύο ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις:

12 MOPs έπληξαν το εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου Fordow, το οποίο βρίσκεται θαμμένο κάτω από 300 πόδια (περίπου 90 μέτρα) βράχου,

και άλλες 2 βόμβες έπληξαν την εγκατάσταση Natanz.

Ισραηλινοί αεροπορικοί βομβαρδισμοί εξουδετέρωσαν τα αντιαεροπορικά συστήματα του Ιράν, δημιουργώντας ευνοϊκές συνθήκες για τις αμερικανικές επιδρομές.

Μια πρόσφατη ανάλυση του ειδικού σε πυρηνικά όπλα David Albright και της ομάδας του, βασισμένη σε στοιχεία του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας (IAEA), κατέληξε ότι μετά τις αμερικανικές επιδρομές, το Ιράν δεν έχει πλέον δρόμο για την παραγωγή εμπλουτισμένου ουρανίου σε οποιαδήποτε από τις γνωστές εγκαταστάσεις φυγοκεντρητών του — «για πρώτη φορά μετά από 15 χρόνια».

«Οι στρατιωτικές επιθέσεις κατέστρεψαν ή κατέστησαν μη λειτουργικές όλες τις φυγοκεντρητές — σχεδόν 22.000 μονάδες — σε τρεις εγκαταστάσεις εμπλουτισμού στο Ιράν», ανέφερε η ανάλυση.

Ωστόσο, οι ερευνητές σημειώνουν ότι δεν είναι σαφές πόσος χρόνος θα απαιτούνταν για να αποκτήσει ξανά το Ιράν πυρηνικά όπλα, καθώς ενδέχεται να διαθέτει και άλλες, άγνωστες μονάδες φυγοκεντρητών που δεν καταστράφηκαν.