Η ανακοίνωση έρχεται μετά την σχετική δήλωση του προέδρου της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν, ο οποίος είχε δηλώσει νωρίτερα ότι στοχεύει να αυξήσει το πυρηνικό οπλοστάσιο της χώρας του και να ενισχύσει την αποτρεπτική δύναμή της, συνεργαζόμενος με τους Ευρωπαίους εταίρους του, προχωρώντας έτσι σε μια μεγάλη αλλαγή στο πυρηνικό δόγμα του Παρισιού. Η Φρεντέρικσεν υπογράμμισε στους δημοσιογράφους ότι «Η ισχυρότερη συνεργασία θα συμβάλει στην ενίσχυση της δύναμης αποτροπής της Ευρώπης. Δυστυχώς, αυτό είναι αναγκαίο επειδή η στρατιωτική απειλή εκ μέρους της Ρωσίας αναμένεται να αυξηθεί τα επόμενα χρόνια». Η δήλωση της Φρεντέρικσεν έδωσε λεπτομέρειες για το περιεχόμενο της συμφωνίας. Η δανική κυβέρνηση τόνισε ότι πρόκειται για διακυβερνητική πρωτοβουλία που θα απαιτήσει περαιτέρω διευκρινίσεις σε επίπεδο υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας πριν από την υλοποίηση οποιουδήποτε πλάνου.

Στην ίδια συνέντευξη η πρωθυπουργός διευκρίνισε ότι ο χαρακτήρας της δανικής συμμετοχής αφορά πολιτικό και στρατηγικό συντονισμό με τις γαλλικές αρχές και τους ευρωπαίους εταίρους, και ότι «Θα θέλαμε να υπογραμμίσουμε σήμερα ότι η στρατηγική συνεργασία θα συμπληρώσει και, σε καμία περίπτωση δεν θα αντικαταστήσει, τη συνεργασία που έχουμε με το ΝΑΤΟ στον τομέα της αποτροπής», όπως είπε. Ο υπουργός Άμυνας Τρολς Λουντ Πόουλσεν διευκρίνισε επιπλέον ότι η στρατηγική συνεργασία δεν σημαίνει ότι θα αναπτυχθούν πυρηνικά όπλα στο έδαφος της Δανίας. Στελέχη του δανικού επιτελείου ανέφεραν ότι η συμμετοχή θα επικεντρωθεί σε κοινό σχεδιασμό, ανταλλαγή πληροφοριών, συντονισμένες ασκήσεις και μέτρα ενίσχυσης της αποτροπής σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η δανική κυβέρνηση αναμένεται να ενημερώσει το κοινοβούλιο και να ζητήσει τη στήριξη των εταίρων για την καθοριστική μορφή της συνεργασίας, ενώ στο εγγύς μέλλον προγραμματίζονται τεχνικές συναντήσεις με τις γαλλικές ένοπλες δυνάμεις και τις υπηρεσίες πληροφοριών. Παράλληλα, διπλωματικοί κύκλοι αναφέρουν ότι θα υπάρξει συντονισμός με το ΝΑΤΟ ώστε να αποφευχθούν νομικές ή επιχειρησιακές συγκρούσεις.

Αναλυτές επισήμαναν ότι η κίνηση σηματοδοτεί μια διαφοροποίηση στην ευρωπαϊκή ασφάλεια, καθώς η Γαλλία επιδιώκει να εμβαθύνει τον ρόλο της ως πυρηνικής δύναμης εντός της Ευρώπης και να μοιραστεί τμήμα της αποτρεπτικής ικανότητας με συμμαχικές κυβερνήσεις. Το Παρίσι περιγράφει την πρωτοβουλία ως προσπάθεια ενίσχυσης της ανεξάρτητης ευρωπαϊκής άμυνας χωρίς όμως να αμφισβητείται το δομικό πλαίσιο του ΝΑΤΟ.