Επίσης, θα προχωρήσει προς την επικύρωση της συμφωνίας-πλαισίου δασμών με τις ΗΠΑ, αλλά οι προτεινόμενες τροπολογίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι ανανεωμένες αμερικανικές απειλές για δασμούς, λόγω υποτιθέμενων μη δασμολογικών εμποδίων που σχετίζονται με τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς για την ψηφιακή πολιτική και τις αλυσίδες εφοδιασμού, θα απειλήσουν να τινάξουν τη συμφωνία στον αέρα.

Ο Μηχανισμός Συνοριακής Προσαρμογής Ανθρακα θα εισέλθει, επίσης, στη φάση λειτουργίας του, επιβάλλοντας τέλη στις ενσωματωμένες εκπομπές βασικών βιομηχανικών εισαγωγών, αυξάνοντας το κόστος συμμόρφωσης για τους Ευρωπαίους εισαγωγείς και προκαλώντας τριβές με εμπορικούς εταίρους. Παράλληλα, οι Βρυξέλλες θα αρχίσουν να καταργούν σταδιακά τα εναπομείναντα συμβόλαια ρωσικού πετρελαίου και φυσικού αερίου στο πλαίσιο του σχεδίου RePowerEU, θα προωθήσουν την πρωτοβουλία ReSourceEU για τον περιορισμό της εξάρτησης από τα κινεζικά ορυκτά και θα ενοποιήσουν τη γενικότερη ανταγωνιστική στρατηγική τους μέσω νέων πακέτων απλοποίησης Omnibus που καλύπτουν την ψηφιακή, την περιβαλλοντική, την αυτοκινητοβιομηχανική και την ενεργειακή πολιτική. Επιπλέον, η Ευρώπη θα συνεχίσει τη στρατιωτική και την οικονομική στήριξη προς την Ουκρανία, απορρίπτοντας οποιαδήποτε συμφωνία που θα υπονόμευε την ουκρανική κυριαρχία, ενώ θα στηρίξει προσωρινά το Κίεβο μονομερώς σε περίπτωση που η Ουάσιγκτον αποσύρει τη βοήθειά της. Οι ρωσικές υβριδικές απειλές και οι ευρύτερες δυναμικές κλιμάκωσης θα παραμείνουν αυξημένες. Σε αυτό το πλαίσιο, η Ευρωπαϊκή Ενωση θα επιταχύνει τις προσπάθειες επανεξοπλισμού και αμυντικής ολοκλήρωσης.

Η πολιτική αστάθεια στη Γαλλία και τη Γερμανία θα αυξήσει τον κίνδυνο κυβερνητικών κρίσεων και πρόωρων εκλογών και στις δύο χώρες. Η Γαλλία αντιμετωπίζει ακόμη ένα έτος πολιτικής παράλυσης, με σημαντικό κίνδυνο πρόωρων βουλευτικών εκλογών εάν η κυβέρνηση αποτύχει να εξασφαλίσει έναν λειτουργικό προϋπολογισμό για το 2026 ή δυσκολευτεί με τις προετοιμασίες για τον προϋπολογισμό του 2027 και εάν ένας ακόμη πρωθυπουργός εξαναγκαστεί σε παραίτηση. Ωστόσο, πρόωρες εκλογές για την Εθνοσυνέλευση θα οδηγούσαν πιθανότατα σε ένα ακόμη κατακερματισμένο Κοινοβούλιο, ανίκανο να σπάσει το αδιέξοδο ή να επιτύχει ουσιαστική μείωση του ελλείμματος. Οι πρόωρες προεδρικές εκλογές παραμένουν απίθανες, αλλά η πίεση προς τον πρόεδρο Μακρόν να τις προκηρύξει θα ενταθεί εάν το αδιέξοδο συνεχιστεί.

Στη Γερμανία, η κυβερνητική συμμαχία θα βρεθεί υπό αυξανόμενη πίεση, καθώς η εσωτερική διαφωνία με τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς εντείνει τις εντάσεις στο εσωτερικό της Χριστιανοδημοκρατικής Ενωσης. Καθώς η κυβέρνηση διαθέτει μόλις 12 έδρες πλειοψηφίας, λίγες αποχωρήσεις θα μπορούσαν να ανατρέψουν κρίσιμες ψηφοφορίες και να επιβάλουν αποδυναμωμένους συμβιβασμούς σε μεταρρυθμίσεις πρόνοιας, συντάξεων και οικονομικής πολιτικής. Παρότι τα μέλη της συμμαχίας δεν επιθυμούν πρόωρες εκλογές, ο κίνδυνος να προκύψουν ύστερα από κυβερνητική κατάρρευση θα αυξάνεται όσο η νομοθετική παράλυση επιμένει και η εσωτερική δυσαρέσκεια εντείνεται. Η πολιτική αστάθεια στη Γαλλία και τη Γερμανία θα αποδυναμώσει την επιρροή τους στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ε.Ε.

Αποκλίνουσες πορείες στην Ιταλία και την Ισπανία, μετατοπίσεις στην Ουγγαρία και την Τσεχία αναδιαμορφώνουν τη δυναμική της Ε.Ε.

Η Ιταλία θα διατηρήσει πολιτική σταθερότητα παρά τη διογκούμενη οικονομική στασιμότητα, ενώ μια εύθραυστη κυβέρνηση μειοψηφίας στην Ισπανία αντιμετωπίζει βουλευτική παράλυση και πιθανές πρόωρες εκλογές, παρά τη συνεχιζόμενη ανάπτυξη και τη δημοσιονομική εξυγίανση. Παράλληλα, μια πιθανή φιλοευρωπαϊκή μετατόπιση στην Ουγγαρία μπορεί να άρει ένα μακροχρόνιο εμπόδιο στις διαπραγματεύσεις της Ε.Ε., το οποίο, όμως, αντισταθμίζεται μόνο εν μέρει από την επιστροφή μιας λαϊκιστικής κυβέρνησης στην Πράγα.

Ενισχυμένη από ισχυρές δημοσκοπήσεις και μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, η ιταλική κυβέρνηση θα επιδιώξει να εδραιώσει την εξουσία της μέσω ενός δημοψηφίσματος υψηλού προφίλ για τη μεταρρύθμιση της Δικαιοσύνης και πιθανής εκλογικής μεταρρύθμισης που θα ενισχύσει τον συνασπισμό της πρωθυπουργού Τζόρτζια Μελόνι εν όψει των εκλογών του 2027. Η σταθερότητα και η δημοσιονομική πειθαρχία θα επιτρέψουν στη Ρώμη να εξέλθει από τη διαδικασία υπερβολικού ελλείμματος της Ε.Ε., ενισχύοντας την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Ωστόσο, η στασιμότητα της ανάπτυξης και η λήξη των ευρωπαϊκών πόρων ανάκαμψης ενδέχεται, τελικά, να αυξήσουν την πίεση για χαλάρωση των δημοσιονομικών στόχων, πιθανώς αναζωπυρώνοντας τις ανησυχίες των αγορών προς το τέλος του 2026.

Στην Ισπανία, η παρατεταμένη πολιτική ακινησία και τα σκάνδαλα διαφθοράς που πλήττουν την κυβέρνηση μειοψηφίας του πρωθυπουργού Πέδρο Σάντσεθ θα αυξήσουν την πιθανότητα πρόωρων εκλογών, οι οποίες πιθανότατα θα οδηγήσουν σε ένα ακόμη κατακερματισμένο Κοινοβούλιο. Ενας δεξιός συνασπισμός θα προσέφερε μεγαλύτερη σταθερότητα, αλλά η συμμετοχή της Ακρας Δεξιάς θα αύξανε τον κίνδυνο κοινωνικών αναταραχών, ιδιαίτερα σε περιοχές με ισχυρά αυτονομιστικά κινήματα, ενώ μία ακόμη αριστερή κυβέρνηση μειοψηφίας θα παρέτεινε την πολιτική αδράνεια. Παρ’ όλα αυτά, η ισπανική οικονομία και τα δημόσια οικονομικά θα παραμείνουν ανθεκτικά, με έναν ακόμη μεταφερόμενο προϋπολογισμό το 2026 να περιορίζει τις νέες δαπάνες, αλλά να διατηρεί το έλλειμμα σε καθοδική πορεία.

Οι βουλευτικές εκλογές της Ουγγαρίας τον Απρίλιο θα μπορούσαν να δουν τον επί χρόνια πρωθυπουργό, Βίκτορ Ορμπαν, να αντικαθίσταται από τον φιλοευρωπαίο ηγέτη συνασπισμού, Πέτερ Μάγιαρ, διευκολύνοντας τις διαπραγματεύσεις της Ε.Ε. για την Ουκρανία και τη Ρωσία. Αν και η επιστροφή του Αντρέι Μπάμπις ως πρωθυπουργού της Τσεχίας τον Δεκέμβριο του 2025 επανέφερε τον ευρωσκεπτικισμό, είναι απίθανο να αναπαράγει το επίπεδο (ευρωσκεπτικισμού) του Ορμπαν, καθώς ο δικός του (ευρωσκεπτικισμός) είναι πιο συναλλακτικός, εσωτερικά προσανατολισμένος και δεν συνοδεύεται από την εμφανή φιλορωσική στάση του Ούγγρου πρωθυπουργού.