Τις τελευταίες ημέρες, οι Χούθι της Υεμένης εξαπέλυσαν πολλαπλές επιθέσεις με drones και πυραύλους εναντίον του Ισραήλ, τις πρώτες από τότε που ξέσπασε ο πόλεμος στις 28 Φεβρουαρίου. Ο εκπρόσωπος των Χούθι δήλωσε ότι οι επιθέσεις έγιναν προς υποστήριξη του Ιράν, των στρατιωτικών ομάδων που υποστηρίζονται από την Τεχεράνη στο Ιράκ και της Χεζμπολάχ στον Λίβανο και υποσχέθηκε ότι θα συνεχίσουν τις επιθέσεις ωσότου το Ισραήλ και οι ΗΠΑ σταματήσουν τις επιθέσεις τους. Παράλληλα, απείλησε ότι οι Χούθι θα στοχεύσουν πλοία συνδεδεμένα με το Ισραήλ στην Ερυθρά Θάλασσα και πέριξ αυτής.

Παρά τη συμμαχία των Χούθι με το Ιράν, ένας συνδυασμός εγχώριων προτεραιοτήτων και στρατηγικών παραμέτρων αρχικά απέτρεψε την ομάδα από το να συμμετάσχει στην ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση. Μέχρι τώρα, η διστακτικότητα των Χούθι πιθανότατα οφείλεται σε αρκετούς βασικούς περιορισμούς. Κατ’ αρχάς, η άμεση εμπλοκή τους στη σύγκρουση του Ιράν θα τους εξέθετε σε αντίποινα από τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και ενδεχομένως τη Σαουδική Αραβία, συμπεριλαμβανομένων επιθέσεων κατά της ηγεσίας και των στρατιωτικών δυνατοτήτων της οργάνωσης, καθώς και κατά κρίσιμων υποδομών στην Υεμένη. Τέτοιες επιθέσεις θα μπορούσαν να αναζωπυρώσουν την εσωτερική σύγκρουση στην Υεμένη, όπου πολλές φατρίες έχουν ήδη εκφράσει δυσαρέσκεια για τη διακυβέρνηση και τις συνθήκες διαβίωσης, εν μέσω της ολοένα και πιο σοβαρής ανθρωπιστικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα.

Επιπλέον, σε αντίθεση με τον πόλεμο στη Γάζα, όταν οι Χούθι εξαπέλυσαν επανειλημμένες επιθέσεις κατά του Ισραήλ και ουσιαστικά απέκλεισαν τη ναυσιπλοΐα στην Ερυθρά Θάλασσα, η συμμετοχή σε μια σύγκρουση άμεσα υπέρ του Ιράν μπορεί να μην είχε την ίδια απήχηση στον πληθυσμό που βρίσκεται υπό τον έλεγχό τους, ιδιαίτερα δεδομένων των δυσμενών οικονομικών και ανθρωπιστικών συνθηκών της Υεμένης. Επίσης, οι διαφορές μεταξύ της Ζαϊντί σιιτικής διδασκαλίας των Χούθι και της σιιτικής διδασκαλίας του Ιράν σημαίνουν ότι η συμμαχία με την Τεχεράνη δεν υποστηρίζεται καθολικά σε κοινωνικό επίπεδο στην Υεμένη, γεγονός που περιορίζει την κινητοποίηση και αυξάνει τον κίνδυνο εσωτερικής διαφωνίας. Τέλος, η ανάγκη διατήρησης των πόρων έπειτα από χρόνια σύγκρουσης και διαταραγμένων αλυσίδων εφοδιασμού πιθανότατα συνέβαλε, επίσης, στην αρχική διστακτικότητα των Χούθι.

Προς το παρόν, οι Χούθι επικεντρώνονται στο Ισραήλ, όμως είναι πιθανό να διευρύνουν σταδιακά τους στόχους τους εφόσον ο πόλεμος ενταθεί, αυξάνοντας τον κίνδυνο επιθέσεων κατά εμπορικών πλοίων, στρατιωτικών βάσεων και ενεργειακών υποδομών στην περιοχή. Οι Χούθι πιθανότατα θα εξαπολύσουν περισσότερες επιθέσεις με πυραύλους και drones κατά του Ισραήλ, προσπαθώντας να επιβαρύνουν τα συστήματα της αεράμυνάς του, παραμένοντας ταυτόχρονα κάτω από τα όρια που θα προκαλούσαν σημαντικά αντίποινα από τις ΗΠΑ ή τις χώρες του Κόλπου.

Ωστόσο, πολλοί παράγοντες ενδέχεται να ωθήσουν τους Χούθι σε περαιτέρω κλιμάκωση, παρά τους κινδύνους αντιποίνων και εσωτερικής αντίδρασης. Πρώτον, η υποστήριξη του Ιράν ενισχύει τον ρόλο των Χούθι στον «άξονα της αντίστασης» της Τεχεράνης. Επίσης, βελτιώνει τη θέση της οργάνωσης στην περιοχή και ενισχύει την εγχώρια νομιμοποίηση, εναρμονίζοντας τη δράση τους με μια ευρύτερη αντιπαράθεση κατά των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Επιπλέον, οι Χούθι πιθανώς έχουν αξιολογήσει ότι, αν το Ιράν υποστεί στρατηγική ήττα και οι δυνατότητες προβολής ισχύος του αποδυναμωθούν, οι ίδιοι θα μπορούσαν να γίνουν μελλοντικός στόχος του Ισραήλ και των ΗΠΑ, ανεξαρτήτως του βαθμού συμμετοχής τους στον τρέχοντα πόλεμο.

Η σύγκρουση προσφέρει, επίσης, την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν τη γεωγραφική θέση τους κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας και του Στενού Μπαμπ ελ-Μαντέμπ για να διαταράξουν το παγκόσμιο εμπόριο και να αυξήσουν το οικονομικό κόστος, ενισχύοντας, έτσι, τη διαπραγματευτική θέση τους σε μελλοντικές συνομιλίες, ιδιαίτερα με τη Σαουδική Αραβία σχετικά με το μέλλον της Υεμένης. Συνολικά, αυτοί οι υπολογισμοί σημαίνουν ότι η πιθανότητα κλιμάκωσης από τους Χούθι θα συνεχίσει να αυξάνεται, καθώς εντείνεται ο πόλεμος, ιδίως αν η θέση του Ιράν επιδεινωθεί σημαντικά, οι ΗΠΑ ξεκινήσουν χερσαίες επιχειρήσεις στο Ιράν και κρίσιμες ιρανικές υποδομές, όπως εργοστάσια ηλεκτροπαραγωγής, στοχευθούν σε μεγάλη κλίμακα.

Σε τέτοια σενάρια, οι Χούθι θα έχουν κίνητρο να επεκτείνουν σταδιακά τις επιθέσεις τους κατά των εμπορικών πλοίων στην Ερυθρά Θάλασσα και, τελικά, να στοχεύσουν πλοία, ενεργειακές υποδομές και στρατιωτικά περιουσιακά στοιχεία συνδεδεμένα με τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, συμπεριλαμβανομένων κρατών του Κόλπου. Τέτοιες εξελίξεις όχι μόνο θα κλιμακώσουν την τρέχουσα περιφερειακή κρίση, αλλά θα επιφέρουν περαιτέρω οικονομικό κόστος, με επιπτώσεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Αν οι Χούθι κλιμακώσουν τις επιθέσεις τους στην περιοχή, ο πόλεμος πιθανότατα θα επεκταθεί σε ένα παρατεταμένο και αποσταθεροποιητικό μέτωπο στην Υεμένη, ενδεχομένως ξαναφουντώνοντας τον εμφύλιο πόλεμο της χώρας και παρατείνοντας τις διαταράξεις στη ναυσιπλοΐα της Ερυθράς Θάλασσας.