«Ζυγίζοντας» την οκταετία του Ομπάμα στον Λευκό Οίκο

30/10/16 • 16:21 | UPD 30/10/16 • 16:21

ΕΝΑΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΦΕΥΓΕΙ… Η ώρα του απολογισμού και της πολιτικής αποτίμησης φθάνει για τον εκάστοτε Αμερικανό πρόεδρο, μόλις αρχίσουν να ανοίγουν οι κάλπες για το διάδοχό του. Αν και επισήμως η προεδρική θητεία λήγει στις 20 Ιανουαρίου, είναι δεδομένο πως «ό,τι ήταν να γίνει, έγινε»! Οι Αμερικανοί έχουν μάλιστα, μια έκφραση για τον πρόεδρο που ετοιμάζει βαλίτσες. Τους τελευταίους μήνες στο Λευκό Οίκο, αποκαλούν τον πρόεδρο «lame duck» (κουτσή πάπια), θέλοντας να δείξουν ότι λίγες σημαντικές αποφάσεις μπορεί να λάβει. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι έχει παραδώσει τα σκήπτρα.

Ο Μπαράκ Ομπάμα έχει ξεδιπλώσει όλο το επικοινωνιακό του χάρισμα αυτό τον καιρό, βοηθώντας τη Χίλαρι Κλίντον με εμφανίσεις και ομιλίες, ενώ σε κάθε ευκαιρία δείχνει πόσο χαλαρός και ήρεμος είναι τώρα, κοντά στο τέλος της παραμονής του στο Λευκό Οίκο. Aλλωστε, φεύγει μάλλον χαρούμενος, καθώς η δημοτικότητά του έχει ανέλθει στο 55%, καταγράφοντας το μεγαλύτερο ποσοστό δημοφιλίας στη διάρκεια της δεύτερης προεδρικής του θητείας.

Ενώ το ενδιαφέρον όλων είναι στραμμένο στην αντιπαράθεση Κλίντον – Τραμπ, είναι χρήσιμο να ρίξουμε μια ματιά στα πεπραγμένα της οκταετίας Ομπάμα. Αλλωστε, οι κυβερνητικές πολιτικές που απέδωσαν και όσες απέτυχαν θα αποτελέσουν την «κληρονομιά» του διαδόχου του.

ΟΙ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΚΛΗΡΟΔΟΤΕΙ ΚΑΙ…

1. ΔΙΕΘΝΗΣ ΑΠΟΔΟΧΗ
Ο πρόεδρος Ομπάμα είναι συμπαθής και αγαπητός σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες, σε αρκετές της Ασίας -όπου πραγματοποίησε τις περισσότερες επισκέψεις στις δύο θητείες του- ακόμη και της Μέσης Ανατολής. Δεν είναι ο αγαπημένος ηγέτης του Ισραήλ, καθώς είχε κάκιστη χημεία με τον κ. Νετανιάχου.

2. ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ
Η ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας από την κρίση του 2008 ήταν πολύ αργή. Ωστόσο, σύμφωνα με τον Πολ Κρούγκμαν, ήταν ταχύτερη από ό,τι στα χρόνια της κυβέρνησης Μπους. Επίσης, δημιουργήθηκαν θέσεις εργασίας. Η οικονομική πολιτική του Ομπάμα είναι πάντως ένα κεφάλαιο που έχει πολλές σελίδες επικρίσεων, καθώς η αγορά ακινήτων δέχεται πιέσεις και η καταναλωτική εμπιστοσύνη βρίσκεται χαμηλά.

3. ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΥΜΦΩΝΙΕΣ ΕΜΠΟΡΙΟΥ
Ο Ομπάμα έβαλε «σε καλό δρόμο» τις συμφωνίες με την Ασία και την Ευρώπη, αν και η ΤΤΙΡ δεν έχει ακόμη «κλείσει». Ο Ομπάμα ξεκίνησε και πάλι τις διαπραγματεύσεις για εμπορική συμφωνία με τη Νότια Κορέα, τον Παναμά και την Κολομβία, που είχαν παγώσει επί Μπους.

4. ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ, ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ο Ομπάμα έπεισε το Κογκρέσο να δεχθεί την αύξηση του μικρότερου μισθού στα 10,10 δολάρια την ώρα για τους εργάτες στον κατασκευαστικό τομέα και την καταβολή των υπερωριών στους εργαζομένους. Επίσης, απελευθέρωσε μεγάλα κονδύλια για την εκπαίδευση των ανειδίκευτων εργατών και των προερχόμενων από μειονότητες. Ομως, απέτυχε να εφαρμόσει τη γενική καθιέρωση κατώτατου μισθού σε ομοσπονδιακό επίπεδο για όλους τους εργαζομένους, όπως είχε υποσχεθεί.

5. ΥΓΕΙΑ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΗ
Με τη μεταρρύθμιση της υγείας και του ασφαλιστικού, νομιμοποίησε την καθολική υγειονομική κάλυψη, ακόμη και για τους ανθρώπους με βεβαρημένο ιατρικό παρελθόν. Οι ασφαλιστικές εταιρίες είναι υποχρεωμένες να παρέχουν κάλυψη σε όλους, ανεξαρτήτως της κατάστασης της υγείας ή της ηλικίας τους με λογικό αντίτιμο. Με το Obamacare μειώθηκε περίπου κατά 10 εκατομμύρια, τον πρώτο χρόνο εφαρμογής, ο αριθμός των ανασφάλιστων Αμερικανών.

6. ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΜΕ ΚΟΥΒΑ
Πρόκειται για τη μεγάλη επιτυχία του Ομπάμα σε διπλωματικό επίπεδο. Οσο και αν αντιστέκεται ακόμη το Κογκρέσο να άρει με νόμο το εμπάργκο, το «τείχος» έπεσε και ξεκίνησαν οι εμπορικές πτήσεις, άνοιξαν πρεσβείες και πρόκειται να γίνουν επενδύσεις. Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα που υπέγραψε τη μερική ανατροπή του νόμου Κένεντι με τον οποίο επιβλήθηκε το εμπάργκο στην Κούβα, ταξίδεψε με την οικογένειά του στην Αβάνα και συναντήθηκε με τον Ραούλ Κάστρο.

…ΟΙ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΠΟΥ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΑΝ ΣΕ «ΑΓΚΑΘΙΑ»

1. ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Θα μπορούσε να πει κανείς ότι η εξωτερική πολιτική του Ομπάμα έχει και αρκετά θετικά στοιχεία, όμως oι δημοσκοπήσεις είναι αρνητικές, αφού τα δύο τρίτα των πολιτών κρίνουν με εξαιρετική αυστηρότητα τους χειρισμούς του. Η πιο σημαντική του συμβολή πάντως, είναι ότι απέφυγε να κάνει άλλους πολέμους και επεμβάσεις, παρά τις πιέσεις των νεοσυντηρητικών και των εθνικιστών. Στη διάρκεια της διπλής προεδρίας του, εξόντωσε τον «υπ’ αριθμόν ένα» εχθρό των ΗΠΑ, Οσάμα μπιν Λάντεν, επιφέροντας μεγάλο πλήγμα στην Αλ Κάιντα και προκάλεσε ισχυρά πλήγματα στους Ταλιμπάν της αφγανοπακιστανικής μεθορίου με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη.

2. Η ΚΡΙΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ
Ο Μπαράκ Ομπάμα κρίνεται από πολλούς ειδικούς ως άτολμος, καθώς αρνήθηκε να εμπλακεί στην κρίση της Συρίας. Τον κατηγορούν ότι με την απροθυμία του στη Συρία και τη Λιβύη, άφησε να γιγαντωθεί το ISIS και να βυθιστεί στο χάος και το Ιράκ. Η αποστασιοποίηση των ΗΠΑ από τις εξελίξεις στη Λιβύη διέλυσε τη χώρα, ενώ στο Αφγανιστάν η οριστική απεμπλοκή άφησε τους Ταλιμπάν να ανασυνταχθούν.

3. ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟ
Η υπόσχεση του 2010 για έλεγχο των συνόρων με παράλληλη νομιμοποίηση όλων των λαθρομεταναστών που έχουν τα απαραίτητα έγγραφα, δεν υλοποιήθηκε – ή τουλάχιστον, όχι εντελώς. Ο Ομπάμα κατάφερε να περάσει από τη Γερουσία το νομοσχέδιο, αλλά η Βουλή των Αντιπροσώπων το απέρριψε. Επίσης, με διάταγμα νομιμοποίησε εκατοντάδες χιλιάδες νέους που γεννήθηκαν στις ΗΠΑ από γονείς μετανάστες. Αλλά παρέμειναν «στον αέρα» τουλάχιστον 4 εκατομμύρια πολίτες με το ίδιο πρόβλημα.

4. ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗ
Το μεγάλο «αγκάθι» της εσωτερικής του πολιτικής. Οσο και να πίεσε, δεν έπεισε τους νομοθέτες να αποδεχθούν τα μέτρα για τον περιορισμό της οπλοκατοχής και για τους αυστηρότερους ελέγχους στην απόκτηση νόμιμων όπλων. Τα 8 αυτά χρόνια σημαδεύτηκαν από πολύνεκρες επιθέσεις σε σχολεία και από την αύξηση των περιστατικών βίας των οργάνων της τάξης εναντίον πολιτών.

5. ΓΟΥΑΝΤΑΝΑΜΟ
Προεκλογική του δέσμευση το 2008 και μετεκλογική του υπόσχεση το 2009 ήταν το κλείσιμο της φυλακής του Γουαντάναμο. Το κολαστήριο της βάσης στην Κούβα παραμένει ακόμα ανοιχτό και ο Ομπάμα δηλώνει ότι μέχρι να εγκαταλείψει το Οβάλ Γραφείο θα αγωνίζεται να το κλείσει.

6. ΦΟΡΟΑΠΑΛΛΑΓΕΣ ΕΤΑΙΡΙΩΝ ΚΑΙ «ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΜΠΑΦΕΤ»
Το 2010 είχε υποσχεθεί να καταργήσει τις φοροαπαλλαγές για τις εταιρίες που έχουν έδρα στο εξωτερικό. Στη δεύτερη θητεία του υποσχέθηκε να επιβάλει το Νόμο του Μπάφετ (για κάθε εκατομμύριο δολάρια το χρόνο που κερδίζει κάποιος, δεν θα πρέπει να πληρώνει λιγότερο από 30% σε φόρους). Απέτυχε και στα δύο.

ΑΛΙΚΗ ΚΟΤΖΙΑ

 akotzia@e-typos.com

 

Διαβάστε περισσότερα στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής