Επιβραβεύτηκε η υπομονή του Μαριάνο Ραχόι

29/10/16 • 20:10 | UPD 10/11/16 • 12:58

Υστερα από δύο εθνικές αναμετρήσεις χωρίς ξεκάθαρο νικητή και 308 ημέρες ακυβερνησίας, η πολιτική κρίση στην Ισπανία βαίνει προς το τέλος της. Δίνει ωστόσο τη θέση της σε μία νέα περίοδο αβεβαιότητας, όπως έσπευσαν να προβλέψουν οι απαισιόδοξοι, κρίνοντας από το σύνθετο πολιτικό σκηνικό που έχει διαμορφωθεί στην 4η μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης.

Ο Μαριάνο Ραχόι -με την ανοχή των αντιπολιτευόμενων Σοσιαλιστών (PSOE)- ετοιμάζεται να καθίσει εκ νέου στον πρωθυπουργικό θώκο, ως επικεφαλής της πρώτης κυβέρνησης μειοψηφίας στη μεταπολιτευτική Ισπανία. Οπως και να έχει είναι η πρώτη σημαντική ένδειξη σταθερότητας από την Ισπανία προς τους Ευρωπαίους εταίρους της και τις αγορές, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία η Ε.Ε. βρίσκεται σε αναταραχή, μετά την ψήφο των Βρετανών υπέρ του Brexit και με δύο ακόμη σημαντικές αναμετρήσεις προ των πυλών, τις εκλογές του επόμενου χρόνου, δηλαδή, σε Γαλλία και Γερμανία.

Με τις ευλογίες, λοιπόν, των Βρυξελλών και των επενδυτών που ανάσαναν με ανακούφιση στην είδηση για το σχηματισμό κυβέρνησης, ο ηγέτης του Λαϊκού Κόμματος (Ρ.Ρ.) επιστρέφει θριαμβευτής στο πρωθυπουργικό μέγαρο Μονκλόα. Του άνοιξαν το δρόμο, έστω και απρόθυμα, οι Σοσιαλιστές, λίγα μόλις 24ωρα πριν εκπνεύσει η προθεσμία για την προκήρυξη νέων εκλογών. Η παροιμιώδης υπομονή του, μία από τις μεγαλύτερες πολιτικές του αρετές, ακόμη και σύμφωνα με τους αντιπάλους του, επιβραβεύτηκε.

Μετά από 7 χρόνια στην αντιπολίτευση, ο «υπομονετικός κ. Ραχόι» κέρδισε τελικά τις εκλογές το 2011 με απόλυτη αυτοδυναμία, σε μία χώρα που είχε βυθιστεί στην κρίση και επέβαλλε μία σειρά από αντιδημοφιλή μέτρα για την τόνωση της οικονομίας και τη μεταρρύθμιση της αγοράς εργασίας. Η λιτότητα και μία σειρά από σκάνδαλα στην τοπική κυβέρνηση του «κόστισαν» την πλειοψηφία στις εκλογές του περασμένου Δεκέμβρη. Το P.P παρέμεινε το μεγαλύτερο κόμμα, αλλά σε ένα κατακερματισμένο πλέον κοινοβούλιο. Μία δεύτερη εκλογική μάχη, τον Ιούνιο αυτή τη φορά, ενίσχυσε το ποσοστό της Κεντροδεξιάς από 123 έδρες σε 137 σε σύνολο 350, η χώρα ωστόσο παρέμεινε ακυβέρνητη, βυθισμένη σε ένα φαύλο κύκλο ασυνεννοησίας και διαπραγματεύσεων. Χρειάστηκε να περάσουν δέκα μήνες για να «δικαιωθεί» ο Ραχόι. «Οσοι τον υποτίμησαν την… πάτησαν», σχολίασαν χαρακτηριστικά οι «Financial Times».

Το περασμένο Σαββατοκύριακο η εκτελεστική επιτροπή των Σοσιαλιστών -διχασμένη, με 139 ψήφους υπέρ έναντι 96 κατά- αποφάσισε ότι θα απέχει από την κρίσιμη διαδικασία για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης στο Ραχόι.
Οι Σοσιαλιστές που εξοστράκισαν πρόσφατα τον Πέδρο Σάντσες από την ηγεσία τους, έχουν διασπαστεί ουσιαστικά σε δύο παρατάξεις που ερίζουν για την επόμενη ημέρα και φανερώνουν τη γενικότερη κρίση της Κεντροαριστεράς σε ολόκληρη την Ευρώπη. Διχασμένοι ανάμεσα στους οπαδούς του Σάντσες που επέμεναν μέχρι την τελευταία στιγμή όπως και εκείνος ότι το «όχι» στο Λαϊκό Κόμμα «σημαίνει όχι» και στους βαρόνους. Και σε όσους, από την άλλη πλευρά, θέλησαν πάση θυσία να αποφύγουν μία τρίτη εκλογική αναμέτρηση. Το κόμμα παραμένει ουσιαστικά ακέφαλο και αμήχανο για το αύριο. Τις τελευταίες ώρες η ηγεσία προσπαθεί να πείσει έναν προς έναν τους «απείθαρχους» να υπακούσουν στην επίσημη κομματική γραμμή, καθώς τουλάχιστον 7 Καταλανοί Σοσιαλιστές σκοπεύουν να προχωρήσουν σε ανταρσία.

Ο μεταβατικός πρόεδρος του κόμματος Χαβιέρ Φερνάντεθ ξεκαθάρισε ότι η Ομοσπονδιακή Επιτροπή θα διαγράψει όσους ψηφίσουν εναντίον της Κεντροδεξιάς, διεμήνυσε ωστόσο ότι δεν πρόκειται να δώσει το ελεύθερο στην Κεντροδεξιά να νομοθετεί.

NΑΤΑΣΑ ΠΑΥΛΟΠΟΥΛΟΥ

npavlopoulou@-e-typos.com

Διαβάστε περισσότερα στην έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής