«Τα μυαλά που κουβαλάς 2», 9 χρόνια μετά

Αυτές ήταν μερικές μόνο από τις διθυραμβικές κριτικές που γράφτηκαν στον ξένο Τύπο το καλοκαίρι του 2015, όταν έκανε πρεμιέρα στις αίθουσες η σπουδαία ταινία «Τα μυαλά που κουβαλάς» της Pixar. Η 11χρονη τότε Ράιλι είδε τον κόσμο της να γυρίζει ανάποδα όταν με τους γονείς της μετακόμισε στο Σαν Φρανσίσκο. Τα συναισθήματα που ένιωθε, θυμός, φόβος, αηδία, χαρά αλλά και λύπη, πυροδοτούσαν ένα «εκρηκτικό» κοκτέιλ στον εύθραυστο ψυχισμό της κι εκείνη στη μέση προσπαθούσε να διαχειριστεί μια κατάσταση που την ξεπερνούσε.

Η ταινία έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο Φεστιβάλ των Καννών εκείνης της χρονιάς με μεγάλη επιτυχία και αποδείχθηκε στην πορεία πολύ μεγάλη εισπρακτική επιτυχία για το στούντιο. Ασφαλώς και απέσπασε το Οσκαρ καλύτερου animation στην τελετή απονομής του 2016. Ετσι, η συνέχειά της κρίθηκε απαραίτητη ακόμα κι αν έχουν περάσει εννιά χρόνια από την πρεμιέρα της πρώτης ταινίας.

Στις 13 Ιουνίου κάνει πρεμιέρα στη χώρα μας η ταινία «Τα μυαλά που κουβαλάς 2» και τα γνώριμα από την πρώτη ταινία συναισθήματα της έφηβης, πια, Ράιλι υποδέχονται ένα νέο συναίσθημα που προκαλεί αναταράξεις στην κεντρική διαχείριση. Αυτό δεν είναι άλλο από το άγχος και την ανησυχία, συναισθήματα που δεν έρχονται μόνα αλλά έχουν και «παρέα».

Μέχρι τώρα, ο ξένος Τύπος έχει υπ’ όψιν του μόνο το πρώτο μισάωρο και τα σχόλια κάνουν λόγο για μια εξαιρετική ταινία. Αρκετοί δεν δίστασαν να χαρακτηρίσουν την ταινία «Τα μυαλά που κουβαλάς 2» ως την καλύτερη ταινία της Pixar την τελευταία δεκαετία.

Αν αναρωτιέστε γιατί άργησε εννιά χρόνια το σίκουελ της πρώτης ταινίας, παρά τη μεγάλη επιτυχία της, ο σκηνοθέτης Κέλσι Μαν τόνισε: «Συνήθως ο λόγος είναι η καλή ιδέα. Ο Πίτερ Ντόκτερ, ο σκηνοθέτης της πρώτης ταινίας, ήρθε κάποια στιγμή και με βρήκε και μου είπε ότι υπάρχει περιθώριο για το σίκουελ. Δεν είχε σκεφτεί ο ίδιος μια ιδέα για τη δεύτερη ταινία, αλλά μου είπε ότι ένιωθε πως είμαι ο κατάλληλος για να σκεφτεί κάτι εύστοχο». Ο σκηνοθέτης της δεύτερης ταινίας πρόσθεσε: «Αυτό είναι που μου αρέσει στην Pixar. Αν δεν υπάρχει μια καλή ιδέα πάνω στην οποία μπορεί να βασιστεί μια ταινία, απλώς δεν προχωράει».

Ο Κέλσι Μαν υπογράμμισε, επίσης, ότι η πρώτη ταινία είχε μεγάλη επίδραση και ίσως για αυτόν τον λόγο η Pixar αποφάσισε να δοκιμάσει να φτιάξει τη συνέχειά της. «Η πρώτη ταινία δεν είχε αυτόν τον σκοπό τότε, αλλά με το πέρασμα των χρόνων φάνηκε ότι είχε μεγάλη επίδραση στο κοινό. Πάντα προσπαθούμε να φτιάχνουμε διασκεδαστικές και αστείες ταινίες που να έχουν λόγο ύπαρξης, να έχουν έναν σκοπό για τον οποίο φτάνουν έως τη μεγάλη οθόνη. Εκείνη η ταινία είχε μεγάλη επίδραση που φάνηκε όσο περνούσαν τα χρόνια. Και για αυτόν τον λόγο ο Πίτερ Ντόκτερ είδε ξεκάθαρα ότι υπήρχε πλέον περιθώριο για το σίκουελ», λέει ο Μαν.

Η Εϊμι Πόλερ, που δανείζει τη φωνή της και πάλι στο συναίσθημα της χαράς, λέει: «Θα έπρεπε να γυρίσουν κι άλλες συνέχειες της πρώτης ταινίας, σαν τα αναψυκτικά που βγάζουν κάτι καινούργιο κάθε δύο χρόνια. Θα έπρεπε να γίνει ταινία με τη Ράιλι ως νέα ενήλικη, ως νέα μητέρα και στη συνέχεια ως γυναίκα στη μέση ηλικία. Ολοι μας νιώθουμε διάφορα συναισθήματα κάθε φορά που μπαίνουμε σε μια διαφορετική ηλικιακή ομάδα».