Η ΤΟΥΡΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ***

(THE PRESIDENT’S CAKE)

ΙΡΑΚ, 2025

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

ΧΑΣΑΝ ΧΑΝΤΙ

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ

ΜΠΑΝΙΝ ΑΧΜΑΝΤ ΝΑΪΦ, ΟΥΑΧΙΝΤ ΘΑΜΠΕΤ ΧΡΕΪΜΠΑΤ

Βρισκόμαστε στο Ιράκ, στα πρόθυρα του Πολέμου του Κόλπου και μια 9χρονη μαθήτρια κληρώνεται να φτιάξει για την τάξη της την τούρτα για τα γενέθλια του προέδρου, Σαντάμ Χουσεΐν. Ομως δεν έχει όλα τα υλικά, λόγω διεθνών κυρώσεων και αποκλεισμού και ταξιδεύει στην πόλη μαζί με τη γιαγιά της για να τα αγοράσουν. Η γιαγιά της όμως έχει άλλο σκοπό και μόλις το αντιλαμβάνεται η μικρή, το σκάει.

Την ακτινογραφία της καθημερινότητας στο Ιράκ εν αναμονή της επέμβασης των δυτικών δυνάμεων αποπειράται να φτιάξει εδώ ο Χασάν Χάντι μέσα από τα μάτια ενός μικρού παιδιού που περιπλανιέται σε έναν άγνωστο τόπο έχοντας στο πλάι του έναν φίλο και έναν κόκορα. Μέσα από τις εικόνες του περνάει η παράδοση της χώρας, το παλιό που πεθαίνει, η σκληρή πραγματικότητα γεμάτη στερήσεις και φραγμούς, η δυσκίνητη γραφειοκρατία, ο ίδιος ο πόλεμος που φέρνει την καταστροφή, αλλά και το παιχνίδι του παιδιού ως ένα μέσο επιβίωσης και σύνδεσης σε έναν κόσμο που καταρρέει. Ολα αυτά συνδυάζονται ολοκληρωμένα, με άποψη και αρμονικό τρόπο, δίνοντας ανάσες στον θεατή να αφομοιώσει όσα βλέπει να εκτυλίσσονται μπροστά του και χωρίς να εκβιάζει το συναίσθημα. Χρυσή Κάμερα Πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη στο Φεστιβάλ των Καννών.

Η ΝΥΦΗ **

(THE BRIDE)

ΗΠΑ, 2026

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

ΜΑΓΚΙ ΤZΙΛΕΝΧΑΛ

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ

ΤZΕΣΙ ΜΠΑΚΛΕΪ, ΚΡΙΣΤΙΑΝ ΜΠΕΪΛ

Το τέρας του Φράνκενσταϊν, στο Σικάγο του 1930, πείθει μια επιστήμονα, την δρ Ευφρόνιους να δημιουργήσει τη σύντροφό του που θα είναι σαν εκείνον. Την απάντηση τη βρίσκουν στη σορό της Αϊντα την οποία επαναφέρουν στη ζωή ως Νύφη και από εκεί και μετά οι δυο τους θα γίνουν ένα ζευγάρι που διψάει για επανάσταση, μικρές και μεγάλες παρανομίες και μια ζωή μακριά από τον κομφορμισμό.

Η Μάγκι Τζίλενχαλ στη δεύτερη σκηνοθετική της απόπειρα μετά τη γυρισμένη στη χώρα μας, «Χαμένη κόρη» παραδίδει ένα πανκ φεμινιστικό λογύδριο που παλεύει να τα χωρέσει όλα μόνο για να μείνει στο τέλος ένα αδιάφορο κουβάρι. Με αναφορές από «Τζόκερ» και Χάρλεϊ Κουίν μέχρι το «Poor things» του Γιώργου Λάνθιμου, η Αμερικανίδα σκηνοθέτις τα βάζει όλα στο μίξερ και προκαλεί εκρήξεις, καταφέρνοντας τελικά να καταστρέφει ό,τι πάει να χτίσει σε προηγούμενες σκηνές, αφήνοντας πίσω της στάχτες και αποκαΐδια. Χωρίς ειρμό, νόημα και κατεύθυνση θέλει να πει κάτι για τη γυναικεία ενδυνάμωση και τον φεμινισμό βομβαρδίζοντας η ίδια το αφήγημά της, που τρέχει χωρίς ανάσα αλλά και χωρίς σκοπό. Ακόμα και οι ηθοποιοί της χάνονται μέσα σε όλη αυτή την αναστάτωση και την τρικυμία ιδεών που πέφτουν στο τραπέζι ανοικονόμητα, άτσαλα και σαν από τύχη.

Δεν γίνεται να έχεις στα χέρια σου τις δυνατότητες της Τζέσι Μπάκλεϊ, που έχει κλειδώσει το φετινό Οσκαρ και του Κρίστιαν Μπέιλ και να καταλήγεις να τους οδηγείς να υπογράφουν τις πιο αδιάφορες ερμηνείες της καριέρας τους. Η πρώτη, μας έπεισε ομόφωνα και από την πρώτη στιγμή στο «Αμνετ» ότι το Οσκαρ είναι δικό της και εδώ παραδίδει μια ερμηνεία πολύ κατώτερη των προσδοκιών και προορισμένη να περάσει στη λήθη, παρά το «σαματά» και το «χαλασμό» που προκαλεί στο πέρασμά της η ηρωίδα της. Αστοχία ολκής.

MADONNAS ***

(ΕΛΛΑΔΑ, 2025)

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ

ΑΡΗΣ ΚΑΙ ΛΑΚΗΣ ΙΩΝΑΣ (THE CALLAS)

ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΟΥΝ

ΝΑΝΣΥ ΜΠΟΥΚΛΗ, ΤZΩΡΤZΙΝΑ ΛΙΩΣΗ, ΝΙΚΟΛΑΚΗΣ ZΕΓΚΙΝΟΓΛΟΥ

Δύο κορίτσια κληρονομούν ένα τροχόσπιτο και στην εξόρμησή τους στην επαρχία μέσα στο καλοκαίρι συλλαμβάνουν την ιδέα να το μετατρέψουν σε οίκο ανοχής για γυναίκες. Μόνο που χρειάζεται να βρουν έναν άνδρα για να γίνει η ιδέα πραγματικότητα.

Οι πολυπράγμονες The Callas κυκλοφορούν τις «αυτοσχέδιες» ταινίες τους τα τελευταία χρόνια σαν να είναι το πιο απλό πράγμα στον κόσμο και η αλήθεια είναι ότι καταφέρνουν να το κάνουν να μοιάζει έτσι. Ενα τροχόσπιτο, ένα τραπέζι, μια μίνι φουσκωτή πισίνα και τρεις καρέκλες δίπλα στη θάλασσα ίσως να αρκούν τελικά, με την προϋπόθεση βέβαια ότι υπάρχει σενάριο και διάθεση από τους συντελεστές. Και εδώ υπάρχουν και τα δύο, καθώς στους διαλόγους των γριών ηρώων της ταινίας ακούς «κανονικούς» ανθρώπους να αναφέρονται με «κανονικούς» όρους στην πραγματικότητα που τους περιβάλλει. Δεν θα τερματίσουν τον πόλεμο στο Ιράν ούτε θα μοιραστούν μαζί μας την απάντηση στο «μυστήριο» της ζωής. Φλερτάρουν με μια «φούσκα» αλλά είναι καλοκαίρι…

ΕΠΙΣΗΣ ΠΡΟΒΑΛΛΟΝΤΑΙ

Φίλοι για πάντα. Του Κωνσταντίνου Μουσούλη με τους Θανάση Τσαλταμπάση, Αγοραστή Αρβανίτη, Ντορέττα Παπαδημητρίου

Ενας γάμος βγαίνει εκτός ελέγχου πριν καν ξεκινήσει, μια καλοπροαίρετη χάρη οδηγεί σε ένα ταξίδι στην Κρήτη γεμάτο παρεξηγήσεις και οικογενειακές εντάσεις, και μερικές «αθώες» εξυπηρετήσεις μπλέκουν ανθρώπους και σχέσεις.

Στον κόσμο των ζώων. Κινούμενα σχέδια του Ντάνιελ Τσονγκ

Oι επιστήμονες ανακάλυψαν πώς να «μεταπηδούν» από την ανθρώπινη συνείδηση σε ρομποτικά ζώα που μοιάζουν με αληθινά, επιτρέποντας στους ανθρώπους να επικοινωνούν με τα ζώα ως ζώα. Η Μέιμπελ, ένα φιλόζωο κορίτσι θα αρπάξει την ευκαιρία αποκαλύπτοντας διάφορα μυστήρια του ζωικού βασιλείου που ξεπερνούν τη δική της φαντασία. Η Pixar επιστρέφει.

Scarlet. Κινούμενα σχέδια του Μαμόρου Χοσόντα

H Σκάρλετ, μια πριγκίπισσα της μεσαιωνικής εποχής, ξεκινά μια επικίνδυνη αποστολή για να εκδικηθεί τον θάνατο του πατέρα της. Αφού αποτυγχάνει στην αποστολή της και βρίσκεται σοβαρά τραυματισμένη σε έναν «Αλλόκοσμο», συναντά έναν ιδεαλιστή νεαρό από την εποχή μας, ο οποίος όχι μόνο την βοηθά να θεραπευτεί, αλλά της δείχνει και την πιθανότητα ενός μέλλοντος χωρίς πικρία και οργή.

No budget story (1997) ***. Του Ρένου Χαραλαμπίδη με τους Ρένο Χαραλαμπίδη, Γιάννη Μποσταντζόγλου, Δήμητρα Παπαδήμα

Σχεδόν τριάντα χρόνια μετά την πρεμιέρα του, το ντεμπούτο του Ρένου Χαραλαμπίδη στη μεγάλου μήκους ταινία επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με νέα μουσική που έγραψε ο δημιουργός της. Πρόκειται για μια βραβευμένη DIY απόπειρα του Ρένου Χαραλαμπίδη να σατιρίσει με το γάντι τον κόσμο του δημιουργού και τη σύγκρουση του καλλιτεχνικού «οράματος» με τη σκληρή πραγματικότητα που δεν χαρίζεται, συνήθως, στους πρωτοεμφανιζόμενους. Μαύρο χιούμορ, εκτελεστική τόλμη και αστικός ρομαντισμός που επιμένει, σφραγίζουν την προσπάθεια η οποία μοιάζει να μην έχει χάσει τη φρεσκάδα της τρεις δεκαετίες μετά.