Να το κάνω, σήμερα, κι εγώ όπως συνάδελφοι, που διεκδικούν ποιος έγραψε «κάτι» πρώτος, ευλογώντας τα γένια τους; Να θυμίσω ότι το άρθρο της Τρίτης είχε τίτλο «Μένει ώσπου να φύγει».
Η Τζάκρη εννοείται. Αλλά ούτε γένια έχω ούτε κι ανακαλύψαμε την πυρίτιδα. Τόσο αγώνα έδωσε -με σπρωξιές- στο Δελφινάριο του «Συνεδρίου» να μπει μέσα, να τη δουν, να τους καταγγείλει και οργισμένη να αποχωρήσει. Καθώς απέτυχε η «ελαφρά» -όπως μου ελέχθη- υπενθύμιση να τιμήσει τους ψηφοφόρους της, στην Πέλλα. Βράχος!
Φυσικά, είναι πολύ διασκεδαστικό ότι αποτέλεσε η Τζάκρη το μήλον της Εριδος που κατέκτησε ο Στέφανος ο Σκέτος. Οσο για τη συγκινητική δήλωσή της; Ναι, δάκρυσα, καθώς τη διάβαζα: «Πέρασα τη μισή κοινοβουλευτική μου καριέρα κ.λπ. κ.λπ.». Τώρα, αν ρωτήσετε, γενικά, ποια η Τζάκρη, ποια η μισή καριέρα της και ποιο το άλλο μισό της, ίσως, κάτι να τους θυμίσει το όνομα. Τόση σκόνη σήκωσε προς υποστήριξη του Στέφανου. Μπορεί να σας απαντήσουν: «Βουλευτής»; Με ερωτηματικό.
Ο καημένος ο Γιώργος. Την έβαλε -ως ΠΑΣΟΚ- υφυπουργό Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, αλλά μόλις εκείνος αποχώρησε, εκείνη αναχώρησε προς ΣΥΡΙΖΑ και όχι προς το ΚΙΔΗΣΟ. Ο Στέφανος της επιδαψίλευσε θέση στο κόμμα «του» και στην Κοινοβουλευτική Ομάδα «του». Πώς να τον αφήσει μόνο…
Οφείλω να επισημάνω ότι τώρα δεν είναι μόνον ο Σκέτος που της έχει υποχρέωση. Μεγαλύτερη -και να το αναγνωρίσει, παρακαλώ- έχει ο Νίκος Ανδρουλάκης. Για σκεφθείτε: Στις εθνικές εκλογές μόλις διασώθηκε. Μετά ξεκίνησε η «φαγούρα» πως φταίει για το καχεκτικό ΠΑΣΟΚ, αμέσως εσωκομματικές εκλογές «να τον αλλάξουν». Εξυπνη η κίνηση του να σηκώσει το γάντι. Οι αδημονούντες να τον αποχωριστούν, είχαν ξεχάσει πόσα χρόνια έλεγχε τους κομματικούς μηχανισμούς. Το έμαθε καλά και το ασκεί καλύτερα από την εποχή που ο Βαγγέλης Βενιζέλος τον ανέδειξε γραμματέα του κόμματος. Βλέπετε, τα «παιδιά του κομματικού σωλήνα» στο ΠΑΣΟΚ έχουν μακρά παράδοση.
Και, φυσικά, επέπλευσε στην εσωκομματική αναμέτρηση. Τζάμπα πήγαν οι εκλογές… της αλλαγής. Με τη «διάλυση πωλούνται υλικά» του ΣΥΡΙΖΑ «κάτι» τσίμπησε στις μετρήσεις. Και τώρα, χωρίς να κουνήσει το δαχτυλάκι του, αναβαθμίστηκε σε αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Η Τζάκρη είπε «εκείνο το ναι και πέρα πήγε στην τιμή και την πεποίθησή της». Μα όλα να τα έχει πει ο Καβάφης; Οθεν, χθες, ο Νίκος θα της έστειλε λουλούδια. Δεν χρειάζεται στο καρτάκι να γράψει πολλά: Ενα «ευχαριστώ» είναι αρκετό.
Τη Δευτέρα, αν όχι από σήμερα, θα καταλάβει το γραφείο του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ευάερο και ευήλιο, στο ισόγειο. Μετά, θα ζητήσει από τον Πρόεδρο της Βουλής το χαλί από κόκκινο να γίνει πράσινο. Ο Κώστας Τασούλας, είμαι βέβαιη, θα δείξει κατανόηση. Και θα παίρνει το λόγο μετά από τον πρωθυπουργό. Ξέρω πως αυτό δεν είναι το… καλυτερότερο γι’ αυτόν. Αλλά για μας; Να το πω: Βούτυρο στο… κομπιούτερ μας!
