Ηταν μεσημεράκι της 29ης Ιουνίου και ο Αλέξης Τσίπρας εμφανώς συγκινημένος ανακοινώνει την απόφασή του να αποχωρήσει από τον ΣΥΡΙΖΑ μη αντέχοντας τις απανωτές εκλογικές συντριβές.
Στη δήλωσή του θέλοντας να μιλήσει για την επόμενη ημέρα στο κόμμα θέλησε να τονίσει ότι θα είναι παρών στις εξελίξεις και θα προασπίσει την ενότητα του κόμματος.
Συγκεκριμένα είπε: «Δεν το κρύβω ότι είμαι συγκινημένος. Ότι αυτή η απόφαση έχει και για μένα ένα στοιχείο οδύνης, όπως θα είχε και για τον καθένα. Έχει όμως και ένα στοιχείο προσωπικής πρόκλησης. Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος, και χωρίς αξιώματα.
Να αποδείξω η μάχη για τις ιδέες και η προσφορά δεν ορίζεται από την καρέκλα που κατέχει κανείς.
Θέλω να απευθυνθώ στα χιλιάδες μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί τους βρέθηκα και βρεθήκαμε σ’ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι. Θα συνεχίσω να είμαι δίπλα σας. Να σας αισθάνομαι δίπλα μου. Το ταξίδι συνεχίζεται. Και η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμη ταξιδέψει».
Τα παραπάνω αποτελούν ακόμη ένα ψέμα που κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αυτή τη στιγμή αν θα είναι και το τελευταίο του. Ο Αλέξης Τσίπρας λίγους μήνες μετά, με την αφωνία του όχι μόνο παρατηρεί τον ΣΥΡΙΖΑ να σπαράζεται και να βρίσκεται υπό διάλυση, αλλά έχει δώσει δικαιώματα σε καχύποπτους και μη να λένε ότι αυτός είναι ο ενορχηστρωτής αυτής της πρωτοφανούς κατάστασης.
Αυτό θα αποδειχθεί πολύ σύντομα, αλλά το σίγουρο είναι ότι ο άλλοτε Μεσσίας του ΣΥΡΙΖΑ έχει εξελιχθεί σε Πόντιο Πιλάτο παρατηρώντας από μακριά τα όσα συμβαίνουν και προδίδοντας για ακόμη μία φορά τους θαυμαστές του.
