ΤΟ ΦΑΟΥΛ ΑΝΔΡΟΥΛΑΚΗ με τον Στουρνάρα

Πάντως, το 2012, όταν συγκροτήθηκε η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Κουβέλη, είχε θέσει ως προϋπόθεση την ανάληψη του υπ. Οικονομικών από τον νυν διοικητή της ΤτΕ. Η Αν. Διαμαντοπούλου τι να λέει; Επί Σημίτη, μαζί με τον Γ. Στουρνάρα, ήταν τα δύο δεξιά χέρια του και για την ΟΝΕ.

Υποθέτω ότι σίγουρα δεν λένε αυτό το απίθανο που είπε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ, ότι δηλαδή δεν υπερψηφίστηκε ο Γ. Στουρνάρας επειδή έδωσε… συνέντευξη στην «Ομάδα Αλήθειας»! Ο Κ. Τσουκαλάς είπε την ίδια ατάκα που είχε πει προ ολίγου και η Ζ. Κωνσταντοπούλου στην αρμόδια επιτροπή της Βουλής. Ενώ «περίεργα» συνέβησαν και στην επιτροπή, τα οποία δείχνουν ότι στο ΠΑΣΟΚ υπήρχαν διαφορετικές απόψεις για το τι έπρεπε να ψηφίσουν. Από τα τρία μέλη του που συμμετείχαν στην επιτροπή, έλειπαν τα δύο, η Μιλ. Αποστολάκη και ο Δ. Μπιάγκης, χωρίς να το δηλώσουν ώστε να γίνει αλλαγή τους, όπως γίνεται σχεδόν πάντα σε περίπτωση κωλύματος. Απείχαν δηλαδή. Δεν απουσίαζαν, απείχαν. Κι έμεινε αναγκαστικά μόνος ο Π. Κουκουλόπουλος, στενός συνεργάτης του Ν. Ανδρουλάκη -εξ ου και αντικατέστησε τον παραιτηθέντα Ο. Κωνσταντινόπουλο στη θέση του αντιπροέδρου της Βουλής-, ο οποίος εκφώνησε το αδιανόητο «παρών» για τον Γ. Στουρνάρα, μαζί με το ΚΚΕ, ενώ στο «κατά» συνέπεσαν ο ΣΥΡΙΖΑ, η Ελληνική Λύση, η Πλεύση Ελευθερίας, η Νέα Αριστερά και η Νίκη.

Ο Γ. Στουρνάρας δεν είναι μόνο γέννημα-θρέμμα του ΠΑΣΟΚ. Είναι ο άνθρωπος που έβαλε πλάτη να μη βγει η χώρα από το ευρώ, έσωσε την τότε άσχετη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ από ένα σωρό εγκληματικά λάθη, απέτρεψε τη χρεοκοπία και διώχθηκε μαζί με τη σύζυγό του με τη σκευωρία της Novartis. Και πολιτικά και ανθρώπινα και έντιμα, η μη ψήφισή του είναι ένα ολέθριο λάθος της νέας Χ. Τρικούπη.

Η «κατηφόρα» του ΠΑΣΟΚ του Ν. Ανδρουλάκη γίνεται όλο και πιο απότομη και, ως εκ τούτου, επικίνδυνη. Κι ας βοούν ο χώρος του Κέντρου και οι ευρωπαϊστές ψηφοφόροι του ΠΑΣΟΚ. Κι ας χτυπούν καμπάνες οι δημοσκοπήσεις. Κι υπάρχουν στελέχη του ΠΑΣΟΚ τα οποία δεν κρύβουν, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις τους, τη μεγάλη ανησυχία τους για το εκλογικό μέλλον του κόμματός τους. Ο Ν. Ανδρουλάκης, «ξεροκέφαλα» και εμμονικά πλέον, δείχνει ότι ζει και αναπνέει για να αποδείξει πως είναι «καλύτερος Τσίπρας» κι επομένως μπορεί να κερδίσει τη δεύτερη θέση. Η «νίκη με μία ψήφο διαφορά» χάνεται σιγά σιγά μέσα στη λήθη και τη γενική χλεύη.

Από σήμερα, με την ίδρυση και του κόμματος Τσίπρα, η αντιπολίτευση θα θυμίζει όλο και περισσότερο συγκρουόμενα στο λούνα παρκ της πολιτικής, χωρίς ζώνες ασφαλείας και χωρίς κάποιον υπεύθυνο να επιβλέπει, αν κάτι πάει στραβά, ώστε να κλείσει τον διακόπτη. Και το χειρότερο, χωρίς να έχει καταλάβει κανένας από τους συμμετέχοντες σε αυτό το παίγνιο ότι, για το κοινό, είναι παντελώς αδιάφορο ποιος θα το κερδίσει. Δηλαδή, ποιος θα έρθει δεύτερος χωρίς καμία ρεαλιστική προοπτική να περάσει το 25% και να μπορεί να πάρει το μπόνους κι επομένως να μπορεί, έστω και θεωρητικά, να σχηματίσει κυβέρνηση.

Ο Ν. Ανδρουλάκης πίστεψε αφελώς ότι ένα αντίγραφο, μια απομίμηση, θα μπορούσε να αποκτήσει μεγαλύτερη αξία από το πρωτότυπο. Πίστεψε ότι μπορούσε να γίνει ένας «καλύτερος Τσίπρας», αλλά και ότι η εποχή ζητάει κάτι τέτοιο. Λάθος και τα δύο. Πίστεψε ότι αρκεί να στρίβει μονίμως «αριστερά». Λάθος κι αυτό. Κανένας δρόμος δεν πάει μόνο αριστερά.

Στις δημοσκοπήσεις του Ιουνίου και, κατά πάσα πιθανότητα, και στις κάλπες του 2027 θα αγωνίζεται για την τρίτη θέση. Ξέροντας ότι ένα τέτοιο ενδεχόμενο σημαίνει και το τέλος του ως αρχηγού του ΠΑΣΟΚ, εκτός κι αν κάνει κι αυτός τη μεγάλη κωλοτούμπα αλά Τσίπρας: να αναζητήσει σωτηρία στη συμμετοχή του σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τον Κ. Μητσοτάκη, εφόσον η Ν.Δ. δεν πάρει αυτοδυναμία.

ΑΙΧΜΗ

Η ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΚΑΙ ΤΟ «ΣΤΗΣΙΜΟ» ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Το να θαυμάζεις τον Λιονέλ Μέσι δεν σημαίνει ότι γίνεσαι και Μέσι της πολιτικής. Και το να θεωρείς ομάδα-πρότυπο την Μπαρτσελόνα δεν σημαίνει ότι πείθεις πως ο «νέος Βραδυποριακός» που φτιάχνεις μπορεί να παίξει την «μπάλα» που παίζει η Μπαρτσελόνα.

Ακόμα και ως επικοινωνιακό «εύρημα», να εμφανιστεί ως ηγέτης της πολιτικής Μπαρτσελόνα, τώρα που ο Α. Τσίπρας ανακάλυψε το Instagram και το TikTok, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Ας πούμε, το εύρημα του Π. Καμμένου το 2015 με το τρενάκι και τον μικρό Αλέξη που θα τον μάθαινε να γράφει και με το δεξί χέρι παραμένει πολύ πιο έξυπνο και προχωρημένο.

Ομως, το βασικό πρόβλημα του Α. Τσίπρα δεν είναι αυτό. Το πρόβλημά του είναι ότι κυβέρνησε όπως κυβέρνησε και μετά αντιπολιτεύτηκε όπως αντιπολιτεύτηκε, στέλνοντας τον ΣΥΡΙΖΑ στα τάρταρα και σε αλυσιδωτές διασπάσεις. Και τον ίδιο στον βούρκο της ανυποληψίας και του πολιτικού τυχοδιωκτισμού.

Οσο μπλε και να βάλει στο σήμα του κόμματός του, όσο και να διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ότι «άλλαξε», δεν μπορεί να απευθυνθεί σε κοινό μεγαλύτερο από το 15%-16%. Γιατί είναι «σημαδεμένος». Αλλά και γιατί παραμένει ένας φοβικός ανεύθυνος. Το μόνο καινούργιο που έχει πει εδώ και 11 χρόνια είναι ότι έπρεπε να κλείσει τις τράπεζες νωρίτερα. Ενώ έχει χάσει τη φωνή του για την αποκάλυψη του τότε πρέσβη της Γερμανίας στην Ελλάδα, Πίτερ Σόοφ, ότι το 2014, όταν «έσκιζε τα μνημόνια» και φώναζε «go back madam Merkel», τον επισκεπτόταν κρυφά στο γραφείο του και του έκανε «δήλωση» ότι το Βερολίνο δεν είχε λόγο ανησυχίας, γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του θα συνεργάζονταν, όπως και πράγματι συνεργάστηκαν. Σήμερα ο Α. Τσίπρας θα είναι συνεπής, θα πάει στο Θησείο στο ραντεβού που έχει με την Ιστορία. Η Ιστορία δεν θα φανεί…

ΑΠΟΡΙΕΣ-1

Ενημέρωσε κανείς την κ. Κοβέσι -κι ας μην υπήρχε τότε- ότι χθες καταδικάστηκαν 13 κατηγορούμενοι για το «γαλάζιο σκάνδαλο» των παράνομων επιδοτήσεων από τον ΟΠΕΚΕΠΕ την περίοδο 2016-2018;

ΑΠΟΡΙΕΣ-2

«Τον Μητσοτάκη θα τον νικήσουν ο Ανδρουλάκης, ο Τσίπρας και η Καρυστιανού μαζί», είπε η Θ. Τζάκρη. Τους έχει ρωτήσει; Γιατί δεν μιλιούνται μεταξύ τους…

ΑΠΟΡΙΕΣ-3

Αληθεύει ότι το βίντεο από τα όσα έγιναν στα επίσημα του T-Center στον τελικό του EuroLeague βρίσκεται ήδη στα χέρια της ΕΛ.ΑΣ. και γι’ αυτό ο εισαγγελέας κ. Κορέας ζήτησε να διαβιβαστεί δικογραφία, αν διαπιστωθούν αυτεπαγγέλτως διωκόμενα αδικήματα;