Η ανοησία τις περισσότερες φορές όχι μόνο είναι ανίκητη αλλά και εγκληματική.
Την ώρα που στην Ελλάδα την Παρασκευή είχε σημάνει συναγερμός για φωτιά που μπορούσε να προκληθεί από μια σπίθα, κάποιοι ανόητοι έπαιζαν ανάβοντας βεγγαλικά.
Αλλοι ανόητοι, όταν η ΕΜΥ είχε εκδώσει έκτακτο δελτίο καιρού για ανέμους, ήθελαν να πάνε για μπάνιο με αποτέλεσμα να κινητοποιήσουν το λιμενικό να τους σώσει.
Αλλοι, υπερεκτιμώντας τις δυνάμεις τους αποφάσισαν να πάνε περίπατο στους 50 βαθμούς Κελσίου μέσα σε απόκρημνα και χωρίς καμία προστασία μονοπάτια, κινητοποιώντας και αυτοί τα σωστικά συνεργεία.
Αλλοι κουτοπόνηροι και ανόητοι μαζί, επιλέγουν να οδηγούν στη ΛΕΑ για να φτάσουν πιο γρήγορα στον προορισμό τους, αδιαφορώντας για το τι προβλήματα δημιουργούν και αν κάποιος συνάνθρωπός τους κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του, γιατί πολύ απλά το ασθενοφόρο δεν μπορεί να τον προσεγγίσει.
Και τα παράπονα είναι μόνο λίγα παραδείγματα από τις ανοησίες που γίνονται καθημερινά. Και αυτές οι ανοησίες δεν μπορούν να εκλείψουν αν αυτοί που τις κάνουν δεν μάθουν ότι την επόμενη ώρα θα τις πληρώσουν πολύ ακριβά.
Φυσικά και να είναι αυστηρότατες οι ποινές για τους εμπρηστές, αλλά δεν μπορούν να πέφτουν στα μαλακά οι ανόητοι που προκαλούν πυρκαγιές. Και αυτοί εγκληματούν, και αυτοί θέτουν σε κίνδυνο ζωές και περιουσίες και πρέπει να μην την βγάζουν καθαρή.
Να πληρώσουν ακριβά την επιπολαιότητα και την ανοησία τους, ώστε να γίνουν παραδείγματα προς αποφυγήν για άλλους που θα ήθελαν να τους μιμηθούν.
Ομολογουμένως, το τελευταίο διάστημα οι ποινές έχουν αναβαθμιστεί αλλά θα πρέπει να γίνει το ίδιο και με τους ελέγχους. Γιατί σε κάποιες από τις παραπάνω περιπτώσεις, όπως ας πούμε στις παραβάσεις του ΚΟΚ, στις απαγορευμένες εξωτερικές εργασίες σε περίοδο καύσωνα ή το μπάρμπεκιου στα δάση, ο έλεγχος παραμένει ανεπαρκής και οι επικίνδυνες ανοησίες συνεχίζονται.
