Οι σκιαμαχίες του Τσίπρα

14/12/16 • 07:31 | UPD 14/12/16 • 07:31

Ο Μακιαβέλι έλεγε ότι μπορεί να αρχίσεις έναν πόλεμο όποτε θέλεις, αλλά δεν θα τελειώσει όποτε το θέλεις. Η κυβέρνηση, τις τελευταίες ημέρες και μετά τους αρχικούς, επικοινωνιακούς πανηγυρισμούς για την αποτυχία της στο Eurogroup, φαίνεται ότι κατάλαβε τι υπέγραψε και έχει δημιουργήσει σκηνικό πολέμου με τους δανειστές.
Ας δούμε όμως πρώτα τα δεδομένα.

Ο υπουργός Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτος συνυπέγραψε για την παράταση των πρωτογενών πλεονασμάτων ύψους 3,5% και μετά το 2018, ενώ το Μέγαρο Μαξίμου θεώρησε αρχικά ως εθνική επιτυχία τη ρύθμιση του χρέους. Οταν όμως αποκαλύφθηκε ότι πρόκειται για μια σταγόνα στον ωκεανό, που θα φανεί μάλιστα μετά το 2040, η κυβέρνηση άλλαξε τροπάριο. Σκηνοθετεί έτσι σύγκρουση με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, κατηγορώντας το για λανθασμένες προβλέψεις στο παρελθόν, την ίδια ώρα που το καλεί να πιέσει τους Ευρωπαίους για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα, αλλά και χωρίς τη λήψη πρόσθετων μέτρων.

Είναι αυτονόητο όμως ότι αν θέλεις να έχεις συμμάχους δεν μπορείς να τους καταγγέλλεις. Το αστείο, μάλιστα, στην περίπτωση του ΔΝΤ, είναι ότι στην τελευταία έκθεσή του τον Οκτώβριο το ΔΝΤ υιοθετεί πλήρως τη θέση της κυβέρνησης για ρυθμό ανάπτυξης 2,8% το 2017. Προφανώς όμως και αυτή η εκτίμηση είναι αναξιόπιστη.
Ομως, τελικά, με την τακτική που ακολουθεί η κυβέρνηση, το μόνο που καταφέρνει είναι να αυξάνεται η πίεση για τη λήψη πρόσθετων μέτρων, από τη στιγμή που οι Ευρωπαίοι ξεκαθαρίζουν ότι δεν είναι διατεθειμένοι να δώσουν περισσότερα χρήματα για χαμηλότερα πρωτογενή πλεονάσματα.

Μπορεί ο Αλ. Τσίπρας να παριστάνει όψιμα τον αντιμνημονιακό, όταν έχει υπογράψει ένα τρίτο βαρύ Μνημόνιο και ετοιμάζεται να μας φέρει και το τέταρτο, ωστόσο στην πραγματικότητα αισθάνεται αμήχανος μπροστά στα αδιέξοδα που ο ίδιος δημιούργησε.

Γιατί όλα αυτά συνέβησαν εξαιτίας των δικών του πολιτικών τυχοδιωκτισμών του 2015, αλλά και της μεταρρυθμιστικής του απροθυμίας και ανικανότητας. Αυτός ευθύνεται για το λογαριασμό και ας μην αναζητά αλλού ευθύνες.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου