Το τέλος των ψευδαισθήσεων

13/11/16 • 07:00 | UPD 13/11/16 • 07:00

Από την αρχή της ανόδου της στην εξουσία, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ πορεύεται με ψευδαισθήσεις και αυταπάτες, οι οποίες, όταν διαλύονται, αφήνουν ένα βαρύ λογαριασμό για τους πολίτες. Για να πάρουμε την καλύτερη εκδοχή των προθέσεων Τσίπρα σε ό,τι αφορά τις προεκλογικές εξαγγελίες για σκίσιμο των Μνημονίων και κατάργηση της λιτότητας με ένα νόμο και ένα άρθρο, καθώς και τους λεονταρισμούς του ότι η Μέρκελ θα αναγκαζόταν να δεχθεί το σχέδιό του, θα θεωρήσουμε ότι ήταν αυταπάτη, όπως ο ίδιος είπε, και όχι φθηνός λαϊκισμός για να κερδίσει την άνοδο στην εξουσία.

ΜΙΑ ΑΥΤΑΠΑΤΗ που τελικώς μετατράπηκε στη γνωστή καταστροφική διαπραγμάτευση, στην παραλίγο έξοδο από το ευρώ, στην επιβολή των capital controls και σε ένα τρίτο βαρύ Μνημόνιο. Το οποίο, μάλιστα, ήταν και αχρείαστο, αν ληφθεί υπόψη ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας είχε δρομολογήσει την έξοδο στις αγορές αμέσως μετά τη λήξη του δεύτερου Μνημονίου και έχοντας εξασφαλίσει προληπτική πιστωτική γραμμή. Αυτή την αυταπάτη την πληρώνουμε διαρκώς με επώδυνα μέτρα και ενώ από την 1η Ιανουαρίου έρχονται νέοι αυξημένοι φόροι για νοικοκυριά, επιχειρήσεις και επαγγελματίες.

Η ΕΠΟΜΕΝΗ αυταπάτη Τσίπρα ήταν ότι μετά τον Σεπτέμβριο του 2015, δηλαδή μετά τη δεύτερη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ, έλεγε ότι δεν θα υπήρχαν άλλα μέτρα και ότι με τις μεθοδευμένες καθυστερήσεις στην αξιολόγηση θα επετύγχανε καλύτερους όρους μέσα από μια πολιτική διαπραγμάτευση. Τελικώς, και αφού είχε στραγγίσει την οικονομία, η αξιολόγηση έκλεισε τον περασμένο Μάιο με την υπογραφή της συμφωνίας για τη δημιουργία του Υπερταμείου που θα λειτουργήσει ως ενέχυρο στο πτωχευτικό δίκαιο και το οποίο δεν είχε αποδεχθεί καμία προηγούμενη κυβέρνηση.

ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ αυταπάτη αποδείχθηκε και η υποτιθέμενη μεσολάβηση του αμερικανικού παράγοντα για να ανοίξει η συζήτηση για τη ρύθμιση του χρέους. Οταν ο ίδιος ο Ελληνας πρωθυπουργός έχει υπογράψει ότι το θέμα μπορεί να συζητηθεί μετά το πέρας του υφιστάμενου προγράμματος στα τέλη του 2018, κανείς δεν πίστευε ότι θα ήταν εφικτό οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να ζητήσουν νέα βάρη από τους δικούς τους πολίτες για να διευκολύνουν τον Τσίπρα, ώστε να μπορεί να διορίζει στο Δημόσιο τους κομματικούς του φίλους ως μετακλητούς. Τελικώς, ο Ομπάμα θα έλθει, αλλά δεν μπορεί να κομίσει τίποτα περισσότερο από ευχές για τη ρύθμιση του ζητήματος. Πολύ περισσότερο από τη στιγμή που ο νεοεκλεγείς πρόεδρος Τραμπ δεν έχει ανοίξει τα χαρτιά του για την ευρωζώνη και την Ελλάδα.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ πολίτες όμως δεν έχουν πια αυταπάτες, επειδή πληρώνουν φόρους και η οικονομία βρίσκεται σε στασιμότητα. Ο Αλ. Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ καταρρέουν και είναι φανερό ότι η σημερινή κατάσταση στην οικονομία απαιτεί μια πολιτική αλλαγή, προκειμένου η Νέα Δημοκρατία να μπορέσει να δώσει βάρος στον ιδιωτικό τομέα και στη μείωση της φορολογίας, αλλά και να θέσει τέρμα στο σπάταλο πελατειακό κράτος.

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου της Κυριακής