Στα όρια εκτροπής

28/10/16 • 09:47 | UPD 28/10/16 • 09:47

Ας πάρουμε καταρχάς τα γεγονότα. Το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε αντισυνταγματικό τον περιβόητο νόμο Παππά για τις τηλεοπτικές άδειες, θεωρώντας ότι την ευθύνη για τη διενέργεια του διαγωνισμού και την κατανομή των αδειών έχει, κατά το Σύνταγμα, το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης και όχι η Γενική Γραμματεία Ενημέρωσης.

Δεν είναι, βεβαίως, η πρώτη φορά, ούτε η τελευταία, που το Ανώτατο Ακυρωτικό Δικαστήριο κρίνει αντισυνταγματικό έναν νόμο. Αυτό έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν και είναι σίγουρο ότι θα συμβεί και στο μέλλον.

Ομως η αντίδραση της κυβέρνησης στην προχθεσινή απόφαση της διευρυμένης ολομέλειας του ΣτΕ αγγίζει τα όρια της θεσμικής εκτροπής. Υπουργοί και βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος επιτίθενται ευθέως στη Δικαιοσύνη, υπαινισσόμενοι πολιτικές σκοπιμότητες, ενώ τις προηγούμενες ημέρες είχαμε παρακολουθήσει ένα κρεσέντο δηλώσεων κυβερνητικών στελεχών, που είτε ισχυρίζονταν ότι οι αποφάσεις της Δικαιοσύνης μπορεί να μην είναι πάντοτε σεβαστές είτε έλεγαν ότι θα δούμε εάν θα εφαρμοστεί η απόφαση.

Είναι φανερό ωστόσο ότι αυτή τη στιγμή η εκτελεστική εξουσία προσπαθεί και μάλιστα με ωμό τρόπο να καπελώσει τη δικαστική εξουσία, η οποία αποτελεί τον τρίτο συνταγματικό πυλώνα της δημοκρατίας μας και είναι ανεξάρτητη. Τα φαινόμενα αυτά της θεσμικής εκτροπής είναι ιδιαιτέρως επικίνδυνα για την ίδια τη λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος της χώρας.

Ο θεσμικός αυτός κατήφορος της κυβέρνησης, που είναι απόρροια της δικής της καταστροφικής πολιτικής και της, εξαιτίας αυτής, οικονομικής κατρακύλας της χώρας, είναι προφανές ότι θα πρέπει να σταματήσει.

Η αξιωματική αντιπολίτευση και οι υπόλοιπες δυνάμεις της αντιπολίτευσης θα πρέπει να δημιουργήσουν ένα δημοκρατικό ανάχωμα στις καθεστωτικές συμπεριφορές της κυβέρνησης που δεν έχουν δημοκρατικό προηγούμενο. Ηδη, ο Κυριάκος Μητσοτάκης ανακοίνωσε ότι θα συναντηθεί την ερχόμενη Δευτέρα με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και είμαστε βέβαιοι ότι θα ζητήσει την παρέμβαση του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα, ώστε και η διάκριση των εξουσιών να παραμείνει ευκρινής, αλλά και η κυβέρνηση να σταματήσει τις επιθέσεις που κάνει κατασκευάζοντας εχθρούς κάθε φορά που χάνει το πολιτικό παιχνίδι.