Με την έναρξη του Σεπτεμβρίου η ώρα της αλήθειας έρχεται για όλους. Όσα έχουν λεχθεί ως τώρα αντιμετωπίζουν πλέον την πιο απαιτητική και αυστηρή κρίση των πολιτών. Πεπραγμένα και υποσχέσεις παύουν να περνούν με «ελευθέρας» στον δημόσιο διάλογο. Δεν αρχίζουν όλα από την αρχή, αλλά η τελική ευθεία προς τις κάλπες -ας είναι μεγάλη-είναι και μία νέα αρχή.
Η αντιπολίτευση, που έχει πει ανεκδιήγητες παρόλες και τάζει κοπάδι λαγών με χιλιάδες πετραχήλια, δεν έχει συνειδητοποιήσει ότι πηγαίνει σε μετωπική με την πραγματικότητα. Η κυβέρνηση, από την άλλη, προηγείται με μεγάλη διαφορά, η οποία όμως δεν δείχνει ακόμα ικανή να της εξασφαλίσει την αυτοδυναμία. Ίσως πρέπει να δει με άλλο μάτι τη δυσαρέσκεια. Όχι την «κατευθυνόμενη» δυσαρέσκεια από «υπόγεια» και επιχειρηματικά κέντρα. Αλλά εκείνη που πηγάζει από «δικούς της» ανθρώπους και στηρίζεται σε πραγματικά γεγονότα. Όπως π.χ. ότι το Ταμείο Ανάκαμψης, παρά το γεγονός ότι οδήγησε σε άλμα την οικονομία, δεν διαχύθηκε στην κοινωνία και στη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα. Ή όπως ότι η μεσαία τάξη, που υπήρξε ο μεγάλος σύμμαχος της Ν.Δ. για τις δύο μεγάλες νίκες του 2019 και του 2023, δεν στηρίχθηκε επαρκώς και σε κάποιες περιπτώσεις ένιωσε να την πνίγει το φρένο των τεκμηρίων. Ο Κ. Μητσοτάκης στη ΔΕΘ έχει τη μοναδική ευκαιρία να κάνει τις διορθώσεις που απαιτούνται, πριν η δυσαρέσκεια γίνει κύμα που θα θυμίζει το θλιβερό 2015. Οι πληροφορίες επιμένουν ότι «ξέρει τι έχει συμβεί», καθώς και ότι «με τα μέτρα που θα ανακοινώσει θα δώσει έμπρακτες απαντήσεις». Κοντός ψαλμός αλληλούια…
Εξ αντικειμένου τα κόμματα της αντιπολίτευσης βρίσκονται σε πολύ δυσμενέστερη θέση. Όχι μόνο γιατί εξακολουθούν να βλέπουν από πολύ μακριά τη Ν.Δ. Κυρίως γιατί εκπέμπουν λαϊκισμό, ανευθυνότητα και τοξικότητα. Δεν είναι π.χ. μόνο η «ιστορική πατάτα» του Ν. Ανδρουλάκη, που παγιδεύτηκε στη γραμμή της «νίκης έστω με μία ψήφο». Κανείς δεν τον πίστεψε, έβαλε σε μεγάλη δοκιμασία τη σοβαρότητά του κι έγινε «όμηρος» του καιροσκόπου Χ. Δούκα.
Από την άλλη, ο ανεξίτηλα «σημαδεμένος» Α. Τσίπρας πίστεψε, αφελώς, ότι αρκούσε ένα πανάκριβο rebranding και μια «Ιθάκη» γραμμένη στο γόνατο, με πλήθος ανακριβειών και άγαρμπων ναρκισσιστικών ωραιοποιήσεων, για να «ξαναγεννηθεί» από την τέφρα του. Και να συστηθεί ως το «νέο» και το «έντιμο», που δεν έχει, ούτε είχε, καμία σχέση με τη διαπλοκή. Ουαί υμίν…
Και το ΠΑΣΟΚ και η ΕΛΑΣ δεν έχουν αντιληφθεί ότι η δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβέρνηση δεν είναι τυχαίο πως δεν μετουσιώνεται σε δική τους ενίσχυση. Κι αυτό συμβαίνει γιατί η δυσαρέσκεια δεν γίνεται με αυτόματο τρόπο εμπιστοσύνη σε μία «εναλλακτική πρόταση». Δεν αποτελεί πιστοποιητικό ικανότητας για τη διακυβέρνηση της χώρας. Δεν προσδίδει ηγετικότητα σε φθαρμένα πρόσωπα ή σε πρόσωπα που με τη συμπεριφορά τους δείχνουν ότι «δεν κάνουν». Και, κυρίως, δεν έχουν αντιληφθεί ότι η αχαλίνωτη παροχολογία και η προσβλητική για τη νοημοσύνη των πολιτών πλειοδοσία ανευθυνότητας μπορεί να αλλάζουν τους συσχετισμούς για τη δεύτερη και την τρίτη θέση, αλλά προκαλούν τα αντανακλαστικά της κρίσιμης μάζας, η οποία βγάζει κυβερνήσεις. Στα μάτια αυτής της κρίσιμης μάζας το έργο της κυβέρνησης δεν απαξιώνεται. Το αντίθετο. Και οι «πολιτικές» του Α. Τσίπρα και του Ν. Ανδρουλάκη φαίνονται σαν καρικατούρες και «ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης των Τοπογράφων».
Ουσιαστικά και πρακτικά, εφόσον η Ν.Δ. περάσει το 25% και πάρει το μπόνους -κάτι που προεξοφλείται από όλες τις μετρήσεις-, δεν μπορεί να σχηματιστεί καμία κυβέρνηση χωρίς τη Ν.Δ. και τον Κ. Μητσοτάκη. Στις εκλογές κρίνεται αν η κυβέρνηση και ο Κ. Μητσοτάκης θα κάνουν τις αναγκαίες αλλαγές ώστε το καθαρό προβάδισμα της Ν.Δ. να γίνει αυτοδυναμία.
Διαβάστε Επίσης
ΑΙΧΜΗ- Τα πράγματα είναι απλά
Δεν αρκεί ένα πρόσωπο που νομίζει ότι είναι το κέντρο του κόσμου για να συνθλιβεί η θεσμικότητα. Δεν αρκεί, δηλαδή, μία Έλενα Ακρίτα που νόμισε ότι έγινε η Πασιονάρια της Αριστεράς ή ότι η απόρριψη της υποψηφιότητάς της για την αντιπροεδρία της Βουλής οφείλεται σε… αντιδημοκρατικό… face control που κάνει «κάθε κυβέρνηση με την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία». Η ίδια μπορεί να μην κατάλαβε ότι η απόρριψή της οφείλεται σε «toxic control».
Χρειάζονται και βαστάζοι της «θεσμικότητας αλά καρτ». Όπως το ΠΑΣΟΚ, που μπορεί να «κόβει» τον Γ. Στουρνάρα, αλλά θεωρεί «θεσμικό δικαίωμα» να περνάνε άκριτα οι υποψήφιοι που προτείνουν τα κόμματα. Το ΠΑΣΟΚ είναι σε προφανή αδυναμία να εξηγήσει γιατί καταψήφισε τον Χουρδάκη, όταν τον πρότεινε ως υποψήφιο αντιπρόεδρο της Βουλής η Πλεύση Ελευθερίας, αλλά μερικούς μήνες μετά τον υποδέχθηκε στην Κ.Ο. του.
Κανένας από όσους διαρρηγνύουν τα δανεικά θεσμικά ιμάτιά τους δεν εξηγεί γιατί η Πλεύση Ελευθερίας και η Νίκη, παρότι πρότειναν υποψηφίους αντιπροέδρους, δεν έχουν αντιπρόεδρο πάνω από 3 χρόνια. Τα πράγματα, όπως συνήθως, είναι αρκετά πιο απλά. Η Έλενα Ακρίτα, αύριο που θα γίνει η ψηφοφορία στη Βουλή, δεν θα εκλεγεί αντιπρόεδρός της. Όχι γιατί είναι σε αντιδικία με τη… Μαρέβα. Ούτε γιατί έπεσε θύμα face control. Αλλά γιατί η παρουσία της στον δημόσιο βίο συμβολίζει την τοξικότητα, την εχθροπάθεια και τη δικομανία.
Νεύρα στην Άγκυρα, που απειλεί με «εμπλοκή»…
Είναι μεγάλο το διάστημα που η Τουρκία δεν μπορεί να κρύψει τον εκνευρισμό της και τη δυσαρέσκειά της τόσο για την τριμερή Ελλάδας-Κύπρου-Ισραήλ, η οποία θα προχωρήσει και την ηλεκτρική διασύνδεση της Κύπρου με την Ελλάδα με την πόντιση του καλωδίου, που σύμφωνα με τον Γ. Γεραπετρίτη «θα επανεκκινήσει πιθανότατα και μέσα στο 2026». ‘Οσο και η συμφωνία με το Ισραήλ που υπογράφηκε χθες. Η «Ασπίδα του Αχιλλέα», που είναι ένα ολοκληρωμένο και πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, αντιβαλλιστικής προστασίας και αντι-drone άμυνας, ενισχύει καθοριστικά την αποτρεπτική ισχύ της Ελλάδας έναντι της Τουρκίας. Και ο «μεγάλος εχθρός» της Άγκυρας, το Ισραήλ, συμμετέχει ενεργά στην ελληνική άμυνα.
Οι αντιδράσεις στην Τουρκία είναι πολύ έντονες, φτάνοντας στο σημείο να κάνουν λόγο για «περικύκλωσή» της από τον άξονα Ελλάδα-Ισραήλ-Κύπρος και ενδεχόμενη «εμπλοκή» υπαινισσόμενοι «θερμό επεισόδιο». Η ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις ανεβαίνει κι, εφόσον η προκλητικότητα της Τουρκίας αποκτήσει και πρακτικό χαρακτήρα, δεν αποκλείεται κάποιου είδους επεισόδιο. Δεδομένου ότι η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της, τις οποίες υπαινίχθηκε χθες ο Γ. Γεραπετρίτης, λέγοντας «σε κάθε αυθαιρεσία από την Τουρκία θα υπάρχει μία απάντηση εκ μέρους της Ελλάδας».
Γκάφα ή «γραμμή»;
Μία φράση του άτυπου εκπροσώπου του υπό δημιουργία κόμματος του Α. Σαμαρά έχει φέρει σχεδόν στα «χαρακώματα» τη Ν.Δ. με τον πρώην πρωθυπουργό. Η φράση του Ν. Τσούτσια για την κυβέρνηση -είναι «το σημιτικό ΠΑΣΟΚ με ολίγον ΛΑΟΣ»- παρ’ ολίγον να προκαλέσει «πόλεμο». Η προσεκτική αντιμετώπιση του Α. Σαμαρά από το Μ. Μαξίμου έδωσε τη θέση της σε έντονες αντιδράσεις κυβερνητικών στελεχών (Α. Γεωργιάδης, Γ. Φλωρίδης, Σ. Ζαχαράκη).
Ο Π. Μαρινάκης και ο Στ. Παπασταύρου επέλεξαν να πουν ότι πρόκειται για «ατυχείς δηλώσεις» του Ν. Τσούτσια, που «δεν αντιπροσωπεύουν τον Α. Σαμαρά». Η αλήθεια είναι πως στο Μ. Μαξίμου δεν έχουν καταλήξει ακόμα αν πρόκειται για γκάφα και υπερβάλλοντα ζήλο του εκπροσώπου ή αν αυτή θα είναι η «γραμμή» του κόμματος Σαμαρά, όταν δημιουργηθεί…
