Καλά, τι νόμιζαν οι χρυσοκάνθαροι-ψευδομάρτυρες ότι θα «την έβγαζαν» -ισοβίως- καθαρή; Οτι ενθυλάκωσαν περί τα 35 εκατομμύρια -μετά του συνηγόρου- από τις αμερικανικές υπηρεσίες και θα γλεντούσαν στην υπόλοιπη ζωή τους, εις υγεία των «κορόιδων» που είχαν διασύρει; Οτι ο Ρασπούτιν Παπαγγελόπουλος μετά της κ. Τουλουπάκη τους είχαν φτιάξει ισχυρή νομική ασπίδα, που θα κατοχύρωνε αιωνίως το δικαίωμα της προστασίας μαρτύρων;
Ολοι όσοι ασχοληθήκαμε, επισταμένως, με τη σκευωρία ΝΟΒΑΡΤΙΣ τους είχαμε προειδοποιήσει: Ούτε οι κουκούλες παραμένουν ούτε η κυβέρνηση Τσίπρα θα μείνει και οι καταθέσεις τους με τις συκοφαντίες για δωροληψία, με την ψευδορκία τους για χρηματισμό, με την ψευδομαρτυρία τους για παράβαση καθήκοντος δεν πρόκειται να μείνουν ατιμώρητες. Οχι επειδή τους είχε προειδοποιήσει ο Σαμαράς ότι «θα σας πάει ως το τέλος», όχι επειδή ο Αδωνης τους είχε ενημερώσει ότι «όσα χρόνια να περάσουν θα έρθει η ώρα που θα σας ξεκουκουλώσουμε», όχι γιατί έπρεπε να ντρέπονται που έκαναν τον Τάκη Πικραμμένο να σταθεί στο βήμα της Βουλής με τόσο συγκίνηση, αλλά γιατί δεν υπάρχει καμία περίπτωση να μην έρθει η στιγμή που θα λάμψει η αλήθεια.
Και αυτό διδάσκει η Αρχαία Γραμματεία στα κλασικά της κείμενα, αλλά αν αυτοί είχαν τέτοια παιδεία δεν θα είχαν εξελιχθεί σε τέτοιας ολκής απατεώνες.
Δεν λέω πως το τίμημα της ψευδομαρτυρίας τους δεν χρυσοπληρώθηκε και η εμφάνισή τους στις αμερικανικές αρχές δεν ήταν… ελκυστική ή οι υποσχέσεις που είχαν πάρει από τον ηθικό αυτουργό και το περιβάλλον του δεν θα ήταν καθησυχαστικές. Λέω πως ο Δεσταμπασίδης και η Μεγγρέλη μπορούσαν να εισπράξουν τις αμοιβές τους χωρίς τη συμμετοχή τους στη σκευωρία της ΝΟΒΑΡΤΙΣ. Απλά, να έλεγαν την πάσα αλήθεια: Η Νοβάρτις -όπως και οι άλλες φαρμακευτικές εταιρείες για την προώθηση των φαρμακευτικών προϊόντων τους συνήθιζαν -συνηθίζουν άραγε ακόμη;- και πρόσφεραν «δώρα» στο ιατρικό και διοικητικό προσωπικό των δημόσιων νοσοκομείων ή σε γιατρούς ιδιώτες ταξίδια καλοπληρωμένα με αφορμή συνέδρια σε εξωτικά μέρη, «ποσοστά» επί των συνταγών πανάκριβων φαρμάκων και άλλες «διευκολύνσεις».
Επί αυτών όλων ήθελε να έχει μαρτυρίες η Επιτροπή Ανταγωνισμού της Αμερικής και γι’ αυτά κατέθεσαν ενώπιόν της.
ΟΥΤΕ μία λέξη δεν είπαν εκεί για το ιδιοφυές «τροχήλατο που ανέβαινε τις μαρμαρένιες σκάλες του Μαξίμου και κατευθυνόταν στο βάθος», υποθέτω, περνώντας μπροστά από το μαρμάρινο τζάκι που έχω καημό ότι σαράντα χρόνια δεν το είδα ούτε μια φορά αναμμένο! Ούτε λέξη για πολιτικό επίορκο.
Ωστόσο, συνεργάστηκαν, αγαστά, με την ομάδα Παπαγγελόπουλου, υπό την καθοδήγηση της κ. Τουλουπάκη, δίνοντας καταθέσεις… κατά διαστήματα. Υποθέτω, μην τυχόν και «παραλείψουν κάτι.
Ηθελα να ήξερα ποιος τους «σύστησε» για να προσφέρουν τέτοια υπηρεσία που το άγος της θα τους συνοδεύει στο υπόλοιπο της ζωής τους, καθώς τα ονόματά τους έχουν καταγραφεί στη σύγχρονη πολιτική ιστορία ως συνεισφέροντες στη μεγαλύτερη πολιτική σκευωρία, από συστάσεως του Ελληνικού Κράτους.
