Η Νέα Δημοκρατία του Μητσοτάκη δεν έχει μεγάλη σχέση με εκείνη του Αντώνη Σαμαρά. Οπως επίσης και η Ν.Δ. του Σαμαρά δεν έχει πολλά κοινά στοιχεία με την περίοδο του προκατόχου του Κώστα Καραμανλή. Η αλυσίδα των διαφορών θα μπορούσε να φτάσει μέχρι τον ιδρυτή του κόμματος, Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο οποίος άλλωστε έθεσε τις βάσεις για την ιδεολογική ηγεμονία της παράταξης στα χρόνια της μεταπολίτευσης.
Η Ν.Δ. ΑΝΤΕΞΕ στον χρόνο γιατί ταυτόχρονα λειτούργησε ως πυλώνας σταθερότητας και δύναμη ανανέωσης. Δεν φοβήθηκε να κοντράρει το ρεύμα του λαϊκισμού από τότε που ο Καραμανλής έβαζε τη χώρα στην ευρωπαϊκή οικογένεια και η αντιπολίτευση φώναζε «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» μέχρι τις πιο πρόσφατες περιόδους όταν ο Σαμαράς αντιμετώπιζε με παρρησία τις δυνάμεις του παραλογισμού, που παραλίγο να μας οδηγήσουν εκτός ευρωζώνης.
Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ Νέα Δημοκρατία φέρει τη σφραγίδα του προέδρου της, που βασίσθηκε στις φιλοευρωπαϊκές δυνάμεις του τόπου (τους «Μενουμευρωπαίους», όπως τους χλεύαζαν οι «επαναστάτες της Αριστεράς» λίγο πριν υπογράψουν το τρίτο Μνημόνιο), για να διευρύνει το ακροατήριό του σε ένα τμήμα της κοινωνίας που δεν είχε άμεση σχέση με την κεντροδεξιά παράταξη.
ΔΕΝ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ να είναι και διαφορετικά, όσο πιο «ανοιχτή στην κοινωνία» είναι η Ν.Δ. τόσο πιο ισχυρή γίνεται στο πολιτικό σύστημα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει διδαχθεί πολλά όχι μόνο από τις εκλογικές νίκες του πατέρα του αλλά και από τις ήττες του. Για αυτό άνοιξε τις πόρτες του κόμματος σε πρόσωπα με βάση τις ικανότητές τους και όχι τη θέση τους στην κομματική επετηρίδα. Η επιλογή αποδίδει καρπούς, η Ν.Δ. εξακολουθεί να κυριαρχεί στο πολιτικό σκηνικό και εκφράζει τις δυνάμεις της προόδου, οι οποίες στηρίζουν την κυβέρνηση και ταυτόχρονα έχουν μεγάλες απαιτήσεις από το επίπεδο άσκησης της εξουσίας.
ΠΛΗΣΙΑΖΟΝΤΑΣ προς τις κάλπες τα διλήμματα της επόμενης ημέρας θα είναι πιο εμφανή, οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν μεταξύ της προόδου και της οπισθοδρόμησης, της συνετής διακυβέρνησης και της αέναης περιπέτειας. Κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου ακούστηκαν πολλές ιδέες, αναδείχθηκαν προτάσεις, απαιτείται η σύνθεσή τους για το πρόγραμμα της επόμενης περιόδου. Το τρίπτυχο επιτυχίας του Μητσοτάκη ήταν «ενότητα, διεύρυνση, ανανέωση», έτσι θα πορευθεί και στο μέλλον.
ΑΛΛΩΣΤΕ ΜΟΝΑΔΙΚΗ πυξίδα για τις αποφάσεις του εκάστοτε προέδρου της Νέας Δημοκρατίας είναι οι παρακαταθήκες της ιδρυτικής παράταξης, που φέρουν την υπογραφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή: «Η Ν.Δ. υπόσχεται ότι θα υπηρετεί πάντα και μόνο τα αληθινά συμφέροντα του έθνους, που βρίσκονται πέρα και πάνω από τις παραπλανητικές ετικέτες της Δεξιάς, του Κέντρου και της Αριστεράς. Οτι θα θεωρεί πάντα όλους τους Ελληνες όχι μόνο ίσους απέναντι των νόμων, αλλά και με ίσα δικαιώματα απέναντι των βιοτικών ευκαιριών και των δυνατοτήτων που διανοίγει ο πολιτικός, οικονομικός και κοινωνικός βίος».
