Οι μέρες ραστώνης, εκτός από τη χαρά της οικογενειακής σύναξης και του συναπαντήματος με τους φίλους , αφήνουν και χρόνο μελέτης των γεγονότων. Παρακολουθώντας τους «σχεδιασμούς» του Τσίπρα, από τον Νοέμβρη και μετά, η γενική εικόνα που παρουσιάζει είναι ότι τρέχει ασθμαίνων και αγχωμένος πίσω από τις εξελίξεις τις οποίες καθορίζει αποκλειστικά ο Μητσοτάκης. Ο Τσίπρας αναγκάζεται να εμφανίζεται με επαναλήψεις δηλώσεων και να κάνει βεβιασμένες κινήσεις -προκειμένου να δείχνει ότι έχει θέσει σε εγρήγορση τον εκλογικό μηχανισμό της Κουμουνδούρου-, οι οποίες πέφτουν πάνω στο τοίχο της επικοινωνιακής στρατηγικής του Μαξίμου.
Κορυφαία γκάφα η επίσκεψη 5 Δεκεμβρίου στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Ισίδωρο Ντογιάκο, εκφράζοντας την… ελπίδα του ότι «λειτουργούν ακόμη οι θεσμοί της Δημοκρατίας σε αυτή τη χώρα», θυμίζοντας έτσι τη δική του επιχείρηση κατάλυσής τους, ώστε να βγάλει το συμπέρασμα η κ. Μπαζιάνα ότι ελέγχει ο ΣΥΡΙΖΑ την εξουσία, αλλά όχι και του αρμούς της. Φυσικά, αυτή η έκφραση ήταν πολύ πιο κομψή από εκείνη, την αλήστου μνήμης, του Πολάκη, στην Κεντρική Επιτροπή, φθινόπωρο 2018, ότι «για να κερδίσουμε τις εκλογές, πρέπει να μπουν κάποιοι φυλακή». Και επιχειρήθηκε να μπουν φυλακή οι δέκα πολιτικοί, γνωρίζοντας ο Τσίπρας ότι δεν είχαν καμία ανάμιξη στο κατασκευασμένο σκάνδαλο της Νοvartis, αλλά το ζητούμενο ήταν… να μπουν φυλακή και μετά τις εκλογές θα έβλεπε τι θα έκανε…
Δύο μέρες πριν από τα Χριστούγεννα αναγγέλθηκε η είσοδος δύο βουλευτών, από το κόμμα Βαρουφάκη, στον ΣΥΡΙΖΑ αλλά ήταν σε όλους γνωστό ότι αυτή συμφωνία είχε κλείσει ήδη από την επαύριο της αποχώρησής τους και το είχε ήδη προαναγγείλει ο ΓιάΝης. Φυσικά, η προσχώρηση του δίδυμου Μπακαδήμα-Αδαμοπούλου δεν προσφέρει τίποτε άλλο στον ΣΥΡΙΖΑ, παρά μια εντύπωση εκλογικής προετοιμασίας. Γιατί και διεύρυνση δεν τη λες…
Ταυτόχρονα, όμως, η αφαίμαξη του μεγάλου asset ΓιάΝη, της πρώτης φοράς Αριστεράς -θυμάστε την επί της Ηρώδου Αττικού και ενώπιόν του περιπατητική δήλωση Τσίπρα!-, πετάει στα σκουπίδια τη «συγκρότηση του προοδευτικού μετώπου» το οποίο ευαγγελιζόταν ο Τσίπρας, περιλαμβάνων φυσικά και τον Ανδρουλάκη, ο οποίος δεν έχει ακόμη αποφασίσει με ποιον θα πάει και ποιον θα αφήσει. Πολλώ δε μάλλον όταν φαίνεται ότι στη δεύτερη κάλπη δεν θα χρειαστεί να πάει με κανέναν, καθότι ο Μητσοτάκης θα έχει την απαιτούμενη αυτοδυναμία.
Τότε θα έχει έρθει η ώρα που το ΚΙΝ.ΑΛ.-ΠΑΣΟΚ θα χρειαστεί όχι μόνο να δει κατάματα την επόμενη μέρα από άποψη ηγεσίας, αλλά και να ανασυντάξει τις δυνάμεις του, που φαίνεται να έχουν πάρει την κατιούσα, καθώς ο αρχηγός του είναι μονίμως δίβουλος και εκτός.
Μάρτιο, Απρίλιο, Μάιο και κάποιοι Ιούνιο βλέπουν τις εκλογές στον ΣΥΡΙΖΑ, κάτι σαν την «κολοκυθιά» που παίζαμε μικροί. Προς τι οι χρησμοί; Οταν αποφασίσει ο Μητσοτάκης, θα το… πληροφορηθούν!
