Τα χθεσινά κυριακάτικα φύλλα έδωσαν πολύ χώρο και έχυσαν πολύ μελάνι δίνοντας έμφαση στην παρουσία των τριών κομμάτων - στα πολύ… Far West της Νέας Δημοκρατίας- και στην επικείμενη παρουσία τους στη Βουλή. Η γενική παρατήρηση είναι ότι ανάλογα με τη γραμμή της εφημερίδας παρουσιάζονται και ο «μπαμπούλας-Ακρα Δεξιά» και η αποτίμησή τους.
Τα συριζαϊκά φύλλα χαίρονται χαρά μεγάλη ότι «Σπαρτιάτες, Νίκη και Βελόπουλος» θα πλευροκοπήσουν τη Νέα Δημοκρατία. Θα της αφαιρέσουν δύναμη που δεν της αφαίρεσαν πριν από λίγες μέρες στις κάλπες. Προβλέπουν ότι στη Βουλή θα ασκήσουν ακροδεξιό ακτιβισμό, ώστε στο «διά ταύτα» να εξαναγκάσουν την κυβέρνηση να συρρικνωθεί και να κάνει όπισθεν ολοταχώς στο εκσυγχρονιστικό πρόγραμμά της. Σε τι είδους πρακτικές θα επιδοθούν για το ποθητό αποτέλεσμα; Οι «τρεις καμπαλέρος» θα εκφράζουν «τις ρίζες» της Δεξιάς -πατρίς, θρησκεία, οικογένεια-, ενώ ο Κυριάκος έχει κατακτήσει το Κέντρο -για να μην πω ότι εξόκειλε και προς αριστερά- και συμπεριφέρεται ως Ευρωπαίος πολιτικός. Μομφή κι αυτή! Δεύτερον, για να εμφανίσουν τις δυνάμεις τους στις επικείμενες εκλογές πατώντας πόδι στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.
Αναρωτιέμαι αν οι βαθέως ασχοληθέντες με την ιδεολογική ανάλυση και τις πρακτικές των τριών ακροδεξιών κομμάτων νομίζουν ότι οι πολίτες πιστεύουν πως «πατρίς» είναι ο έφιππος Κωνσταντίνος Παλαιολόγος ή ο Αλέξανδρος και ο Θόδωρος Κολοκοτρώνης. Η πατρίδα μας είναι και αυτοί, αλλά δεν μπορεί να ζει μόνο με το ένδοξο παρελθόν. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη εγγυάται τη λειτουργία της Δημοκρατίας, παρέχει ασφάλεια στον πολίτη, υπερασπίζεται τα σύνορά της χώρας, αγοράζει αεροπλάνα και βαπόρια για την ενίσχυση της άμυνάς της, έχει διεθνή αξιοπιστία και ισχυρούς συμμάχους, κάνει παραγωγική την οικονομία μας, δίνει μέλλον στους νέους και προοπτική ευημερίας σε όλους. Αυτή δεν είναι η πατρίδα που θέλουμε;
Η «θρησκεία» παίρνει σάρκα και οστά όταν ευσεβιστές, αποτειχισμένοι, εμμονικοί θεολόγοι και άλλοι «αρπαγμένοι» εκφράζουν τόσο μίσος κατά της ζώσας Εκκλησίας; Μπορεί το 2023 το πλήρωμά της να γυρίσει πίσω, αποκομμένο από τη σύγχρονη εποχή και τις ανάγκες της; Θα γίνουμε όλοι κοσμοκαλόγεροι; Η πίστη μας είναι προσωπική υπόθεση. Τέτοια κηρύγματα δεν συνάδουν με την ελευθερία, τις παραδόσεις, τις αξίες της Ορθοδοξίας, Από πότε σκοταδισμός και Μεσαίωνας κατίσχυσαν του φωτός και της αγάπης;
Οσο για την οικογένεια, θεωρούν ότι οι γυναίκες, μετά από τόσους αγώνες, θα αφήσουν τη δουλειά τους για να κλειστούν στο σπίτι τους να «κάνουν παιδιά»; Να μην έχουν θέση στην κοινωνία, να μην προσφέρουν στην οικογένειά τους, να μην έχουν δική τους οντότητα;
Νομίζω το καλύτερο είναι, είτε λέγονται Σπαρτιάτες είτε Νίκη και Βελόπουλοι, να μην τους στήνουμε σαν σκιάχτρα που θα «τρομάξουν» την κυβέρνηση Μητσοτάκη ή θα απειλήσουν τη Δημοκρατία ή θα κηρύξουν επανάσταση προς τα οπίσω. Ετσι τους δίνουμε υπόσταση. Είναι περιθώριο. Και εκεί θα μείνουν.
