Θερμό φθινόπωρο για την Ε.Ε. και τους ηγέτες των κρατών-μελών, οι οποίοι καλούνται να λάβουν δύσκολες αποφάσεις σε μια περίοδο που δοκιμάζονται σε κοινοτικό επίπεδο η ενότητα και η συνοχή.
Το 2027 είναι έτος εκλογών σε οκτώ από τα 27 κράτη-μέλη, μεταξύ των οποίων τέσσερις μεγάλες χώρες (Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πολωνία), στις περισσότερες από τις οποίες η εσωτερική πολιτική κατάσταση είναι περίπλοκη.
ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ημέρες με αφορμή τη μαζική είσοδο οικονομικών μεταναστών από το Μαρόκο στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα (Βορειοδυτική Αφρική) καταγράφηκαν και αντιπαραθέσεις κυρίως μεταξύ Ισπανίας και Ιταλίας, πίσω από τις οποίες «στοιχίστηκαν» οι περισσότερες από τις υπόλοιπες χώρες.
ΣΤΗ ΓΕΡΜΑΝΙΑ η εσωτερική κατάσταση δεν είναι καθόλου καλή, αφού ο κυβερνητικός συνασπισμός κεντροδεξιών και σοσιαλδημοκρατών πιέζεται έντονα από την άνοδο της Ακροδεξιάς ενόψει κρίσιμων εκλογών σε σημαντικά κρατίδια. Στις χώρες του Βορρά ο πόλεμος στην Ουκρανία επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό των εσωτερική ατζέντα τους, με αποτέλεσμα να έχουν διαφορετικές επιδιώξεις σε κοινοτικό επίπεδο σε σχέση με τις χώρες του νότου. Για τον Βορρά η άμυνα και οι στρατιωτικοί εξοπλισμοί, προέχουν και εκεί θέλουν να στρέψουν τους κοινοτικούς πόρους, ενώ ο νότος προτάσσει τη συνοχή και φυσικά τη γεωργία. Είναι επίσης προφανές ότι εδώ και χρόνια στην Ευρώπη υπάρχει έλλειμμα ηγετών οραματιστών, κυρίως δε επίπεδο γαλλογερμανικού άξονα, που είναι και η «ατμομηχανή» της Ε.Ε.
ΜΕΣΑ σε αυτό, λοιπόν, το πολιτικό περιβάλλον, η Ε.Ε. έχει μπροστά της τρία πολύ δύσκολα ζητήματα, για τα οποία θα πρέπει να λάβει αποφάσεις και μάλιστα με ομοφωνία. Το πρώτο και δυσκολότερο είναι η επίτευξη συμφωνίας για τον επόμενο πολυετή Κοινοτικό Προϋπολογισμό της περιόδου 2028-2034, όπου η Κομισιόν έχει εισηγηθεί ένα ποσό της τάξης των 2 τρισεκατομμυρίων ευρώ, μια αύξηση των δαπανών της τάξης των 800 δισ. ευρώ, σε σχέση με το χρηματοδοτικό πακέτο της περιόδου 2021-2027, το οποίο ανέρχεται σε 1,2 τρισ. ευρώ. Οι Γερμανοί που είναι και οι βασικοί χρηματοδότες της Ε.Ε. θέλουν να «πετσοκόψουν» τις δαπάνες, ενώ οι χώρες του νότου αντιδρούν έντονα.
ΤΑ ΑΛΛΑ δύο σημαντικά θέματα είναι η μετανάστευση, με μεγαλύτερα «αγκάθια» την επίτευξη στην πράξη της αλληλεγγύης μεταξύ των κρατών-μελών και τον συντονισμό στις επιστροφές των παράνομων μεταναστών. Στη διεύρυνση το πρόβλημα είναι η επιμονή των βόρειων κρατών-μελών να προωθήσουν για πολιτικούς λόγους την ένταξη της Ουκρανίας στην Ε.Ε., ενώ η χώρα αυτή δεν είναι έτοιμη ούτε πολιτικά ούτε οικονομικά.
Η ΕΞΕΥΡΕΣΗ λύσεων στα παραπάνω ζητήματα είναι εφικτή αλλά θα απαιτήσει πολιτική βούληση και διάθεση υποχωρήσεων απ’ όλους. Αυτό είναι και το ζητούμενο…
