Οι Κινέζοι πριν (ξανα)πεινάσουν «μαγειρεύουν»

Εκεί ο μελλοντικός ηγέτης της Κίνας γνώρισε από πρώτο χέρι τι θα πει πείνα. Κατά διαστήματα πέρασε μέρες χωρίς να βάλει μπουκιά στο στόμα του, όπως και εκατομμύρια συμπατριώτες του στη διάρκεια εκείνης της ταραγμένης περιόδου, όπου σοβούσε εμφύλιος στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Επειδή η ιστορία της Κίνας έχει σημαδευτεί από επικούς λιμούς με εκατομμύρια θύματα, οι σύγχρονοι κρατούντες παίρνουν μέτρα για να μην ξαναζήσει το έθνος τέτοιες συμφορές.

To πλάνο περιλαμβάνει δύο σκέλη. Από τη μία αύξηση της παραγωγής τροφίμων στο εσωτερικό, ιδίως του ρυζιού, και από την άλλη διασφάλιση των εισαγωγών από το εξωτερικό. Κομβικό ρόλο παίζει το γεωπολιτικό σχέδιο «Ζώνη και Δρόμος» («Belt and Road»), που χαρακτηρίζεται και «Διατροφικός Δρόμος του Μεταξιού». Εδώ και χρόνια οι Κινέζοι έχουν αγοράσει καλλιεργήσιμες εκτάσεις για αποκλειστική χρήση σε διάφορες αφρικανικές χώρες, ενώ πρόσφατα υποκατέστησαν τις ΗΠΑ με τη Βραζιλία στην προμήθεια σόγιας. Γι΄ αυτό έχει τεράστια σημασία για το Πεκίνο αν σε λίγες μέρες θα ανέλθει στην εξουσία ο αμερικανόφιλος Μπολσονάρο αντί του Λούλα.

Η διατροφική ασφάλεια, στους καιρούς που ζούμε, αποτελεί βασικό μέλημα των κυβερνήσεων. Οι Κινέζοι έχουν επιπλέον λόγους να θωρακίσουν από την πείνα τον τεράστιο πληθυσμό τους. Οχι μόνο επειδή η αστάθεια στο Ορμούζ επηρεάζει τις εφοδιαστικές αλυσίδες, αλλά και επειδή το επόμενο Ελ Νίνιο αναμένεται να προκαλέσει περισσότερες πλημμύρες, ξηρασίες και καύσωνες, που θα επηρεάσουν την παραγωγή. Ο πόλεμος στην Ουκρανία μείωσε τις εξαγωγές σιτηρών και η αμερικανοϊρανική σύγκρουση τις μεταφορές λιπασμάτων στα κινεζικά λιμάνια- για να μην αναφερθούμε στις επιπτώσεις στα τρόφιμα από τους δασμούς του Τραμπ.