Οι δρόμοι έχουν τη δική τους (πολεοδομική) ιστορία

Την απάντηση θα έχουμε το 2026, όταν ολοκληρωθεί η καταγραφή του έργου που βρίσκεται σε εξέλιξη. Τότε, για πρώτη φορά στη Σύγχρονη Ιστορία της χώρας, θα ξέρουμε με ακρίβεια και με απόλυτη τεκμηρίωση το υπάρχον οδικό δίκτυο σε περιοχές εκτός σχεδίου και μετά θα ακολουθήσει η κατηγοριοποίησή του και ο χαρακτηρισμός τους ως κοινόχρηστοι μέσω Προεδρικού Διατάγματος.

Η σχετική διαβεβαίωση ότι μέσα στο επόμενο έτος θα γνωρίζουμε τα αποτελέσματα της καταγραφής έγινε από την ηγεσία του υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας κατά τη διάρκεια συνεδρίου που διοργάνωσε το ΤΕΕ, μαζί με την είδηση ότι εξετάζεται η αναδιοργάνωση των Υπηρεσιών Δόμησης, καθώς σήμερα μόλις το 56% των δήμων διαθέτει σχετικές υπηρεσίες – και από αυτές το ένα τρίτο υπολειτουργεί…

Γιατί το αναφέρουμε; Μα για να γίνει αντιληπτό πόσα κρίσιμα δεδομένα που είναι ζωτικά και απαραίτητα για τον σωστό πολεοδομικό σχεδιασμό της χώρας δεν γνωρίζουμε μέχρι τώρα. Δηλαδή, δεν τα γνωρίζει το κεντρικό κράτος, ούτε οι δήμοι και οι περιφέρειες, άρα ούτε οι μηχανικοί και οι απλοί πολίτες.

Εξίσου σημαντικό βήμα, σχεδόν άλμα, είναι η συγκέντρωση όλων των διάσπαρτων πολεοδομικών και χωροταξικών διατάξεων σε έναν Κώδικα, ώστε να ξέρουν όλοι τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται για τη δόμηση, τα αυθαίρετα, τις χρήσεις γης. Κάποιες από αυτές τις διατάξεις, οι οποίες θα εκσυγχρονιστούν ή θα καταργηθούν, έχουν ηλικία που ξεπερνά ακόμα και τον ένα αιώνα.

Παράλληλα, η ολοκλήρωση του Κτηματολογίου και των Δασικών Χαρτών, η διασύνδεση όλων των Μητρώων του Ελληνικού Δημοσίου μέσα από το Ενιαίο Μητρώο Ακινήτων, το Πρόγραμμα Πολεοδομικών Μεταρρυθμίσεων «Κωνσταντίνος Δοξιάδης» με τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια για το 80% της επικράτειας, ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός αποτελούν κομμάτια ενός παζλ που στην ολοκλήρωσή του θα σχηματίζει την εικόνα όλης της Ελλάδας.

Δεν νοείται σύγχρονο κράτος χωρίς πολεοδομικούς κανόνες σαφείς, ξεκάθαρους και ρυθμισμένους, έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις ιδιαιτερότητες κάθε περιοχής και στις περιβαλλοντικές απαιτήσεις χωρίς να αποτελούν τροχοπέδη για την αναπτυξιακή δραστηριότητα και χωρίς να καταπατούν τα δικαιώματα των πολιτών στην περιουσία τους.