"Είμαι εδώ" είπε πριν από λίγες ημέρες με στόμφο, ο Αλέξης Τσίπρας, θέλοντας να φτιάξει το κλίμα για την επιστροφή του στην κεντρική πολιτική σκηνή και από τη στιγμή που είναι εδώ, κάποια στιγμή θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη για όλα όσα ήξερε αλλά έκρυβε.
Να ζητήσει συγγνώμη για τα σκοτεινά σημεία της δικής του διακυβέρνησης που οδήγησαν τον ελληνικό λαό σε πρωτοφανή κρίση και μία ανάσα μακριά από την ολοκληρωτική καταστροφή, αλλά και που διέλυσαν τον ΣΥΡΙΖΑ.
Ας ξεκινήσουμε από το τελευταίο: Ηξερε, πριν αποχωρήσει από την προεδρία του ΣΥΡΙΖΑ, ότι είχε κάνει τα πάντα το κόμμα για να ξεκινήσει την ελεύθερη πτώση και για τους δικούς του λόγους άφησε να εξελιχθεί όλο αυτό το αστείο σκηνικό που παίζεται τους τελευταίους μήνες.
Ηξερε, όπως αποκάλυψαν τα δικά του στελέχη με τα οποία κυβέρνησε, ότι ούτε τα μνημόνια θα έσκιζε όταν θα αναλάμβανε την εξουσία, ούτε θα χτύπαγε το ντέφι για να χορεύουν οι Ευρωπαίοι, ούτε τίποτα άλλο. Και γι’ αυτό δεν είπε τίποτα καθώς ήθελε να εξυπηρετήσει τη δική του καταστροφική ατζέντα ζώντας σε αυταπάτες και κάνοντας το ένα λάθος μετά το άλλο, οδηγώντας την χώρα στα βράχια.
Ηξερε όταν συμμετείχε σε εκείνη τη σύσκεψη στο Μάτι ότι υπήρχαν νεκροί, αλλά δεν είπε τίποτα θέλοντας να κρύψει τι; Ηξερε ότι το να κρεμαστούν στα μανταλάκια πολιτικοί για την σκευωρία της Novartis ήταν αισχρό αλλά δεν το εμπόδισε. Οπως ήξερε ότι οι αλλαγές στον Ποινικό Κώδικα θα είχαν ολέθρια αποτελέσματα.
Κοντολογίς, ήξερε τα πάντα αλλά ευτυχώς πλέον τον ξέρει και ο ελληνικός λαός και οι εποχές που περνούσαν τα παραμύθια έχουν περάσει ανεπιστρεπτί.
