Οι εικόνες από την Αίγυπτο, με την ταμπέλα «Peace 2025» να δεσπόζει μπροστά από τα πρόσωπα και τα σώματα των πιο γνωστών ηγετών του κόσμου, σαν διαφήμιση κάποιου νέου μοντέλου αυτοκινήτου, ήταν μεγαλειώδεις για πολλούς λόγους.
Eνας όμως ξεχωρίζει: Hταν έτσι στημένο όλο το σκηνικό ώστε να φαίνεται ποιος είναι ο ιδιοκτήτης της αυτοκινητοβιομηχανίας που έφτιαξε το νέο μοντέλο και ποιοι οι ιδιοκτήτες των αντιπροσωπειών στον υπόλοιπο κόσμο.
Στο ίδιο σκηνικό, ηγέτες από διάφορα μέρη του κόσμου που είχαν προσκληθεί από την κυβέρνηση της Αιγύπτου. Μια αυθαίρετη και ερασιτεχνική σημειωτική παρατήρηση πιθανώς θα έλεγε ότι όλοι τους ήταν εκεί για να συμμετέχουν όχι στη γιορτή της ειρήνης, την οποία μάλλον θα αντιμετώπιζαν με διαφορετικό πολιτικό ύφος και στιλ, αλλά για να πάρουν μέρος στα διεθνή εγκώμια στον Ντόναλντ Τραμπ μετά τον αδιαμφισβήτητο θρίαμβό του, ανεξάρτητα από το τι οδήγησε σε αυτήν την ευτυχή κατάληξη.
Είναι οι νέοι κανόνες του παιχνιδιού αυτού. Η παγκόσμια, συγκλονιστική, πανανθρώπινη ειρήνη ως εργαλείο όχι μιας ιστορικής στιγμής ταπεινοφροσύνης και αυτονόητης αίσθησης καθήκοντος προς την ανθρωπότητα, αλλά και ευλάβειας προς τους χιλιάδες νεκρούς ενός ακόμα πολέμου. Δεν ήταν η εικόνα μιας ηθικής, πολιτικής και διπλωματικής σεμνότητας και -έστω και ανειλικρινούς- μετριοπάθειας, όπως ιστορικά συνηθίζεται στις λήξεις των μεγάλων πολέμων, όποιοι και να ήταν οι όροι, οι συνέπειες για τους ηττημένους και τα οφέλη για τους νικητές. Ολο αυτό έμοιαζε με ένα μεγαλοπρεπές σόου, με έναν κεντρικό σούπερ ήρωα έτοιμο να βάλει την μπέρτα, να τεντώσει το δεξί χέρι μπροστά και να κάνει μια υπερηχητική γυροβολιά γύρω από την υδρόγειο σφαίρα για να δείξει ποιος είναι το αφεντικό του μαγαζιού.
Και έτσι είναι. Η εικόνα του παγκόσμιου ηγέτη που εκπέμπει ο Τραμπ και την οποία απογείωσε με τον δικό του τρόπο έχει πολλά. Μεταξύ αυτών και την εικόνα της συρρικνωμένης αίγλης των παρισταμένων Ευρωπαίων ηγετών. Είναι πράγματι έτσι, όμως; Οι Ευρωπαίοι έχουν απολέσει την ιστορική τους ικανότητα να λαμβάνουν και να υλοποιούν αποφάσεις που τακτοποιούν σοβαρά θέματα στον υπόλοιπο πλανήτη; Πιθανώς ναι, πιθανώς και να πρόκειται για έναν αναγκαστικό συμβιβασμό διπλωματικού χαρακτήρα στον απρόβλεπτο χείμαρρο ενός ανθρώπου που φαίνεται (και προβάλλεται αναλόγως) πως έλυσε ένα τεράστιο πρόβλημα στον πλανήτη ως υπερ-πετυχημένος διευθύνων σύμβουλος μιας παγκόσμιας εταιρίας.
Έτσι φαίνεται να παίζεται πλέον το παιχνίδι. Και αν η Ευρώπη δεν μπορεί να συμμετέχει και να επιβάλλει τους δικούς της όρους και το δικό της ύφος στην παρούσα φάση, το πιθανότερο είναι να αποκλειστεί από την επόμενη…
