Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ενωμένη Ευρώπη διέρχεται μία από τις πιο κρίσιμες στιγμές στην ιστορία της, αντιμέτωπη με διλήμματα που κανείς δεν μπορούσε να διανοηθεί.
Παραδοσιακές συμμαχίες δοκιμάζονται σκληρά και οι δρόμοι της διπλωματίας εγκλωβίζονται μπροστά στις νέες τακτικές και προσπάθειες επιβολής του δίκαιου του ισχυρού. Είναι το λιγότερο αυτονόητο, λοιπόν, ότι οι εποχές των αργόσυρτων διαδικασιών, των ατελείωτων διαβουλεύσεων και της «γραφειοκρατικής λατρείας» πρέπει να τελειώσουν.
Μια πολύ καλή αρχή, ένα πρώτο crash test αν θέλετε, ήταν η εκλογή του νέου αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας σε χρόνο ντε τε. Δεδομένου, μάλιστα, ότι η απόφαση ελήφθη από το Eurogroup στην πρώτη συνεδρίαση με τον Ελληνα υπουργό Οικονομικών στη θέση του προέδρου, δίνει τα εύσημα στον Κυριάκο Πιερρακάκη. Για να αντιληφθούμε τι συνέβαινε στο παρελθόν, αρκεί να πούμε ότι το 2012, όταν οι υποψήφιοι ήταν τρεις, χρειάστηκαν 6 μήνες για να ολοκληρωθεί η διαδικασία. Αυτή τη φορά οι υποψήφιοι ήταν έξι, καθιστώντας τη διαδικασία εξαιρετικά περίπλοκη. Αλλά πλέον το διακύβευμα είναι πολύ πιο επείγον και σημαντικό από την εμμονή σε ατέρμονες διαδικασίες και διαβουλεύσεις.
«Δε γίνεται να αντιμετωπίζεις τόσο μεγάλες γεωπολιτικές προκλήσεις και, ταυτόχρονα, σε ζητήματα θεσμικής καθημερινότητας, ακόμη και σε σημαντικά θέματα, όπως ο ορισμός μιας θέσης στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, να παρατηρούνται τόσο μεγάλες καθυστερήσεις στις διαδικασίες. Οι πολίτες θέλουν να βλέπουν το κομμάτι των ευρωπαϊκών διαδικασιών να υλοποιείται με πολύ μεγαλύτερη ταχύτητα από ό,τι έχουμε συνηθίσει μέχρι σήμερα», απάντησε ο Κ. Πιερρακάκης, όταν ρωτήθηκε από τον Απ. Μαγγηριάδη (ertnews) αν επιτέλους η Ε.Ε μπαίνει σε τροχιά fast track λήψης αποφάσεων.
Θα ακολουθήσουν και άλλες, πολύ πιο δύσκολες αποφάσεις και δεν αναφερόμαστε μόνο στο Eurogroup αλλά σε όλα τα όργανα της Ε.Ε, από το Ευρωκοινοβούλιο μέχρι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, και σε όλα τα επίπεδα, από την άμυνα μέχρι την εξωτερική πολιτική. Πρόκειται για μια άσκηση μεγάλης δυσκολίας που απαιτεί άριστη προετοιμασία, ειλικρινή συνεργασία, αμοιβαίους συμβιβασμούς και σεβασμό στους κανόνες της διαφάνειας και του Διεθνούς Δικαίου. Ομως, δεν υπάρχει άλλος δρόμος, αν θέλει η Ευρώπη να δείξει την πραγματική δύναμη που έχει όταν είναι ενωμένη.
