Δεν παρουσιάζω συχνά κείμενα αναγνωστών που έρχονται στο «ταχυδρομείο» μου. Συνήθως, τους απαντώ προσωπικά. Ωστόσο, σήμερα θα κάνω την εξαίρεση, για έναν και μόνο λόγο: Νομίζω ότι οι συνεχείς καταγγελίες, η μόνιμη άρνηση και ο επιθετικός λόγος σε ό,τι αφορά στην περίθαλψή μας, σε ό,τι αφορά στις παροχές των Ταμείων μας, σε ό,τι αφορά στην υποδομή των νοσοκομείων έχει ξεπεράσει τα όρια της πραγματικότητας. Σίγουρα τα προβλήματα είναι μεγάλα. Αλλά και η στείρα άρνηση για όσα γίνονται - αυτά που δεν έγιναν μια εικοσαετία- είναι και άδικη και ανασταλτική.
Σήμερα θα διαβάσετε ένα «σημείωμα» που έλαβα χθες και το αντιγράφω κατά λέξη. Προέρχεται από γιατρό, που υπηρετεί σε νοσοκομείο – σε υποβαθμισμένη περιοχή. Διαθέτει όχι μόνον επιστημονικές περγαμηνές -από την Αμερική όπου υπηρέτησε πολλά χρόνια- για τις χειρουργικές ικανότητές του, αλλά και μαρτυρίες εκατοντάδων ασθενών, οι οποίοι ομολογούν την αποτελεσματικότητά του. Δεν μπορώ να αναφερθώ στις πολιτικές του προτιμήσεις. Πάντως, ως το 2019 δεν είχε ψηφίσει ποτέ υπέρ της Ν.Δ.
«Με αυτόν τον λαό», μου γράφει, «έχω αρχίσει και λυπάμαι τους εχέφρονες πολιτικούς. Αλλά τι λέω, αφού το ίδιο συμβαίνει και στο ΕΣΥ. Ρίχνουνε χρήμα στον Πίθο των Δαναΐδων και οι υποκριτές πολιτικοί και οι ψευτοδημοσιογράφοι ζητάνε κι άλλα κι άλλα. Λες και κανείς δεν ξέρει ότι τα παιδιά μας στο εξωτερικό έρχονται όλα πίσω στην Ψωροκώσταινα για να κάνουν εξετάσεις και να τους δει ένας γιατρός. Ο Γιάννης -ο γιος μου-. με την καλύτερη ιδιωτική ασφάλεια από τη δουλειά του, περιμένει, αδιαμαρτύρητα, με τις ώρες, στα σούπερ ιδιωτικά νοσοκομεία της Νέας Υόρκης για να τον δουν. Ετσι είναι τα επείγοντα σε όλη τη Γη. Το ελληνικό δημόσιο ΕΣΥ λειτουργεί και δίνει τα καλύτερα φάρμακα και υλικά με αφθονία, από οποιαδήποτε άλλη χώρα στη Γη. Φυσικά και πρέπει να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις (όπως κάνουν στον στρατό), να κλείσουν και νοσοκομεία που υπάρχουν για να εξυπηρετούνται οι τοπικοί κομματάρχες. Να γίνει επιτέλους ο υγειονομικός χάρτης …
Καλά, γράψε μου, αν τον δεις…
Εβλεπα τον άθλιο δήμαρχο (σ.σ.: παραλείπω το νησί) να βρίζει τον Γεωργιάδη σε κανάλι (σ.σ. παραλείπω και το κανάλι) και μου ήρθε να σπάσω την τηλεόραση. Δεν υπάρχει λύση στην Ελλάδα ….
Τέλος, σου λέω ότι αν κουραστεί από όλα αυτά, και κυρίως την αχαριστία, και την κοπανήσει αυτός που λένε “Κούλης”, τότε, να μου το θυμάσαι: Αλίμονό μας.
Εγώ φωνάζω (όπως και εσύ), αλλά κανείς δεν ακούει. Η κυβέρνηση φρενάρει… κωλώνει, σαν να φοβάται μπροστά στη λαϊκή οργή. Ομως, μελέτησε (de profundis) την τελευταία αξιολόγηση Moody’s και θα δεις εκείνα που δεν καταλαβαίνουν οι λαϊκιστές.
Τέλος, οι λέξεις αριστεία, αξιοκρατία δεν ακούγονται πουθενά. Γιατί να ακούγονται; Την ΙΕΡΑΡΧΙΑ κατάργησαν οι λαϊκιστές».
Είναι από εκείνες τις φορές που ακούω προσεκτικά. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν βρίσκω κάτι που πρέπει να προσθέσω…
