ΚΟΜΜΑΤΙ, νωρίς, για να αξιολογήσει κανείς τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης, που έγινε χτες το απόγευμα. Δηλαδή, αν χρήσιμοι υπουργοί βρίσκονται στην κατάλληλη θέση. Ωστόσο, πιστεύω ότι είναι ώρα να απαλείψουμε από το πολιτικό μας λεξιλόγιο όσες λέξεις χρησιμοποιήσαμε, τα περασμένα 40 χρόνια, δίνοντας έμφαση στις κυβερνητικές αλλαγές -ανασχηματισμός δομικός, σαρωτικός, αναδόμηση διαρθρωτική, θεμελιακή- που, συν τοις άλλοις, είχαν κοινό χαρακτηριστικό την εναλλαγή των προσώπων, σε ρυθμό, «φύγε εσύ, έλα εσύ».
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ μάς υπενθυμίζει ότι οι συχνοί ανασχηματισμοί είναι σαν πρωθυπουργικό στοίχημα που «βγαίνει ή δεν βγαίνει». Εντέλει, προσδίδει πρωθυπουργική αδημονία για το αποτέλεσμα, αν όχι και ανασφάλεια. Γεγονός παραμένει ότι δεν πρέπει να προσδοκούμε από τον πολιτικό που τοποθετείται σε υπουργικό θώκο να αποδώσει, στο χαρτοφυλάκιο που του ανατίθεται, τα μέγιστα μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ υπόψη μας ότι η Δημόσια Διοίκηση έχει γράψει μεν περίπου δύο αιώνες ιστορία, η τάξη, η χρηστή διοίκηση, η αξιολόγηση, η αξιοκρατία είναι δύσκολα επιτεύγματα. Κάθε υπουργείο είναι ένα καράβι, που όσο γερός κι έμπειρος να είναι ο καπετάνιος, οι σκουριασμένες μηχανές του δεν θα του επιτρέψουν «να τρέξει». Η άμεση θεραπεία των χρόνιων παθογενειών του Δημόσιου ή το βαθύ κράτος -που βαθύτερο δεν γίνεται- χρειάζονται μακρά… θητεία μάγου .
ΙΣΩΣ, θα έπρεπε να γίνει έρευνα για το πολιτικό προσωπικό που αναλαμβάνει κυβερνητικές θέσεις. Δηλαδή, στο Ελληνικό Κοινοβούλιο περισσεύουν δικηγόροι, πολιτικοί μηχανικοί, γιατροί και άλλες ειδικότητες. Είναι προς όφελος της διακυβέρνησης, όταν αναλαμβάνει υπουργείο/υφυπουργείο κάποιος σχετικός με το αντικείμενο; Κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου σχολιάζοντας την κατάσταση στο τομέα της Υγείας, μου είχε πει: «Δεν αλλάζω υπουργό Υγείας. Γιατί; Επειδή κοιτάζει τη δική μου». Είναι και αυτό μια άποψη.
ΔΕΝ ΞΕΡΩ αν εισάγεται πολιτικός νεωτερισμός αλλά, χθες, άκουσα να προσδιορίζεται ο ανασχηματισμός ως στοχευμένος. Δύσκολα θα υπάρξει διαφωνία, όταν έμειναν στη θέση τους έντεκα υπουργοί -σε δέκα υπουργεία, χωρίς ούτε αλλαγή υφυπουργού- και τοποθετήθηκαν νέοι και έμπειροι να αντιμετωπίσουν την ακρίβεια -η δυσκολία των πολιτών αποτυπώθηκε εναργώς στην κάλπη- τα αγροτικά προβλήματα στον πρωτογενή τομέα, την καταστροφή στη Θεσσαλία, που άλλοτε αποκαλούσαμε «σιτοβολώνα της Ελλάδας». Η κλιματική κρίση απέδειξε ότι ο σιτοβολώνας εύκολα γίνεται… ορυζώνας, με το νερό να έχει μεταβάλει μεγάλες εκτάσεις γης σε λάσπη.
ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ οι πρώτες ώρες και όλοι ευχόμαστε το νέο σχήμα να αποδώσει καρπούς. Πιστεύω ότι δεν θα ακούσουμε μεγαλοστομίες. Δεν αρέσουν και στον πρωθυπουργό. Και όποιος αναφερθεί σε όραμα, να ξέρει ότι μετράει το σχέδιο. Και το σχέδιο χρειάζεται αποτελεσματικότητα. Και αποτελεσματικότητα απαιτεί δουλειά, δουλειά, δουλειά. Και… λίγα λόγια.
