Η λειψυδρία έχει αναδειχθεί σε μείζον κοινωνικό ζήτημα φέτος το καλοκαίρι στον ιταλικό Νότο, πυροδοτώντας και πολιτικές διαμάχες. Στη Σικελία, για παράδειγμα, ξέσπασε ενδο-δεξιός εμφύλιος ανάμεσα στον περιφερειάρχη Ρενάτο Σκιφάνι και τον προκάτοχό του Νέλο Μουζουμέτσι, σημερινό υπουργό Πολιτικής Προστασίας της κυβέρνησης Μελόνι, για το ποιoς ευθύνεται περισσότερο για την έλλειψη έργων υποδομής και ποιoς άφησε πίσω του άδεια ταμεία και ξεραμένη γη.

Σε δραματικούς τόνους περιέγραψε την έλλειψη υδάτινων πόρων και η περιφερειάρχης της Σαρδηνίας, Αλεσάντρα Τόντε, ζητώντας συστράτευση όλων των πολιτικών δυνάμεων, των εμπειρογνωμόνων και της κοινωνίας προκειμένου να εφαρμοστεί ένα πρόγραμμα έκτακτης ανάγκης στο δεύτερο μεγαλύτερο νησί της Μεσογείου, μετά την «αδελφή» Σικελία, που αντιμετωπίζει ανάλογα προβλήματα.

Με την αγροτική κρίση να έχει εξαπλωθεί σε όλο τον ιταλικό Νότο και τις βάνες να έχουν στεγνώσει σε πολλές περιοχές της Σικελίας (όπου ο τρύγος ξεκίνησε δύο εβδομάδες νωρίτερα), oι τοπικές αρχές ρίχνουν στο τραπέζι λύσεις απελπισίας. Μια από αυτές είναι να… μεταφερθούν τα ψάρια κάποιων λιμνών της Σικελίας σε άλλες λίμνες (συγκεκριμένα των Ραγκολέτο και Αντσίπα στις λίμνες Λεντίνι και Νεμπρόντι), προκειμένου με τα νερά των πρώτων να αρδευτούν τα χωράφια! Κόκκινη κάρτα σε αυτό το τρελό σχέδιο ύψωσε η Legambiente, η ισχυρότερη οικολογική οργάνωση της Ιταλίας με ρίζες στο αντιπυρηνικό κίνημα της δεκαετίας του 1970, προειδοποιώντας ότι θα πληγούν προστατευόμενα συστήματα Natura, χωρίς να υπάρχει εγγύηση για το αποτέλεσμα.

Στο μεταξύ, η ένωση αγροτικών συνεταιρισμών Legacoop ανακοίνωσε ότι όλες οι περιφέρειες του ιταλικού Νότου έχουν γονατίσει από την ξηρασία (Σικελία,Σ αρδηνία, Καλαβρία, Βασιλικάτα, Απουλία), με αποτέλεσμα ο αγροτικός τομέας να υποστεί ζημιές 4 δισ. ευρώ και να χαθούν 33.000 θέσεις εργασίας μόνο στο πρώτο τρίμηνο του 2024.