Ερχονται μέρες που δεν ξέρεις ποιο είναι χειρότερο. Το γεγονός ότι εν έτει 2025 σκοτώνονται άνθρωποι στην Κρήτη για μια «βεντέτα», που στην ουσία είναι ξεκάθαρο έγκλημα, ή ότι ένας 23χρονος στη Χαλκίδα μαχαιρώθηκε μέχρι θανάτου για μία ομάδα;
Υπάρχουν και άλλα που συναγωνίζονται τις πρώτες θέσεις στη λίστα της φρίκης. Οπως ότι μια ομάδα χουλιγκάνων στη Θεσσαλονίκη διαδήλωνε υπέρ των δολοφόνων του Αλκη Καμπανού. Αραγε σήμερα, που ξεκινά μια άλλη δίκη, αυτή τη φορά στην Αθήνα για τη δολοφονία του Γιώργου Λυγγερίδη θα βρεθούν άλλοι οπαδοί έξω από το δικαστήριο για να υπερασπιστούν τους δράστες; Μπορεί.
Η προσπάθεια να εξηγηθεί η βία, ο φανατισμός και η ευκολία με την οποία κάποιος αρπάζει ένα πιστόλι ή ένα μαχαίρι για να εξοντώσει αυτόν που θεωρεί αντίπαλο δεν είναι εύκολη. Για την ακρίβεια, είναι σχεδόν αδύνατη για τον μέσο πολίτη. Χρειάζονται ειδικοί επιστήμονες, από εγκληματολόγους μέχρι ψυχαναλυτές, για να εξηγήσουν τη διαδρομή που οδηγεί άγουρα παιδιά στην εγκληματικότητα και την οπαδική βία και ενήλικες άντρες στον Μεσαίωνα. Σίγουρα πολλά μπορούν να ειπωθούν για το κοινωνικό και οικονομικό υπόβαθρο, για τους προληπτικούς και κατασταλτικούς μηχανισμούς, για τον ρόλο της εκπαίδευσης, για το κράτος πρόνοιας ή το σωφρονιστικό σύστημα. Το μόνο που παραμένει δεδομένο είναι πως όταν φθάσει η στιγμή που επεμβαίνει η Αστυνομία το παιχνίδι έχει σχεδόν χαθεί. Η δουλειά πρέπει να έχει γίνει νωρίτερα και οι οικογένειες έχουν τεράστιο ρόλο. Οχι μόνο πριν από το έγκλημα, αλλά και μετά. Κυρίως μετά.
Την ώρα που τα δημοσιογραφικά ρεπορτάζ μεταδίδουν εικόνες από το φονικό στη Χαλκίδα αλλά και οργισμένες υποσχέσεις από την Κρήτη για αντίποινα, δηλαδή για να συνεχιστεί ο κύκλος του αίματος και να κλείσουν και άλλα σπίτια, οι γονείς του Αλκη Καμπανού συγκλονίζουν με τη δύναμη της ψυχής τους. Χωρίς κραυγές, χωρίς να παρακινούν σε εκδίκηση για τον φόνο του γιου τους, αφήνονται στα χέρια της Δικαιοσύνης και καταδικάζουν τα λαϊκά δικαστήρια που κάποιοι ανεγκέφαλοι επιχείρησαν να «στήσουν» με πέτρες και ξύλα έξω από το δικαστήριο.
«Να μην κατηγορούμε πάντα την Πολιτεία για τα άσχημα που συμβαίνουν. Πρώτα είναι η οικογένεια – γι’ αυτή τη σημερινή παρουσία τους ευθύνες έχουν οι οικογένειές τους», είπε η μητέρα του Αλκη. «Τα παιδιά αυτά έχουν πάρει τον στραβό δρόμο. Κάποιοι άλλοι θα πρέπει να τους δείξουν ότι κάτι λάθος κάνουν. Δεν πρέπει να υπάρχουν τιμητές εγκλημάτων», είπε ο πατέρας. Βαθιά υπόκλιση.
