ΛΕΦΤΟΔΕΝΤΡΑ, ως γνωστόν, δεν υπάρχουν. Ομως, ο Αλέξης Τσίπρας επιστρέφει στο 2014 τάζοντας ξανά στους πάντες τα πάντα με ένα νέο πρόγραμμα Θεσσαλονίκης, το οποίο κοστολογείται με 13 δισ. ευρώ, ποσό που δεν μπορεί να καλυφθεί ακόμα κι αν ανοίξει για να φορολογήσει τις τραπεζικές θυρίδες βάζοντας «πατριωτική εισφορά» στα κοσμήματα των πλούσιων κυριών.
Μία ακόμα «κρυφή ατζέντα» από ένα νεοσύστατο κόμμα με παλιό αρχηγό που δεν άλλαξε με το rebranding, χρησιμοποιεί μία αναπαλαιωμένη συνταγή λαϊκισμού και ανέξοδων υποσχέσεων και όταν μιλά για αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου και δίκαιη κατανομή εννοεί μία νέα υπερφορολόγηση ξεκινώντας από τα τιμαλφή στις θυρίδες.
ΟΜΩΣ, οι αστήρικτες, ακοστολόγητες εξαγγελίες Τσίπρα, σε συνδυασμό με τα κρυφά σχέδια και τις αδιευκρίνιστες προθέσεις, που προφανώς δεν περιορίζονται στο να ανοίξουν τις τραπεζικές θυρίδες για να καταγράψουν και να φορολογήσουν τα πάντα, γίνονται πλέον αντιληπτές από τη συντριπτική πλειονότητα της κοινής γνώμης, η οποία δεν είναι εύκολο να εξαπατηθεί για δεύτερη φορά.
Ο ΑΛΕΞΗΣ ΤΣΙΠΡΑΣ δεν είναι πλέον ο πρωτοεμφανιζόμενος πολιτικός του 2012 και του 2014 που, όπως κάποιοι έλεγαν τότε, «και δύο από τα δέκα που λέει να κάνει, καλά είναι». Είναι ο πρωθυπουργός που άλλα έλεγε και άλλα έκανε. Είναι εκείνος που έκανε μια καταστροφική διαπραγμάτευση, διενήργησε ένα αχρείαστο δημοψήφισμα και στο τέλος υπέγραψε ένα τρίτο Μνημόνιο, πιο βαρύ από τα προηγούμενα. Από την κατάργηση των Μνημονίων και της λιτότητας με έναν νόμο και ένα άρθρο που υποσχόταν το 2015, σήμερα εξαγγέλλει λεφτά και δωρεάν μετακινήσεις για όλους, κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων και ό,τι άλλο επινοήσει πως μπορεί να του αποκομίσει ψήφους.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ, η Νέα Δημοκρατία δεν μπαίνει σε διαγωνισμό πλειοδοσίας. Εχει συγκεκριμένο, κοστολογημένο πρόγραμμα που επιστρέφει στην κοινωνία ένα μέρισμα από την ανάπτυξη. Οπως λέει ο Κωστής Χατζηδάκης, «με αυτό το πρόγραμμα θα ζητήσουμε από τους Ελληνες πολίτες να μας εμπιστευθούν για μια τρίτη κυβερνητική θητεία. Θα υπάρξουν, αναμφίβολα, κόμματα που θα υποσχεθούν περισσότερα. Ο Αλέξης Τσίπρας παραμένει ίδιος, με το ίδιο ύφος και τα ίδια δισεκατομμύρια. Και ο Νίκος Ανδρουλάκης τον κατηγορεί ότι τον αντιγράφει, άρα θα εμφανιστεί ως «Τσίπρας νούμερο 2». Με άλλα λόγια, η ιστορία επαναλαμβάνεται ως φάρσα.
