Δύο έφηβοι στέκονται αντικριστά και κοιτάζονται επίμονα. Τριγύρω δεκάδες κινητά καταγράφουν κάθε τους κίνηση. Μοιάζουν έτοιμοι να ανταλλάξουν γροθιές. Ξαφνικά ο ένας αρχίζει να χορεύει. Ο άλλος απαντά με μία πόζα. Το πλήθος ξεσπά σε χειροκροτήματα και γέλια. Είναι μια «μάχη αύρας».
Το trend εξαπλώνεται τους τελευταίους μήνες σε πόλεις της Λατινικής Αμερικής. Οι διαγωνιζόμενοι, έφηβοι και νεαροί ενήλικες, προσπαθούν να κερδίσουν το κοινό με χορευτικές φιγούρες, γκριμάτσες και αναφορές σε memes του Διαδικτύου. Στις αναμετρήσεις αρκούν μία πλατεία κι ένα ηχείο. Δεν υπάρχουν κανόνες και κριτές. Νικητής είναι εκείνος που δείχνει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και προκαλεί τις περισσότερες επευφημίες – και αυτό είναι το έπαθλο.
Η νέα μόδα συνδέεται με τον όρο «aura farming», που συμπεριλήφθηκε πέρυσι στο λεξικό του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Αναφέρεται στην προσπάθεια κάποιου να επιδείξει την «αύρα» του: το cool στιλ, την ήρεμη δύναμη που εκπέμπει, συλλέγοντας πόντους όπως στα βιντεοπαιχνίδια.
Πηγή του φαινομένου θεωρούνται τα viral βίντεο του 11χρονου Ινδονήσιου Ραγιάν Αρκάν Ντίκα πριν από δύο χρόνια, ο οποίος χόρευε με άνεση με μαύρα γυαλιά στην πλώρη μιας βάρκας στη διάρκεια παραδοσιακών αγώνων. Απέκτησε χιλιάδες ακολούθους στα σόσιαλ μίντια και ορίστηκε «πρέσβης τουρισμού» στη γενέτειρά του.
Κάποιοι απορρίπτουν τις μάχες αύρας ως «ένα ακόμη ανόητο παιχνίδι μιας αργόσχολης νεολαίας χωρίς ίχνος σοβαρότητας». Τοπικοί άρχοντες απαγορεύουν τις μάχες αύρας ως σημάδι παρακμής.
Αλλοι- ανάμεσά τους ψυχολόγοι και κοινωνιολόγοι- βλέπουν πίσω από τις αλλόκοτες διασκεδαστικές μονομαχίες, που θυμίζουν παλιούς διαγωνισμούς ραπ και breakdancing, μία ευκαιρία για τους νέους να αφήσουν τις οθόνες στο σπίτι και να βγουν έξω να κοινωνικοποιηθούν. Βλέπουν την ανάγκη για σύνδεση τετ α τετ, χωρίς τη μεσολάβηση του Διαδικτύου, όπως παλιά.
