Παρά τις προσπάθειες που γίνονται στο πεδίο του «πολέμου», δηλαδή εκεί όπου διαμορφώνονται οι τελικές τιμές για τον καταναλωτή, υπάρχουν ακόμα πολλές μάχες που πρέπει να δοθούν στα μετόπισθεν.

Οι επισημάνσεις που έκανε η διοικήτρια της Ανεξάρτητης Αρχής Ελέγχου Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, Δέσποινα Τσαγγάρη (ΣΚΑΪ), έχουν πραγματικά ιδιαίτερο ενδιαφέρον, επειδή αφορούν τόσο τους δικαιολογημένους όσο και τους αδικαιολόγητους λόγους που υπάρχουν πίσω από τις αυξημένες τιμές. Είναι λοιπόν εντυπωσιακό ότι τον Ιανουάριο ο πληθωρισμός στα σούπερ μάρκετ καταγράφηκε από το ΙΕΛΚΑ στο 2,45%, με το ποσοστό αυτό να οφείλεται σχεδόν αποκλειστικά (2,1%) σε τρεις μόνο κατηγορίες: το μοσχάρι, τα σοκολατοειδή και τον καφέ!

Το κοινό που έχουν και οι τρεις αυτές κατηγορίες είναι ότι η τιμή τους διαμορφώνεται κυρίως από εξωγενείς παράγοντες. Στην περίπτωση των βοοειδών, η πρώτη μεγάλη αλήθεια είναι ότι εισάγουμε το 85% με 90% του μοσχαρίσιου κρέας που καταναλώνουμε. Η δεύτερη όμως αλήθεια είναι ότι οι τιμές στην Ελλάδα είναι πολύ υψηλότερες από τις αντίστοιχες τιμές στην Ευρώπη. «Αρα κάτι συμβαίνει που πρέπει να επιλύσουμε. Η πρώτη ανάγνωση δεν αφορά στα σούπερ μάρκετ, αλλά το ενδιάμεσο κομμάτι. Εχω ξεκινήσει μια διαδικασία, ξέρω πολύ καλά τι πρέπει να γίνει, χρειάζονται πολλά εργαλεία και σε αυτό θα έχω και την αμέριστη βοήθεια της ΑΑΔΕ», είπε η κ. Τσαγγάρη προαναγγέλλοντας παρεμβάσεις στους ενδιάμεσους κρίκους της αλυσίδας.

Είναι γεγονός πως η ελληνική αγορά έχει πολλές παθογένειες, οι οποίες δεν εμφανίζονται ξαφνικά στα ράφια. Στη σοκολάτα και τον καφέ οι τιμές διαμορφώνονται χρηματιστηριακά, αλλά η «ελληνοποίησή τους» συμπίπτει μόνο όταν αυξάνονται και όχι όταν πέφτουν. Ο,τι δηλαδή ακριβώς συμβαίνει και στα πρατήρια, όπου όταν η τιμή στο μπρεντ ανεβαίνει, ακαριαία αναπροσαρμόζεται και η τιμή στην αντλία. Οταν όμως μειώνεται, μπορεί να περάσουν ακόμα και εβδομάδες για να αλλάξουν τα «ταμπελάκια».

Αυτό το σύστημα της χρονοκαθυστέρησης, τόσο βολικό για όλους εκτός από τους καταναλωτές, κάποια στιγμή πρέπει να καλυφθεί. Οπως έγινε με το «κενό ΦΠΑ» που μειώνει τα έσοδα για το κράτος και πλέον άρχισε να τιθασεύεται, έτσι πρέπει να γίνει και με το «κενό χρόνου» που επιβαρύνει αποκλειστικά και μόνο τους πολίτες.