ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ στη Γάζα είναι μία από τις μεγαλύτερες ντροπές του παγκόσμιου πολιτισμού. Δεν είναι πλέον μόνο θέμα «μιας κάποιας πρωτοβουλίας» του Ισραήλ ή των Παλαιστινίων, των ΗΠΑ ή των Ευρωπαίων που -και αυτοί- μακάριοι προσεύχονται στον άγνωστο θεό της ειρήνης να τελειώσει ο πόλεμος. Είναι άλλο πράγμα η ακραία -σε βαθμό απανθρωπιάς- υπεράσπιση της μίας ή της άλλης πλευράς, του Ισραήλ ή της εξουσίας της Χαμάς στους λιμοκτονούντες κατοίκους της Γάζας και άλλο να κλείνεις τα μάτια σου μπροστά στη στυγνή πραγματικότητα του πολέμου και του θανάτου από την πείνα.
ΟΧΙ ΛΟΓΩ αδυναμίας του φυσικού περιβάλλοντος ή μιας καταστραμμένης οικονομίας, αλλά επιβεβλημένης πείνας. Ενός λιμού ως εργαλείου εξόντωσης της ανθρώπινης ζωής. Οι New York Times επεσήμαναν πριν από λίγα 24ωρα ότι το υπουργείο Υγείας της Γάζας έχει αναφέρει περισσότερους από 40 θανάτους που σχετίζονται με την πείνα μόνο εντός του τελευταίου μηνός, συμπεριλαμβανομένων 16 παιδιών, και 111 από την έναρξη του πολέμου, εκ των οποίων τα 81 ήταν παιδιά. Οι εικόνες είναι συγκλονιστικές. Σκελετωμένοι άνθρωποι, λιπόσαρκα παιδιά με άδεια μάτια και τα οστά τους να διαγράφονται στο δέρμα τους σαν χάρτης της παγκόσμιας ντροπής.
ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 21 μήνες πολέμου που ξεκίνησε από τη συγκλονιστική βαρβαρότητα της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου 2023. Η Χαμάς, κατά τα φαινόμενα, έχει νικηθεί. Οι στόχοι του Ισραήλ δεν φαίνεται πλέον να είναι στρατιωτικοί, αλλά κυρίως κατά του πληθυσμού. Η Χαμάς, ημιθανής, με όλους τους ηγέτες της νεκρούς και με τον βασικό της υποστηρικτή, το Ιράν, να έχει δεχθεί συντριπτικά χτυπήματα, δεν έχει πολλά περιθώρια αντίδρασης.
ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ κατηγορεί τη Χαμάς ότι έχει επινοήσει το αφήγημα περί λιμού λεηλατώντας φορτηγά ανθρωπιστικής βοήθειας και διακόπτοντας τη διανομή της στους κατοίκους της Γάζας. Κατηγορεί επίσης τα Ηνωμένα Εθνη και άλλες ανθρωπιστικές οργανώσεις που ελέγχονται ή συνεργάζονται με τον ΟΗΕ ότι δεν επιτρέπουν τη διανομή της ανθρωπιστικής βοήθειας που έχει σωρευτεί στην πλευρά της Γάζας, στα συνοριακά περάσματα, διότι ο διεθνής οργανισμός θέλει οπωσδήποτε να την παραδώσει στα στελέχη της Χαμάς, κάτι που είτε δεν επιτρέπει το Ισραήλ είτε έχει επιβάλει στον ΟΗΕ η Χαμάς τρομοκρατώντας όσους παίρνουν αποφάσεις για λογαριασμό του διεθνούς οργανισμού.
Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ κοινότητα θα πρέπει να αναλάβει τώρα μια ολοκληρωτική πρωτοβουλία. Οχι θεατρινίστικη, από αυτές που συνηθίζει η Ευρώπη για να χαϊδεύει τις αυταπάτες της. Είναι πολύ δύσκολο και όλες οι ψύχραιμες κυβερνήσεις το γνωρίζουν. Αν δεν υπήρχε ο Τραμπ, ίσως οι ΗΠΑ να ήταν η μόνη ελπίδα για να πιέσουν με όλους τους τρόπους -δυνατούς και αδύνατους- τη Χαμάς να υπογράψει εκεχειρία. Να απομονώσει τον Νετανιάχου και την ακροδεξιά του κλίκα. Το ζητά και ο ίδιος ο ισραηλινός λαός όπως δείχνουν και οι διαδηλώσεις που οργανώνει σχεδόν καθημερινά στη Χάιφα, το Τελ Αβίβ και σε άλλες πόλεις. Μια νέα παλαιστινιακή ηγεσία θα ήταν μια κάποια αρχή. Και ας ακολουθούσε και το Ισραήλ…
