ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ του Ευρωπαϊκού Συμβούλιου, στις Βρυξέλλες, δεν απέδωσαν συγκεκριμένα μέτρα αντιμετώπισης της παράνομης-παράτυπης μετανάστευσης. Ηταν κύριο -αν όχι το κυριότερο- ζήτημα της Συνόδου των «27», όπως, άλλωστε, απέδειξαν οι επιπτώσεις στις εκλογές σε Γερμανία, Ολλανδία, Αυστρία, Γαλλία. Είναι από τα κυριότερα ζητήματα και της εσωτερικής μας πολιτικής. Οι πολυδιαφημιζόμενες και πολυαναμενόμενες «καινοτόμες λύσεις» παραπέμφθηκαν, επί το ευρωπαϊκότερο, σε «ευθετότερο χρόνο».
Η ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ανάθεση της διαδικασίας του ασύλου σε τρίτες χώρες αντιμετωπιζόταν, πάντοτε, «ως μη θέμα». Ηδη, άνοιξε. Την Τετάρτη, παραμονή της συνόδου των 27 ηγετών, που είχε δημιουργήσει «συγκρατημένη αισιοδοξία», μήπως υπάρξει καταρχήν «λελογισμένη συμφωνία κοινής αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης», έφταναν στο Shengiin και στο Gjader οι πρώτοι δεκαέξι «ένοικοι» των κέντρων μετανάστευσης που τελούν υπό ιταλική δικαιοδοσία (!) στην αλβανική επικράτεια. Απόρροια της διμερούς συνεργασίας Ιταλίας – Αλβανίας!
ΟΠΩΣ ΔΗΛΩΣΕ στην ιταλική Γερουσία η Τζόρτζια Μελόνι, «η Ιταλία γίνεται το πρότυπο στη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, συμβάλλοντας στη βελτίωση της κατάστασης, σε όλη τη Μεσόγειο». Τι σημαίνει; Παρέχεται η διαδικασία ασύλου στην Αλβανία αλλά με τους όρους και τους κανόνες της ιταλικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Πιο πλατύ χαμόγελο της Ιταλίδας πρωθυπουργού δεν είχε καταγράψει κάμερα έως τώρα, από αυτό στο πλάι του Ράμα, στα εγκαίνια των δομών «κράτησης».
ΑΛΛΑ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ της Ολλανδίας Γκέερτ Βίλντερς το τερμάτισε: Εχει ήδη προχωρήσει σε συζητήσεις, και βρίσκονται σε καλό στάδιο, με το καθεστώς της Ουγκάντα για να αναλάβει τη διαδικασία απόδοσης ασύλου στους Αφρικανούς που ζητούν άσυλο. Η Ολλανδία θα καταβάλλει ισχυρή οικονομική αποζημίωση. Αφήνω ασχολίαστο ότι από το 1986 πρόεδρος της Ουγκάντα παραμένει ο πολυχρονεμένος Γουέρι Καγκούτα Μουσεβένι…
ΑΛΛΑ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ της Συνόδου αναδείχθηκε ο Πολωνός πρωθυπουργός Ντόναλτ Τουσκ -ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου- που ζήτησε «προσωρινή αναστολή ασύλου» στα σύνορα της χώρας του με τη Λευκορωσία. Οπότε, κάτι «η απαίτηση των εξαιρέσεων υποδοχής», κάτι το διμερές πρωτόκολλο Μελόνι-Ράμα, τίθεται, πλέον, ανοικτά το ζήτημα αν αυτές «οι διευθετήσεις» μπορούν να επιλύσουν το πρόβλημα των παράνομων ροών και των αιτούντων άσυλο, ως κοινή ευρωπαϊκή λύση ή με διμερείς συμφωνίες.
Ο Κ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ φάνηκε διστακτικός, αν η λύση Μελόνι μπορεί να εφαρμοστεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Οταν η Μελόνι βρήκε την Αλβανία για εναπόθεση των «παράνομων μεταναστών», ο καθένας από τους υπόλοιπους «26» θα αναζητήσει με διμερή συμφωνία χώρα ανάληψης της διαδικασίας; Και όταν αποκλείονται, πού θα κατευθύνονται;
ΕΝΤΕΛΕΙ, με όσα ακούστηκαν, το ελάχιστο που μπορεί να κάνει η γραφειοκρατία και η νομενκλατούρα των Βρυξελλών -τόσο πρόθυμα αποδέχονται «καταγγελίες» από ΜΗΚΥΟ ότι η Ελλάδα «σπρώχνει πίσω μετανάστες» ή τους «πνίγει»- είναι να ζητήσει «συγνώμη» για τον διασυρμό της χώρας που σώζει χιλιάδες ανθρώπους από τη θάλασσα. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν ψάχνει για αλβανικά στρατόπεδα ούτε ουγκαντέζικα. Δεν ζητά εξαιρέσεις αποδοχής μεταναστών.
Η Ελλάδα φυλάσσει, με συνέπεια και αφοσίωση, τα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
