Σκεφτείτε να είχε κατορθώσει ο Τσίπρας, Ιούλιος 2015, να βγάλει την Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ενωση. Δεν θα θρηνούσε, βέβαια, η σύντροφός του. Θα ήταν ευτυχής που η Ελλάδα θα ήταν ο παρίας της Ευρώπης αλλά ευτυχέστερος ο Γιάνης Βαρουφάκης που εισπράττοντας «το φιλοδώρημα» του Σόιμπλε για την έξοδο, θα έλεγε στη σύζυγό του: «Αγάπη μου, σήμερα έγινα… Ζολώτας με το κρυπτονόμισμά μου».
Κλειστές τράπεζες και ουρές «χαρούμενων» συνταξιούχων θα έπαιρναν με δελτίο ζάχαρη και καφέ παρηγοριάς, που -υποθέτω- από ιδεολογική αλληλεγγύη θα έστελνε ο Μαδούρο, «φίλος» του Νίκου Παπά, φίλου του Πετσίτη. Για πετρέλαιο, ούτε λόγος. Και σιγά που θα πέφταμε στην ανάγκη του! Θα κόβαμε μονέδα στο Νομισματοκοπείο..
ΘΑ ΤΕΛΕΙΩΝΕ ο εφιάλτης εδώ; Οχι. Η Ελλάδα, με Τσίπρα και Καμμένο, «έξω από το ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Αλλά ο Ερντογάν, ως Καπουδάν πασάς, θα αρμένιζε στο Αιγαίο, σαν σε κρουαζιέρα. Αμυνα με σαπάκια δεν κάνεις. Ωστόσο, ο Τσίπρας με το Αιγαίο χωρίς θαλάσσια σύνορα, θα είχε αυξήσει της Ελλάδας τον πληθυσμό κατακόρυφα: Γηγενείς και ξένοι συμποσούμενοι, περί τα δεκαπέντε εκατομμύρια – και συντηρητικά το γράφω. Τότε, εξάπαντος η υπουργός Φωτίου θα έφτιαχνε λαμαρίνες με γεμιστά να τους ταΐσει, η δε υπουργός Χριστοδουλοπούλου θα τους έπαιρνε στο σπίτι της με τον Δρίτσα, καθώς είχαν διορίσει την κόρη τους και ένα κρεβάτι περίσσευε. Το χειρότερο ήταν πως ούτε ο Πούτιν δεν έδωσε στον Τσίπρα το απάνεμο λιμάνι που του ζήτησε. Τρομοκρατημένος τηλεφώνησε στον Ολάντ να τον συμμαζέψει!
ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, που φτάσαμε, σκούντα-βρόντα, στο τέλος της πρώτης φοράς Αριστερά, Ιούλιο 2019. Ο Μητσοτάκης ξεκίνησε, συστηματικά, την αναγέννηση της χώρας. Σκεφτείτε τι θα κάναμε, αν η Ελλάδα ήταν εκτός Ευρωπαϊκής Ενωσης, με τον Covid. Εξω από το ΝΑΤΟ, με χιλιάδες μετανάστες-στρατευμένους της Τουρκίας να πολιορκούν τον Εβρο. Σκεφτείτε την Ελλάδα χωρίς εταίρους και συμμάχους, περί πεπτωκυία σε διεθνή ανυποληψία, με μόνο σύμμαχο τα Σκόπια λόγω της ονοματοδοσίας Τσίπρα, ως μεγάλου χορηγού.
ΥΣΤΕΡΑ ΑΠΟ ΟΛΑ αυτά ασχολούμεθα με το ζήτημα της επισύνδεσης, επειδή «κόβεται» ο Τσίπρας να ισοφαρίσει το «δημοκρατικό» παρελθόν της διακυβέρνησής του, ενώ ο Ανδρουλάκης δεν τολμά να πάει να πληροφορηθεί τον λόγο που η εισαγγελέας διέταξε την επισύνδεση του τηλεφώνου του, γιατί μετά θα αναγκαστεί να τον πει δημόσια; Και πρέπει να πάρουμε στα σοβαρά την ευαισθησία του Τσίπρα που παρακολουθούσε τους υπουργούς του -και όχι μόνον- και τον Ανδρουλάκη που νομίζει ότι βρήκε ζήτημα να ψηφοθηρήσει; Να ελεγχθεί άμεσα και θεσμικά και να αποκοπεί ό,τι σάπιο στην ΕΥΠ και μετά να την αφήσουν να κάνει τη δουλειά της. Η εμπλοκή της σε κομματικά παιχνίδια βλάπτει την ασφάλεια της χώρας.
ΣΕ ΛΙΓΟ «ο στρατηγός χειμώνας θα είναι ante portas». Ενα το ζητούμενο: Να ετοιμαστεί η κυβέρνηση να τον αντιμετωπίσει δυναμικά. Αυτό απαιτούν οι πολίτες, προβληματισμένοι. Γι’ αυτό επέλεξαν τον Μητσοτάκη πρωθυπουργό. Oσο για Τσίπρα, Ανδρουλάκη; Ας τους αφήσει στην κρίση των πολιτών. Εχει σοβαρότερα να κάνει.
