«Ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»: «Αφού εσύ δεν ξέρεις ποιος είσαι, γιατί ρωτάς εμένα να σου πω;». Αυτός ο διάλογος είχε γίνει μπροστά στους πολίτες που περίμεναν να επιβιβαστούν σε πτήση για τη Θεσσαλονίκη. Και ποιος ήταν «αυτός» που έπρεπε να τον ξέρει οπωσδήποτε ο «σεκιουριτάς» -άλλος νεολογισμός κι αυτός!- που του είχε, υπηρεσιακά, συστήσει να βάλει στον ιμάντα το χαρτοφύλακά του; Ηταν ο Φίλιππος Πετσάλνικος, λίγες μήνες μετά που έπαψε να είναι Πρόεδρος της Βουλής, αλλά θεωρούσε υποχρεωμένο τον υπάλληλο
να ξέρει και ποιος είναι και να τον αφήσει να περάσει το χαρτοφύλακά του χωρίς έλεγχο. Ηρθε ο προϊστάμενος ασφαλείας του αεροδρομίου, για να του πει: «Δεν θα επιβιβαστείτε, κύριε, χωρίς έλεγχο». Αλλά εν τω μεταξύ όλοι οι επιβάτες μάρτυρες του επεισοδίου που παρακολουθούσαν ασκαρδαμυκτί -και δωρεάν- την «παράσταση» έλεγαν ο ένας στον άλλο: «Εσύ ξέρεις ποιος είμαι εγώ;»…Κι εγώ που νόμιζα ότι είχαν περάσει πολλά χρόνια από το 2013, που έλαβε χώρα το επεισόδιο στο αεροδρόμιο, με τον συγχωρεμένο Πετσάλνικο, και ότι έχουν αλλάξει άρδην οι εποχές;
Χθες, στις δύο το μεσημέρι, ακούγοντας τον Πρόεδρο της Βουλής, Κώστα Τασούλα, να ανακοινώνει, στη Βουλή, πειθαρχικά μέτρα κατά του συναδέλφου Λευτέρη Αυγενάκη για την απαράδεκτη συμπεριφορά του στο αεροδρόμιο, λέγοντας «και δεν μπορώ να δεχθώ συγγνώμη από εκπρόσωπο του λαού, που έχει υποχρέωση προάσπισης του κύρους του θεσμού» και να ανακοινώνει επίσης ότι σύμφωνα με τον κώδικα δεοντολογίας θα μείνει, για τις επόμενες δεκαπέντε μέρες, εκτός συνεδριάσεων της Βουλής, σκέφτηκα ότι οι ανάλογες συμπεριφορές διαιωνίζονται, αλλά πλέον δεν γίνονται θεσμικά αποδεκτές.
Μετά διάβασα την παραπομπή από τον πρωθυπουργό του Αυγενάκη στο Πειθαρχικό και στη συνέχεια την ανακοίνωση της απόφασης της διαγραφής του. Αλλά δεν μου προκάλεσε ιδιαίτερη εντύπωση το γεγονός, καθώς αυτό περιμένει κανείς από τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Οταν βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας πλακώνει στα χαστούκια τον υπάλληλο -νεύρα, πολλά νεύρα!- και λέει ψέματα ότι το «επεισόδιο περιορίστηκε σε λεκτικό», ενώ η κάμερα του αεροδρομίου τον έχει καταγράψει! Να υποθέσω ότι ζητήθηκε από τον διαγραφέντα και η παράδοση της βουλευτικής έδρας που κατέχει, ώστε να δηλώσει ότι «δεν την παραδίδει»;
Οταν ο Μητσοτάκης επί πέντε χρόνια, πολύ συχνά στο Υπουργικό Συμβούλιο αλλά και στις δημόσιες παρεμβάσεις του, αναφέρεται στην «έπαρση» ενίων υπουργών και στελεχών και ζητά «την αφίππευση από τον κάλαμο», δεν θα περίμενε κανείς ότι η συγγνώμη του βουλευτή θα γίνει αποδεκτή, σαν να μη συνέβη τίποτε. Τέτοια «γεγονότα» δεν έχουν αντίκτυπο μόνο σε εκείνους που πρωταγωνιστούν σε αυτά, αλλά και στο πολιτικό σύστημα εν τω συνόλω του. Θυμάστε τον ξυλοδαρμό του Πάνου Ρήγα από τον αψύ Τζανακόπουλο, το βράδυ των εθνικών εκλογών, στην Κουμουνδούρου; Βέβαια, ο Τζανακόπουλος την «έβγαλε καθαρή». Αλλά «δεν είμαστε κι όλοι ίδιοι», που έλεγε ο Τσίπρας…
