Αντί ο Στέφανος-πρόεδρος, μέρα παρά μέρα, να αναφέρεται με παραβολές και υποδόριες φαρμακερές βολές κατά του Τσίπρα, επιχειρώντας, ουσιαστικά, να τον εξουδετερώσει πολιτικά, του συνιστώ, λόγω εμπειρίας και επειδή στο παρελθόν έχουμε ζήσει ανάλογες καταστάσεις -είτε από διαδόχους, όπως αυτός, είτε από προκατόχους επιδιώκοντες την ολική επαναφορά τους-, ότι έντιμο είναι να ξεκαθαρίσει πρώτα τη δική του θέση. Δηλαδή να μη νομίζει ότι επειδή εμφανίστηκε στο πολιτικό προσκήνιο ως ουρανοκατέβατος είναι και… παρθενογέννητος. Κάποτε ξυπνούν και αυτοί που παραμυθιάζονται με τα realities και θυμώνουν και αποπέμπουν.
Δεν είναι εύκολο, λοιπόν, να κλείσει τον Αλέξη -μαζί και την Αριστερά- στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας, να διπλοκλειδώσει και μετά να πετάξει το κλειδί ανοιχτά των Σπετσών, επειδή, ουσιαστικά, τον καταγγέλλει για κακοδιαχείριση -ει μη τι χείρον υπαινίσσεται-, βγάζοντας, ταυτόχρονα, άχρηστη, παλιομοδίτικη και… σκανδαλιάρα την Αριστερά-ΣΥΡΙΖΑ. Δεν θα έπρεπε να ξεχνά την οικογενειακή, δήθεν παραδικαστική, οφειλή προς το Δημόσιο των 11 εκατ. ευρώ. Δεν θα έπρεπε να ξεχνά ούτε και πώς έγινε, ώστε να περιέλθει, παιδιόθεν, η οικία στις Σπέτσες. Ούτε πώς δεν του ανανεώθηκε η σύμβαση από την Goldman Sachs. Ούτε τα σχετικά με τα αστακοκάραβα ή τη σχέση με τον εφοπλιστή Νομικό, και εσχάτως με τη μεζονέτα στο Κολωνάκι, που δήλωσε ότι την αγόρασε αυτός με τα λεφτά του, αλλά ήταν η προίκα του συζύγου του.
Και δεν ξεχνάει, υποθέτω, ότι ακόμη περιμένουμε να καταθέσει το «πόθεν έσχες» του και όχι εκείνο το excelάκι στο… μάπετ σόου της παραλιακής Θεσσαλονίκης. Αλλωστε, είμαι βέβαιη ότι ξέρει από πρώτο χέρι πως ένα οικονομικό σκάνδαλο μπορεί να αποτελέσει ταφόπετρα για τις φιλοδοξίες ενός πολιτικού, αλλά και ταφόπετρα εκείνου που «στήνει» οικονομικό σκάνδαλο που δεν υπάρχει. Ας κοιτάξει τι έπαθε ο Τσίπρας! Ευλόγησε τη σκευωρία της Novartis και βρέθηκε να κάνει τον αρχηγό της αντιπολίτευσης και από εκεί σπίτι του, στο παρά θίν’ αλός.
Αν, λοιπόν, θεωρεί ότι η οικονομική διαχείριση του κόμματος ΣΥΡΙΖΑ επί Αλέξη Τσίπρα, με τα «μαύρα ταμεία», με τα «ανοίγματα σε προμηθευτές», με «τις αμοιβές των τρολ» και των «αόρατων αμειβόμενων», που ανακάλυψε ο ευρωβουλευτής του, του παρέχει την ευκαιρία να σκαλίσει το όνομα του τέως πάνω στην «ταφόπετρα», ας φωνάξει μία από τις τρεις, διεθνών προδιαγραφών και εγκυρότητας, λογιστικές εταιρίες και ας ζητήσει έλεγχο των οικονομικών όσο χρόνο θέλει να πάει πίσω. Επειδή έτσι κάνουν οι «αστραπές δεν φοβούνται» και «ουρανός καθαρός». Γιατί θα του το πω κι αλλιώς: «Με τα λόγια, χτίζει ανώγεια και κατώγεια» του κόμματος Κασσελάκι, στο οποίο ηγεμονεύει. Και ειλικρινά, μέλλον ευοίωνο, από φθινόπωρο και μετά, δεν βλέπω. Εκπαραθύρωση δική του; Πιθανή…
