Aνεξάρτητη Αλμπέρτα; Οχι, ευχαριστώ

Η νίκη των αυτονομιστών του γαλλόφωνου Κεμπέκ στις πρόσφατες εκλογές άνοιξε σε πολλούς την όρεξη για νέες περιπέτειες – μια όρεξη που μάλλον θα ξεθυμάνει γρήγορα. Πιο σοβαρή μοιάζει η περίπτωση της Αλμπέρτα, στη δυτική πλευρά του Καναδά, όπου το αυτονομιστικό εγχείρημα παίζει τα ρέστα του στις 19 Οκτωβρίου.

Εκείνη την ημέρα θα διεξαχθεί… προκαταρκτικό δημοψήφισμα (όπως λέμε ιδιωτικό προσύμφωνο) με ερώτημα εάν οι κάτοικοι της Αλμπέρτα επιθυμούν να γίνει και το κυρίως, δεσμευτικό δημοψήφισμα, για την πλήρη ανεξαρτητοποίηση από το καναδικό κράτος. Οι περιπτώσεις της Καταλονίας και του Brexit δεν έχουν λειτουργήσει παιδαγωγικά για αρκετούς «Αλμπερτιανούς πατριώτες», που αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται να ξεπερνούν το 30%. Το επιχείρημά τους είναι ότι η Αλμπέρτα θα καρπώνεται όλα τα έσοδα από το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο που αφθονούν στο υπέδαφός της, χωρίς να δίνει δεκάρα στην Οτάβα.

Το πιθανότερο είναι ο πρωθυπουργός Μαρκ Κάρνεϊ να μη χρειαστεί να στείλει την εθνοφρουρά για να καταστείλει την ανταρσία, όπως έκανε προ δεκαετίας ο Ραχόι στην Καταλονία. Αλλωστε, και η πρωθυπουργός της Αλμπέρτα, Ντανιέλ Σμιθ, προσπαθεί να συνεφέρει τους θερμοκέφαλους συντοπίτες της, προειδοποιώντας ότι μόνο το κόστος της μετάβασης στο νέο κράτος θα φτάσει τα 400 δισ. δολάρια Καναδά (283 δισ. δολάρια ΗΠΑ). Παράλληλα, το Canada West Foundation εκτίμησε πως η Αλμπέρτα θα φορτωθεί μέρος του καναδικού δημόσιου χρέους ανάλογου με το χρέος της Ελλάδας (έως 333 δισ. δολάρια Καναδά) και το επενδυτικό κλίμα θα καταστραφεί, με συνέπεια οι Αλμπερτιανοί να γίνουν κατά μέσο όρο 5,8% φτωχότεροι. 

Υ.Γ.: Το αποσχιστικό ρεύμα εδράζεται κυρίως στους νέους, στους αγρότες και τους συντηρητικούς ψηφοφόρους της Αλμπέρτα.