Η μπάλα της «λιτότητας» και το… θέαμα του Τσίπρα

27/03/17 • 10:38 | UPD 27/03/17 • 10:38

Την γκρίνια και τη λογική ότι τα ξέρουμε όλα την έχουμε βαθιά ριζωμένη μέσα μας. Η αλήθεια είναι πως με τόσους αστέρες στην ομάδα του Βελγίου, φαινόταν πως δύσκολα θα γλιτώναμε τον διασυρμό. Οπως αποδείχθηκε ο «μνημονιακός» Σκίμπε γνώριζε καλύτερα, γι’ αυτό κι αν είχαμε λίγη τύχη παραπάνω θα φεύγαμε και με τη νίκη από τις Βρυξέλλες.

Γράφει ο Γιάννης Τσαπρούνης*

Η ΕΘΝΙΚΗ επέστρεψε στο αλά Ρεχάγκελ στιλ παιχνιδιού και ήδη φαίνονται τα πρώτα θετικά αποτελέσματα. Κι όμως κάποιοι συνεχίζουν να γκρινιάζουν γιατί, όπως λένε, δεν προσφέρουμε θέαμα. Κάποια στιγμή πρέπει να αποφασίσουμε τι πραγματικά θέλουμε. Και τι πραγματικά μπορούμε. Θέλουμε να συμμετέχουμε στο Euro και στο Μουντιάλ ή θέλουμε να γινόμαστε… θέαμα και να χάνουμε από τα Νησιά Φερόε; Μπορούμε να συνειδητοποιήσουμε ότι δεν είμαστε ούτε Ισπανία ούτε Γερμανία; Ας κάνουμε αυτό που γνωρίζουμε καλά και στο οποίο τα καταφέρνουμε για να έχουμε ελπίδες να προκριθούμε. Εχουμε εξαιρετικούς παίκτες που αν ακολουθήσουν κατά γράμμα τις οδηγίες ενός ποδοσφαίρου «λιτότητας» φτιάχνουν μια ομάδα που πολύ δύσκολα δέχεται γκολ.

ΚΑΠΟΙΑ στιγμή πρέπει να απαντήσουμε στα παραπάνω ερωτήματα και για την πολιτικο-οικονομική κατάσταση της χώρας. Ο Αλέξης Τσίπρας τόσο πριν κερδίσει τις εκλογές του 2015 όσο και σε αυτά τα δύο χρόνια που βρίσκεται στο Μαξίμου υπόσχεται διαρκώς πως θα δώσει… θέαμα στην εξέδρα. Στην αρχή δεσμευόταν πως θα σκίσει τα μνημόνια και ότι λεφτά υπήρχαν. Τώρα δίνει υποτιθέμενες διαπραγματευτικές μάχες που δεν οδηγούν πουθενά. Ενώ σύμφωνα με το Μαξίμου τους τελευταίους 26 μήνες κερδάμε συνέχεια, ο λογαριασμός που πληρώνουν οι πολίτες αποδεικνύει ότι τρώμε τα γκολ με το τσουβάλι. Ο κόουτς Αλέξης σε οποιαδήποτε ποδοσφαιρική ομάδα κι αν βρισκόταν θα είχε ήδη παραιτηθεί. Κι όμως ο πρωθυπουργός επιμένει να παραμένει στον πάγκο και να οδηγεί διαρκώς την ομάδα σε ένα θρίλερ γύρω από την παραμονή της στην ευρωζώνη.

ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ που έχει περιέλθει η ελληνική οικονομία είναι βέβαιο πως δεν μπορεί κανείς να περιμένει ποδοσφαιρικά θαύματα. Μπορούμε να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, να δούμε τι μπορούμε να παράγουμε, να πάρουμε απόφαση ότι είναι απίθανο να επιστρέψουμε στο 2008 και να σχεδιάσουμε ρεαλιστικά το μέλλον της χώρας; Ουσιαστικά χρειάζεται να αλλάξουμε στιλ «παιχνιδιού» και νοοτροπία. Και με προπονητή τον Τσίπρα αυτό δεν γίνεται…

*Ο Γιάννης Τσαπρούνης είναι διευθυντής σύνταξης του Ελεύθερου Τύπου

Από την έντυπη έκδοση του Ελεύθερου Τύπου