Όχι, τούρκικα δεν γνωρίζω και ούτε μου έχει έρθει ποτέ η επιθυμία έστω και να σκεφτώ να μάθω. Είμαι καχύποπτος με τους γείτονες, όχι με τους ανθρώπους, αλλά με την Τουρκία την ίδια. Παρ' όλα αυτά, σήμερα αισθάνομαι υπερήφανος που είμαι γείτονάς τους.
Γράφει ο Γιώργος Μιχαηλίδης*
Διαβάζοντας τα παραπάνω και βάζοντας στην εξίσωση την ιστορική απόφαση του Αρείου Πάγου για την μη έκδοση των 8 Τούρκων Αξιωματικών που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην γείτονα, μου ήρθε να αναφωνήσω «Καλωσήλθατε στην Δημοκρατία».
Ωστόσο ήθελα να το πω και να με καταλάβουν. Ρώτησα λοιπόν έναν συνάδελφο που κατέχει την τουρκική γλώσσα και μου μου είπε: «Πες “hoş geldiniz Demokrasi’da” είναι ακριβές και δηλώνει τους θεσμούς της Πολιτείας και όχι την δημοκρατία ως μορφή πολιτεύματος».
Στο προκείμενο τώρα, οι αποφάσεις των δικαστηρίων ενίοτε απασχολούν την κοινή γνώμη αφού ο καθένας από εμάς θαρρεί πως έχει το υπόβαθρο να κρίνει, να αναλύσει και να αποφανθεί για μία υπόθεση. Τώρα το αν δεν είναι δικαστικός, λίγη σημασία έχει. Έτσι, κάθε τόσο τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γεμίζουν με επευφημίες ή αποδοκιμασίες για μία δικαστική απόφαση.
Σίγουρα οι αποφάσεις των δικαστηρίων μπορούν να κριθούν ως καλές ή κακές ωστόσο η Δικαιοσύνη δεν πρέπει να επηρεάζεται από οποιοδήποτε κλίμα. Μακριά από κάθε άποψη όπως αυτή που εξέφρασε προ καιρού ο πρόεδρος του ΣτΕ, Νίκος Σακελλαρίου, πως «η δικαιοσύνη πρέπει να αφουγκράζεται την κοινωνία», η δικαιοσύνη πρέπει να αφουγκράζεται μόνο ένα πράγμα: τον άνθρωπο.
Διαβάστε Επίσης
Με το που κατέφυγαν στην Ελλάδα οι 8 Τούρκοι Αξιωματικοί, ακολουθήθηκαν όλες οι νόμιμες διαδικασίες προκειμένου να κριθεί εάν συντρέχει λόγος για να τους παραδώσουμε στις τουρκικές αρχές. Προσοχή, η ελληνική δικαιοσύνη δεν κλήθηκε να εξετάσει εάν αυτοί συμμετείχαν ή όχι στο πραξικόπημα, ούτε εάν είναι αντιφρονούντες του Ερντογάν, ούτε καν εξετάσαμε αν είναι εχθροί της Ελλάδας. Έπρεπε ή όχι να τους εκδώσουμε στην Τουρκία; Η Δικαιοσύνη αποφάσισε -ορθώς- πως όχι, καθώς τα γεγονότα που βλέπουμε στην γείτονα από το καλοκαίρι μέχρι σήμερα αποδεικνύουν ξεκάθαρα πως δεν διασφαλίζει κανείς την σωστή μεταχείρισή τους ή το δικαίωμά τους στην ζωή.
Ακούστηκαν απόψεις όπως «να τους επιστρέψουμε να τελειώνουμε, μην μπλέκουμε με την Τουρκία, αρκετά προβλήματα έχουμε». Θεωρητικά και πρακτικά μιλώντας είναι μία σωστή σκέψη αφού όντως το τελευταίο που θέλει η Ελλάδα η οποία δεν ξέρει τι της ξημερώνει στην οικονομία, είναι έναν έξαλλο Ερντογάν να μας απειλεί. Όμως η Δικαιοσύνη λειτουργεί αυτόνομα και ανεξάρτητα προκειμένου να φέρνει εις πέρας το έργο της.
Το αποτέλεσμα της απόφασης το βλέπουμε ήδη αφού τόσο σε κυβερνητικό επίπεδο όσο και στον Τύπο της γειτονικής χώρας, οι αντιδράσεις ήταν άμεσες και οξείες κάνοντας λόγο για σκάνδαλο, πραξικόπημα μέχρι και υπόθαλψη. Η επόμενη μέρα προμηνύεται δύσκολη αφού η πραγματική αντίδραση αναμένεται να έρθει σε τρία μέτωπα: Προσφυγικό, Κυπριακό και, διμερείς σχέσεις.
Το πρώτο είναι ένα ισχυρό χαρτί, αλλά μην ξεχνάμε πως και η ίδια η Τουρκία δεν θέλει να καταρρεύσει πλήρως η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το δεύτερο μετά και την μέχρι τώρα πορεία των συνομιλιών ήταν αναμενόμενο πως δεν θα είχαμε και κάποια θετική έκπληξη από τις διαπραγματεύσεις, αλλά όπως και να έχει είναι πιθανό να αναμένουμε οι συζητήσεις να «τορπιλιστούν» από την Άγκυρα. Το τρίτο ναι, είναι αρκετά επικίνδυνο αλλά… συνηθισμένα τα βουνά στα χιόνια.
Η Ελλάδα έχει ξανά στο παρελθόν εμπλακεί σε παρόμοιες καταστάσεις με την Τουρκία, βλ. Οτσαλάν. Το αποτέλεσμα αυτών μόνο ντροπή μας προκαλεί μέχρι και σήμερα. 20 χρόνια μετά, αποδεικνύεται πως ζούμε σε ένα κράτος, μία πολιτεία, η οποία έστω και τη ύστατη στιγμή σέβεται τον άνθρωπο και παραμένει Δημοκρατία. Η χώρα που γέννησε την δημοκρατία και την ανθρωποκεντρική σκέψη οφείλει να προστατεύσει τους ανθρώπους αυτούς, όποιοι κι αν είναι, ό,τι και να πίστευαν για την Ελλάδα.
Το πρώτο βήμα το έκανε. Καρντάσια, Ηoş geldiniz Demokrasi’da λοιπόν.
*Ο Γιώργος Μιχαηλίδης είναι διευθυντής του EleftherosTypos.gr
Ακολούθησέ τον στο Facebook και στο Twitter
